Είμαι πραγματικά βέβαιη!

Είμαι πραγματικά βέβαιος πως ούτε θάνατος ούτε ζωή, ούτε άγγελοι ούτε άλλες ουράνιες δυνάμεις, ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα, ούτε κάτι άλλο στον ουρανό είτε στον άδη, ούτε κανένα άλλο δημιούργημα θα μπορέσουν ποτέ να μας χωρίσουν από την αγάπη του Θεού για μας, όπως αυτή φανερώθηκε στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. (Ρωμαίους 8:38-39)

Αυτά τα δύο εδάφια περιγράφουν πάρα πολύ ωραία όλη την μέχρι τώρα ζωή μου με τον Θεό… Αλλά ας αρχίσω από την αρχή ;-).

Με λένε Άννα και είμαι 19 ετών. Μεγάλωσα σ’ ένα χριστιανικό σπίτι και κοιτώντας πίσω νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να έχω καλύτερους γονείς. Από μικρή ήμουν εξοικειωμένη με τις βιβλικές ιστορίες, ήμουν πάντα το καλό παιδί στο Κατηχητικό, στον Εφηβικό Όμιλο και τις Κυριακές στην Εκκλησία. Με λίγα λόγια – ένα χριστιανικό παιδί πρότυπο. Είμαι επίσης βέβαιη ότι κάποια στιγμή σαν μικρό παιδί, έδωσα τη ζωή μου στον Ιησού. Στις κατασκηνώσεις και στα συνέδρια  ήμουν πολύ ενθουσιώδης για τα πάντα, αλλά μόλις γυρνούσα στο σπίτι, ούτε καν έπαιρνα τη Βίβλο μου στο χέρι. Το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κάποιος με τον Ιησού, όμως, δεν το ήξερα σ’ αυτή την ηλικία.

Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα συνέχισα να είμαι το παιδί-χρυσός. Στην ηλικία των 14 ετών πήγα στον Όμιλο Νέων, όπου και γνώρισα την «πρώτη μου μεγάλη αγάπη». Μεταξύ μας αναπτύχθηκε μια καλή φιλία, αλλά αυτός είχε ήδη ένα δεσμό. Οι δύο τους ήταν για μένα το πρώτο χειροπιαστό παράδειγμα, του τι θα πει να είσαι Χριστιανός. Αυτές οι εμπειρίες με οδήγησαν στο σημείο να δώσω τη ζωή μου στον Ιησού, αλλά αυτή τη φορά “σωστά” …

©Tree Faerie/Stock.xchng

Όμως αυτή η λάμψη και η αίγλη του ενθουσιασμένου «αναγεννημένου» δεν κράτησε για πολύ. Έπεσα σε κατάθλιψη και αισθανόμουν μόνη και εγκαταλειμμένη. Άρχισα να «χαρακώνομαι» και ήθελα να αυτοκτονήσω. Ξανά και ξανά ρωτούσα το Θεό, τι σχέδιο είχε Αυτός για τη ζωή μου; Γιατί να μην μπορώ να πεθάνω αμέσως;! Αλλά δεν πήρα απάντηση … όχι τουλάχιστον τότε.

Από το «καλό παιδί» εξελίχτηκα σε μια άγρια κι επαναστατική Άννα. Δεν ήμουν ικανοποιημένη με τη ζωή μου, πάντα ήθελα να ανήκω κάπου και άρχισα να δοκιμάζω όλα τα είδη των υποκουλτούρων.  Από Metal  και πανκ μέχρι τους χίπη, αλλά πουθενά δεν βρήκα αυτό που έψαχνα. Καθώς μεγάλωνα, την καρδιά μου την διεκδικούσαν τα αγόρια, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Ποτέ δεν εξόρισα τελείως τον Χριστό από τη ζωή μου, αλλά ποτέ (ή σπάνια) ήταν στο κέντρο της. Άρχισα να μισώ τους γονείς μου, να τους βλέπω ως συντηρητικούς που μου έκαναν χαλάστρα και βέβαια, μ’ όλα αυτά, είχαμε αρκετές κόντρες και τσακωμούς.

Όσο μπορούσα, ζούσα χωρίς τον Χριστό, με τους  δικούς μου φίλους και με το δικό μου Lifestyle, μέχρι που τελικά συσσωρεύτηκαν τόσα προβλήματα και ήμουν έτοιμη να καταρρεύσω. Αλλά, όπως λέει και το εδάφιο στην αρχή, ο Θεός στεκόταν δίπλα μου, πάντα με ανοιχτή την αγκαλιά. Ήταν εκεί, σε περίπτωση που εγώ κάποια στιγμή θα αποφάσιζα να γυρίσω πίσω σ’ Αυτόν.  Τίποτα, κανένας και ποτέ δεν θα μπορούσε να με χωρίσει από την αγάπη Του.

Σε άλλες φάσεις της ζωής μου, προσπαθούσα να ζω με και για τον Θεό, αλλά παρόλα αυτά δεν ήταν ό,τι καλύτερο.

Παρόλα αυτά, ήθελα να έχω κάτι περισσότερο από τη ζωή. Δεν μπορούσε αυτό να είναι όλο. Ήθελα περισσότερα. Αλλά η χριστιανική ζωή, όπως την έβλεπα στο περιβάλλον μου, δεν με ικανοποιούσε πια.

Σιγά-σιγά έφτασα στο τέλος της σχολικής μου σταδιοδρομίας κι έτσι ήρθα αντιμέτωπη με το μεγάλο ερώτημα: «Και τώρα, τι;”

Βασικά, ήθελα να σπουδάσω κοινωνική λειτουργός, επειδή είχα κάπως σταθεί στα πόδια μου – όσον αφορά τα δικά μου προβλήματα – κι έτσι ήθελα να δείξω τη χριστιανική μου αγάπη για τον πλησίον και να βοηθήσω τους ανθρώπους να βγουν από το τέλμα της ζωής τους. Αλλά ήξερα ακριβώς ότι είμαι πολύ αδύναμη γι’  αυτό. Ποιος μπορούσε να μου εγγυηθεί ότι δεν θα άρχιζα να καπνίζω πάλι όταν θα έπρεπε να συνεργάζομαι με τέτοιους ανθρώπους;!

Τελικά, αποφάσισα να πάω για μισό χρόνο σ’ ένα Βιβλικό Κολλέγιο στη Νέα Ζηλανδία. (Κι αυτό ήταν μια πολύ καλή απόφαση – οπότε, αν δεν ξέρεις τι να κάνεις μετά το σχολείο … come and talk to me  😉  Αυτό το εξάμηνο ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Στην αρχή ήταν δύσκολο, επειδή όντως έπρεπε να επεξεργαστώ αρκετά πράγματα από το παρελθόν μου, για να μπορέσω να αφήσω το Θεό να γίνει ο απόλυτος Κυρίαρχος της καρδιάς και της ζωής μου. Όμως, όταν φτάσει κανείς σ’ αυτό το σημείο, είναι ότι πιο έξυπνο θα μπορούσε να κάνει. Στη διάρκεια αυτών των έξι μηνών γνώρισα το Θεό με ένα πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο κι ανακάλυψα πράγματα γι’ Αυτόν, που με συναρπάζουν φοβερά!  Είμαι Χριστιανός σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από το να πηγαίνω την Κυριακή στην Εκκλησία. Είναι μια ζωντανή σχέση με τον ίδιο τον Δημιουργό μας! Σιγά-σιγά συνειδητοποίησα ότι στον Θεό βρίσκω ακριβώς αυτό που έψαχνα. Ασφάλεια.

©Eastop/Stock.xchng

Έχω πολλές, πολλές χιλιάδες αδελφούς κι αδελφές σ’ όλο τον κόσμο – ανεξάρτητα από το πού είσαι και πού πηγαίνεις, οι Χριστιανοί είναι ενωμένοι! Επίσης, ο Χριστιανισμός είναι κάτι περισσότερο από Θεολογία – είναι ένας τρόπος ζωής (Lifestyle)! Έχει αντίκτυπο σε κάθε πτυχή της ζωής μας …! Μόνο που δυστυχώς, εμείς οι Χριστιανοί, πολλές φορές δεν παίρνουμε στα σοβαρά τον Χριστό και το παράδειγμά του ή τον Λόγο Του, την Αγία Γραφή.  Δυστυχώς. Ο Ιησούς ήταν ένας «επαναστάτης», αν και όχι κλασσικός, αλλά αυτό είναι που με συνεπαίρνει πραγματικά σ’ Αυτόν. Ο ίδιος δεν λέει μεγάλα λόγια, αλλά κρατά 1000%  αυτά που λέει. Είναι ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ.

Είναι πολύ δύσκολο να σας περιγράψω όλες οι αλλαγές που έκανε ο Θεός για μένα, μια τέτοια εμπειρία πρέπει να τη ζήσετε μόνοι σας.

Όταν πέταγα πίσω στο σπίτι από τη Νέα Ζηλανδία, ήμουν τόσο βέβαιη ότι τώρα δεν θα έπεφτα ποτέ πια και ότι από τώρα και στο εξής θα ζούσα μια τέλεια χριστιανική ζωή.  Ήμουν φλόγα και φωτιά.

©Carolina Farion/Stock.xchng

Έκανα λάθος  😉 Πάλι έπεσα, αλλά τότε μου έρχεται στο νου πάντα το παραπάνω εδάφιο – η αγάπη του Θεού είναι μεγαλύτερη απ’ όλα.

Γι’ αυτό, αν δεν είσαι ικανοποιημένος με τη χριστιανική ζωή που σου παρουσιάζουν, αμφισβήτησέ την! Δυστυχώς, σε μας τους Χριστιανούς αρέσει να αποκοιμόμαστε και να ξεχνάμε για ποιο πράγμα είμαστε φτιαγμένοι. Για μια ζωή απόλυτης και διαρκούς εξάρτησης από τον Ιησού Χριστό, ο οποίος – εδώ και πολύ καιρό – πλήρωσε το τίμημα για όλες τις ανοησίες μας. Ακόμη κι αν το μήνυμα του Χριστού σου ακούγεται απίθανο και γελοίο – φέρνει Ζωή σ’ αυτόν που πιστεύει σ’ αυτό. Αιώνια Ζωή.

Άννα

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.