Ο κύκλος μου κι εγώ

Ο κύκλος μου – αναγκαίο κακό ή ένα συναρπαστικό θαύμα, δοσμένο από τον Θεό;

Δεν ξέρω αν κάποια θα μπορούσε να πει για τον εαυτό της: Χαίρομαι κάθε φορά που έχω την περίοδό μου.

©Terramara/Pixelio.de

Εγώ προσωπικά, τη μισούσα ως έφηβος και νεαρή κοπέλα. Την θεωρούσα ένα αναγκαίο κακό, που έφερνε πόνο και δυσφορία σ’ όλο μου το σώμα και μου περιόριζε την ελευθερία του σώματός μου να κάνει αυτό που ήθελα. Με λίγα λόγια: με περιόριζε στο κολύμπι και σε άλλες αθλητικές δραστηριότητες επειδή αυτές τις μέρες δεν είχα τόσο υψηλές επιδόσεις. Κι εκτός τούτου, μου έρχονταν πάντα τη χειρότερη στιγμή, τότε που δεν το ήθελα καθόλου.

Αυτό εκφράστηκε με εσωτερική υπερένταση και ανησυχία, χρονίως ερεθισμένο βλεννογόνο του στομάχου και ανήσυχο ύπνο.

Κατά συνέπεια, σταμάτησε και η περίοδός μου. Και αυτό για χρόνια.

Αυτό δεν με ανησύχησε πραγματικά, στην πραγματικότητα μου άρεσε μάλλον επειδή απαλλάχτηκα απ’ αυτό το κακό. Ωστόσο, μου ήταν συνειδητό, ότι μου έλειπαν σημαντικές ποσότητες οιστρογόνων κι άλλων ορμονών, πράγμα που μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το σώμα μου.  Και υπήρχε ο κίνδυνος της στειρότητας. Αυτά τα δύο, μου προξενούσαν λίγο φόβο.

Ξεκίνησα, επίσης, μια ορμονική θεραπεία για την ιατρική αντιμετώπιση του θέματος, αλλά εγκατέλειψα γρήγορα την προσπάθεια, επειδή αυτή μου έφερνε μεγαλύτερη εσωτερική ανησυχία απ’ αυτήν που είχα ήδη.

Τέλος, απώθησα μέσα μου το όλο πρόβλημα.

©Jens Drescher/Pixelio.de

Από καιρό σε καιρό, προσευχόμουν ο Θεός να με θεραπεύσει, αλλά δεν είχα την παραμικρή ιδέα, πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο.

Με την πάροδο του χρόνου, ο Θεός άρχισε να με θεραπεύσει εσωτερικά, αρχίζοντας με την εσωτερική μου αναταραχή. Έτσι άρχισε και ο ύπνος μου να είναι πιο χαλαρός και ήρεμος και σιγά-σιγά επουλώνονταν οι εσωτερικές μου πληγές (συμπεριλαμβανομένου και του στομαχιού μου).

Σ’ αυτή τη φάση απέκτησα και πάλι το θάρρος και την επιμονή να ζητήσω από το Θεό να μου δώσει και πάλι την περίοδό μου. Και πραγματικά, μετά από περίπου 6 χρόνια διάλειμμα, ξαφνικά ήρθε και πάλι από μόνη της.

Από τότε, ο κύκλος μου είναι απολύτως φυσιολογικός. Εξακολουθώ να πονάω και μερικές φοράς φορές νιώθω άβολα, αλλά είμαι πολύ ευγνώμων στο Θεό, που το σώμα μου λειτουργεί και πάλι με τον τρόπο που τον επινόησε. Και χαίρομαι από την καρδιά μου που είμαι γυναίκα, που βιώνει βέβαια τον τακτικό της  έμμηνο κύκλο.

©Paula Cioca/Stock.xchng

Είναι συναρπαστικό, το πόσο τέλεια έχει προγραμματίσει ο Θεός το σώμα μας, ώστε να μπορεί να σχηματίζεται ένα ωάριο, να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται σ’ ένα νέο ζωντανό ον – και από την άλλη να απωθείται και πάλι, αν δεν γονιμοποιηθεί. Κι όλα αυτά τα κάνει το σώμα μας εντελώς μόνο του, με συντονισμό και συστηματικά.

Ο Θεός είναι πραγματικά φοβερός και Τον ευχαριστώ για το καταπληκτικό σώμα που μου έδωσε.

 

 

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.