Να ανήκω – πάση θυσία;

YanLev/shutterstock.com

YanLev/shutterstock.com

Η Ρία…

… είναι δεκαπέντε ετών και ανήκει σε μια κλίκα κοριτσιών. Αλλά έχει ένα πρόβλημα: δεν είναι πια μια κλίκα κοριτσιών. Όλες οι φίλες της έχουν έναν φίλο, εκτός από αυτήν. Η Ρία αισθάνεται σαν τον τελευταίο τροχό της άμαξας. Μετά από ένα πάρτι-μπάρμπεκιου στην καλύτερη φίλη της Στεφανία, καταγράφει τη θλίψη της καρδιάς της.

«Αγαπητό ημερολόγιο, σήμερα ήμουν προσκεκλημένη στο πάρτι-μπάρμπεκιου της Στεφανίας. Διασκεδάσαμε πολύ. Αλλά κάποια στιγμή ήρθαν τα αγόρια και έμειναν μαζί μας. Ένιωσα τόσο ηλίθια και θα ήθελα, αν μπορούσα, να έχω φύγει μια ώρα νωρίτερα. Γιατί εγώ δεν μπορώ να βρω έναν φίλο; Δεν είμαι τόσο όμορφη και ελκυστική όπως οι άλλες; Ξέρω ότι δεν είμαι τόσο όμορφη όπως η Άννα, αλλά δεν είναι οι εσωτερικές αξίες αυτές που μετράνε; Δεν είμαι και τόσο απαιτητική. Θέλω απλά ένα αγόρι με το οποίο να καταλαβαινόμαστε, με το οποίο να μπορώ να μιλήσω και να με παίρνει στην αγκαλιά του, όταν νιώθω άσχημα. Είναι τόσο δύσκολο;

Τον Σάκη τον βρίσκω πολύ καλό και έχει ωραία εμφάνιση. Στην τάξη μας είναι δημοφιλής. Μήπως θα πρέπει να του ζητήσω τον αριθμό του κινητού του; Αλλά ξέρω, επίσης, ότι δεν είναι συνειδητός Χριστιανός. Στην πραγματικότητα, θα ήθελα κάποιον που να πιστεύει στο Θεό. Θέλω όμως τόσο πολύ ένα φίλο. Τι πρέπει να κάνω;»

Ο Γιάννης …

… πηγαίνει στην ίδια τάξη όπως η Ρία. Κι αυτός, επίσης, αισθάνεται μοναξιά. Έχει ελάχιστους φίλους και στο διάλειμμα, ως επί το πλείστον, κάθεται μόνος του. Ο Γιάννης είχε πάντα ένα cool ρητά έτοιμο. Τολμά να κάνει πράγματα που κανείς άλλος δεν τολμά. Έτσι, κάνει φάρσες στους καθηγητές και αποτολμά τις πιο τρελές δοκιμασίες θάρρους. Αλλά κανείς δεν θέλει να φαίνεται ότι κάνει παρέα με τον «τρελό το Γιάννη». Πρόσφατα, ο Γιάννης δέχτηκε τον Χριστό στη ζωή του, πίστεψε συνειδητά στον Χριστό. Έτσι, ο Χριστός είναι ο μόνος φίλος του. Αυτή τη φορά, αφού έπαιξε πάλι τον κλόουν μπροστά στα κορίτσια, και όλοι τον περιγέλασαν, αποσύρθηκε στην τάξη και προσευχόταν.

«Κύριε, Ιησού Χριστέ, αισθάνομαι μόνος. Σήμερα πάλι έπαιξα την μαϊμού, κι αυτό μπροστά σ’ όλα τα κορίτσια. Στην πραγματικότητα, δεν είμαι αυτός που φαίνομαι, Κύριε. Απλά, αυτά τα κάνω, επειδή θέλω να αρέσω. Γιατί όμως δεν το πετυχαίνω; Ξέρω ότι ποτέ δεν θα γίνω τόσο δημοφιλής, όσο ο Σάκης. Παίζει βόλεϊ, είναι αθλητικός τύπος, όλα τα κορίτσια είναι ενθουσιασμένα μαζί του και οι καθηγητές τον συμπαθούν. Γιατί να μην μπορώ να είμαι λίγο σαν κι αυτόν; Κύριε, δεν μπορείς να μου χαρίσεις μια φίλη; Τότε δεν θα ήμουν τόσο μόνος και θα σταματούσα να κάνω ανοησίες. Θα ένιωθα ότι, τέλος πάντων, ανήκω κάπου.»

Η Ρία και ο Γιάννης έχουν το ίδιο πρόβλημα.

Θέλουν έναν φίλο, ώστε να μπορούν να ανήκουν κάπου. Κι εγώ αισθανόμουν συχνά έτσι. Ήθελα να ανήκω κάπου, πάση θυσία. Αυτό που όντως με βοήθησε είναι το γεγονός ότι μίλησα γι’ αυτό – ναι, είπα ότι ένιωθα μοναξιά. Τότε, οι γονείς μου, μου εξήγησαν ότι ο Θεός ξέρει ακριβώς τι επιθυμούμε. Αλλά ο Θεός θέλει, επίσης, να μάθουμε να Τον εμπιστευόμαστε. Αυτός ξέρει πόσο ώριμοι είμαστε για μια σχέση. Όμως, εμείς συχνά είμαστε πολύ ανυπόμονοι. Όταν ήμουν δεκαεννέα ετών, συνάντησα το πρόσωπο με το οποίο είμαι ακόμα μαζί. Εκεί που δεν το περίμενα και αφού είχα σταματήσει να ψάχνω αγωνιωδώς, ήρθε στη ζωή μου αυτός ο άνθρωπος. Ο Θεός με εξέπληξε με το σχέδιό Του και μου έδωσε μεγάλη χαρά. Αξίζει να εμπιστευτούμε τον Θεό, ακόμα κι αν μας είναι δύσκολο.

Έλενα Σ.

Είναι εδώ και δύο χρόνια παντρεμένη.

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.