Κι όταν συγκρουόμαστε;

©Gerd Altmann/pixelio.de

©Gerd Altmann/pixelio.de

Σε κάθε φιλία υπάρχουν σκαμπανεβάσματα. Και οι καλύτεροι φίλοι τσακώνονται από καιρό σε καιρό. Στο κάτω-κάτω, οι άνθρωποι που σχετίζονται μεταξύ τους έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα, στάσεις και ιστορίες ζωής. Ως εκ τούτου, οι συγκρούσεις είναι σχεδόν αναπόφευκτες. Το μόνο ερώτημα είναι: Πώς μπορώ να τις χειριστώ; Κλείνομαι στον εαυτόν μου και «βράζω στο ζουμί μου»; Ή περνάω στην αντεπίθεση και παίρνω θέση άμυνας; Διάφορες τέτοιες ερωτήσεις κάναμε στην Λιάνα Ιωαννίδου, μιας κι αυτή ασχολήθηκε αναλυτικά μ’ αυτό το θέμα:

Λιάνα, ποια ήταν η τελευταία σύγκρουση που είχες εσύ;

Παρόλο που η σύγκρουση δεν ήταν με τη φίλη μου, αλλά με τον γείτονά μου, νομίζω ότι αυτό το παράδειγμα ταιριάζει πολύ καλά, επίσης. Ο γείτονάς μου ήθελε, μαζί με την κόρη του, να παίρνει και την δική μου κόρη μαζί του για να τις πηγαίνει στο Ωδείο, αλλά ερχόταν πολύ αργά, λίγο πριν αρχίσει το μάθημα. Προσφέρθηκα να κάνω κι εγώ αυτό το δρομολόγιο, επειδή κι αυτός το έκανε ήδη πολύ καιρό.  Στη συνέχεια, αυτός αντέδρασε πολύ έντονα, λέγοντάς μου ότι αυτό θα μπορούσα να το είχα σκεφτεί πολύ νωρίτερα. Τώρα ήταν πλέον πολύ αργά έτσι κι αλλιώς. Δεν χρειαζόταν να προσφέρω την βοήθειά μου πια. Ένιωσα πληγωμένη και δεν ήξερα τι λάθος θα μπορούσα να είχα κάνει. Ήμουν και κάπως νευριασμένη επειδή υπήρξα και τόσο ευγενική μαζί του.

Σε βοήθησε κάποιο εδάφιο μέσα από την Αγία Γραφή;

Στην Αγία Γραφή στην επιστολή προς Ρωμαίους, κεφάλαιο 8,  βρήκα το εξής εδάφιο: «Είμαστε βέβαιοι ότι, αν αγαπά κανείς το Θεό, ο Θεός κάνει τα πάντα να συντελούν στο καλό του. Αυτό ισχύει για όσους κάλεσε ο Θεός, σύμφωνα με το λυτρωτικό του σχέδιο. Τους ήξερε από πριν, και τους προόρισε να γίνουν όμοιοι με τον Υιό Του…» (εδάφια 28+29). Αυτή η υπόσχεση, εμένα προσωπικά, μου έδωσε μια μεγάλη προοπτική. Όταν διάβασα αυτό το εδάφιο και σκέφτηκα τι σήμαινε, ένιωσα απόλυτα ασφαλής στα χέρια του Θεού. Για μένα σημαίνουν ότι τίποτε – απολύτως τίποτε – δεν συμβαίνει στη ζωή μου που ο Θεός να μην έχει σκεφτεί εκ των προτέρων για μένα.

Τότε, είναι όλα πρόθεση του Θεού;

©Dorothea Jacob/pixelio.de

©Dorothea Jacob/pixelio.de

Ναι, κάθε τι που επιτρέπει στη ζωή μου, το επιτρέπει εσκεμμένα – δεν έχει σημασία αν πρόκειται για μια ασθένεια ή αν πρόκειται για πληγές που μου προκάλεσαν οι άνθρωποι. Αυτός δίνει το πράσινο φως γι’ αυτά, επειδή έχει έναν καλό στόχο για μένα: να γίνω  όμοιος με τον Ιησού Χριστό. Ο Κύριός μας δεν κάνει λάθη.

Τι νομίζεις, ποια είναι η πρόθεση του Θεού πίσω απ’ όλα αυτά;

Τα πάντα, ακόμη και αυτή η ανόητη ιστορία με το γείτονά μου, το επέτρεψε ο Θεός σκόπιμα στη ζωή μου, γιατί ήξερε ότι το χρειάζομαι για να μάθω κάτι.

Τι ακριβώς;

Στέκομαι υπεύθυνα μπροστά στο Θεό και έχω πάντα δύο επιλογές: Είτε θυμώνω για τις συνθήκες και πικραίνομαι, ή λέω: «Ναι, Πατέρα» και το δέχομαι σαν το δρόμο του Θεού για μένα. Από την πρώτη επιλογή ουσιαστικά δεν κερδίζω τίποτα. Αντιθέτως, κάνω κακό στον εαυτόν μου επειδή είμαι δυστυχισμένη και πικραμένη. Βλέπω τον εαυτό μου ως θύμα των περιστάσεων και λυπάμαι τον εαυτό μου, γιατί να μου συμβεί εμένα κάτι τέτοιο; Μ’ αυτόν τον τρόπο μπλοκάρω τον εαυτόν μου,  και δεν αναπτύσσεται.

Ποια είναι η εναλλακτική λύση, πρακτικά;

Όταν κάνω τη δεύτερη επιλογή, τότε αρχίζω να καταλαβαίνω ότι ο Θεός με παίρνει -εμένα προσωπικά – στα σοβαρά. Και ότι Αυτός είναι πολύ καλός μαζί μου, και έχει ένα λαμπρό σχέδιο για μένα. Στα χέρια του, είμαι ασφαλής. Επομένως, μπορεί να συμβεί ό,τι θέλει – εγώ όμως μπορώ να εμπιστεύομαι ότι ο Κύριός μου έχει ένα πολύ συγκεκριμένο σκοπό γι’ αυτό που μου συμβαίνει. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια, ότι ο Θεός χαίρεται όταν εγώ είμαι λυπημένος. Όχι, το αντίθετο μάλιστα, υποφέρει κι Αυτός μαζί μου.

©Jonnyb/pixelio.de

©Jonnyb/pixelio.de

Αλλά παίρνει την υπάρχουσα κατάσταση και τη χρησιμοποιεί έτσι ώστε να μάθω π.χ. την υπομονή. Ή την συγχώρεση. Ή να μάθω να δέχομαι τον άλλο όπως είναι. Ο Θεός χρησιμοποιεί την καθημερινότητά μου για να με εκπαιδεύσει και να με αυξήσει πνευματικά. Και το τέλος θα είναι φοβερά ωραίο! Εκείνος θα με αλλάξει. Αυτός θα με κάνει ένα πρόσωπο μ’ ένα όμορφο χαρακτήρα, που θα μπορούν οι άλλοι να απολαμβάνουν. Ίσως ο Θεός να θέλει και να με χρησιμοποιήσει μερικές φορές, για να βοηθήσει τους άλλους.

Τι κάνεις εσύ, πρακτικά, όταν έρχεσαι αντιμέτωπη με μια σύγκρουση;

Στην περίπτωση με τον γείτονά μου, έκανα το εξής – όπως είπα ήδη, ήμουν θυμωμένη και πληγωμένη: Άφησα την όλη σκηνή να ξαναπαιχτεί στο μυαλό μου και μετά προσευχήθηκα: είπα στον Χριστό πώς νιώθω εσωτερικά και ότι είμαι θυμωμένη με τον γείτονά μου. Μετά Τον παρακάλεσα, να με βοηθήσει να συγχωρέσω τον γείτονά μου, να μην του κρατάω κακία και να μπορώ και πάλι να τον εκτιμώ.

Δεν ήταν και τόσο εύκολο να το παραδεχτώ. Γιατί, όταν έχουμε πληγωθεί, νιώθουμε την αίσθηση της δικαιοσύνης μέσα μας. Δεν θέλουμε να συγχωρήσουμε τον άλλο από μόνοι μας, επειδή πιστεύουμε ότι ο άλλος πρέπει κανονικά να έρθει πρώτος και να μας ζητήσει συγγνώμη.

Αλλά ο Θεός μας δεν είναι έτσι! Η Βίβλος μάς λέει ότι ο Χριστός πέθανε για εμάς, ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί. Άρα, είναι όχι ανθρώπινο, αλλά θεϊκό, όταν εμείς συγχωρούμε τους άλλους. Και με τον Κύριό μας είναι δυνατόν! Έτσι το βίωσα κι εγώ. Μετά την προσευχή που έκανα, είχα και πάλι ειρήνη στην καρδιά μου. Και όταν ο γείτονας έφερε πίσω την κόρη μου, μπόρεσα να τον αντιμετωπίσω χωρίς θυμό στην καρδιά μου.

Τι βιώνεις, όταν αποφασίζεις να κάνεις την επιλογή «Ναι, Πατέρα!»;

Πρώτα απ’ όλα, όταν κάνω τη δεύτερη επιλογή, έχω ειρήνη και γαλήνη στην καρδιά. Επειδή μπορώ να αφεθώ με εμπιστοσύνη στα χέρια του Θεού. Εγώ η ίδια έχω βιώσει και τις δύο επιλογές και να έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η δεύτερη επιλογή δεν είναι απαραίτητα η πιο εύκολη, αλλά είναι πραγματικά η καλύτερη. Και είναι τόσο απελευθερωτικό όταν επιλέγεις τη δεύτερη. Μερικές φορές, βέβαια, χρειάζεται λίγο περισσότερος χρόνος μέχρι να την επιλέξεις, και μερικές φορές  η ειρήνη δεν έρχεται άμεσα στην καρδιά, αλλά έρχεται.

Τι θα ήθελες να πεις σε κάθε αναγνώστη αυτού του άρθρου;

©Michael Ottersbach/pixelio.de

©Michael Ottersbach/pixelio.de

Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, να μπορέσεις να βρεις ένα απόλυτο «ναι» στο δρόμο του Θεού μαζί σου. Σου εύχομαι, να είσαι αποφασισμένος να κάνεις πάντα  την δεύτερη επιλογή, στις εμπειρίες και τις καταστάσεις που σου συμβαίνουν ξανά και ξανά στη ζωή. Να μπορείς να αφήνεις το θέμα σου πιο γρήγορα στον Κύριο και να μην βασανίζεσαι μ’ αυτό.

Γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο θα είναι η καρδιά σου ευτυχισμένη. Παρά τις κάποιες δύσκολες στιγμές. Και κάνεις τη δεύτερη επιλογή, τότε θα βιώνεις το θαύμα του Θεού μέσα σου. Αρκετά πρακτικό στην καθημερινή σου ζωή.

 

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.