Πώς μπορεί να επιτρέπει ο Θεός κάτι τέτοιο;

Τρομοκρατικές επιθέσεις  στις Βρυξέλλες και στο Παρίσι

Θρηνεί το Βέλγιο – και μαζί του όλη η Ευρώπη και όλος ο κόσμος – για τα θύματα των αιματηρών επιθέσεων στις Βρυξέλλες (22/3/2016).  Παγκόσμιο σοκ προκαλεί αυτό το χτύπημα… το ίδιο και τα προηγούμενα στο Παρίσι, πριν λίγους μήνες (13/11/20115). Πάνω από 3ο άτομα έχασαν τη ζωή τους (μέχρι στιγμής) στις Βρυξέλλες και σχεδόν 130 στο Παρίσι. Εκατοντάδες οι τραυματίες και στις δυο περιπτώσεις…!!!

Φρίκη στο Βίννεντεν

Την Τετάρτη, 11/3/2009, ένας 17-χρονος σκότωσε 15 ανθρώπους συμπεριλαμβανομένων 8 μαθητών και 3 καθηγητών) σ’ ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Winnenden, κοντά στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Μετά την ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία, ο δράστης αυτοκτόνησε. «Το αχρησιμοποίητο ποσοστό πυρομαχικών φαίνεται ότι είχε σκοπό να σκοτώσει περισσότερους», δήλωσε ο ανώτερος αξιωματικός του Τμήματος ποινικής Δίωξης.
Πηγή: Quelle: ORF.at

«Πώς μπορεί ο Θεός να αφήσει να συμβεί κάτι τέτοιο;» Αυτό είναι ένα ερώτημα που πολλοί άνθρωποι κάνουν. Άνθρωποι που ζουν με τον Θεό, καθώς και άνθρωποι που πιστεύουν μόνο στην ύπαρξή Του.

Το σχέδιο του Θεού

Όταν ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και έπλασε τον άνθρωπο, το σχέδιό του ήταν μόνο καλό. Η φύση του Θεού είναι η αγάπη. Ο Θεός δεν μπορεί καν να σκεφτεί το κακό. Έτσι, το σχέδιό του ήταν για εμάς τους ανθρώπους και εξακολουθεί να είναι: η αγάπη, το καλό, το όμορφο, το τέλειο.

Αληθινή αγάπη μπορεί να υπάρξει μόνο σε συνθήκες ελευθερίας. Αυτό σημαίνει επίσης ότι, ο Θεός πρέπει να μας δώσει την ευκαιρία να πούμε ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην αγάπη Του και στο καλό. Αναγκαστική αγάπη δεν είναι αγάπη.

Ο Θεός δεν μας έπλασε σαν μαριονέτες. Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο να είναι ελεύθερος. Είναι ελεύθερος να πει ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Έχει ελευθερία να κάνει ή να μην κάνει κάτι. Είναι ελεύθερος να κάνει το καλό ή το κακό.

Η φρίκη στο Παρίσι, στο Βίννεντεν, στη Συρία, στην Αφρική,… προκαλεί θλίψη, θυμό και τρόμο. Περισσότερο βέβαια στους συγγενείς, φίλους κι ανθρώπους στο άμεσο περιβάλλον.

Υπάρχει παρηγοριά;

Ένας άντρας, ονόματι Ιώβ χάνει μονομιάς όλα τα παιδιά του, τα υπάρχοντά του, την κοινωνική θέση και την υγεία του. Φυσικά, ήταν καταρρακωμένος. Ο Ιώβ είναι θυμωμένος και απελπισμένος.

Αλλά είχε, επίσης, κάτι που κανείς δεν μπορούσε να του το πάρει. Είχε τον Θεό.

Μέσα σ’ όλη αυτή την καταστροφή, φρίκη και ανίατη αρρώστια, μπορεί  και δηλώνει: «Ξέρω πως ζει ο Θεός, ο υπερασπιστής μου, και πως θα πει τον τελευταίο λόγο εδώ στη γη!» (Ιώβ 19:25).

Τρεις φίλοι τον επισκέπτονται και μένουν για εφτά μέρες σιωπηλοί στο πλευρό του. Θρηνούν μαζί του. Γιατί σ’ αυτήν την περίπτωση, επίσης, λείπουν και τα πιο εύγλωττα λόγια. «Κανένας τους δεν του μιλούσε, γιατί έβλεπαν πόσο μεγάλος ήταν ο πόνος του» (Ιώβ 2:13).

Μακάρι να συνέχιζαν να σιωπούν, αλλά δυστυχώς μετά άρχισαν να ρίχνουν στον Ιώβ το φταίξιμο για τα βάσανά του. Στο τέλος αναγκάστηκε ο Θεός να τους επιπλήξει. Μέσα σ’ όλα τ’ άλλα είχαν ξεστομίσει και λανθασμένες αντιλήψεις για τον Θεό.

Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει και να μας προειδοποιήσει, όταν συναντούμε ανθρώπους που υποφέρουν βαριά. Ας μη βιαστούμε να μιλήσουμε!

Ο Ιώβ γίνεται και πάλι υγιής και ο Θεός του χαρίζει διπλάσια από ό,τι είχε πριν: παιδιά και εγγόνια, αμέτρητα κοπάδια από πρόβατα, καμήλες, βόδια και γαϊδούρια.

(Μια αληθινή ιστορία – μπορείς να την διαβάσεις στην Αγία Γραφή, στο βιβλίο «Ιώβ»)

Αλλά οι ιστορίες δεν έχουν πάντα Happy End και δικαιολογημένα αναρωτιέσαι:

 

«Γιατί δεν τα εμπόδισε όλα αυτά ο Θεός;»

Γιατί δεν εμπόδισε να γίνει το άλλο εξίσου τραγικό περιστατικό στους δίδυμους πύργους της Ν. Υόρκης, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, που κόστισε τη ζωή περίπου 3.000 ανθρώπων; Σχετικά μ’ αυτό, σε μια συνέντευξή της, είπε η Anne Graham:

«Πιστεύω ότι ο Θεός είναι βαθιά θλιμμένος, όπως κι εμείς.

Αλλά για τόσα πολλά χρόνια, λέμε στο Θεό

ότι πρέπει να εξαφανιστεί από τα σχολεία μας,

να εξαφανιστεί από την κυβέρνησή μας,

να εξαφανιστεί από τη ζωή μας.

Και, κύριοί μου, κι Αυτός τώρα είναι,

πιστεύω, εγώ, αποτραβηγμένος και σιωπηλός.

 

Πώς μπορούμε να περιμένουμε από τον Θεό

να μας δωρίσει την ευλογία Του

και να μας χαρίσει την προστασία Του,

όταν ζητούμε απ’ Αυτόν

να μας αφήσει μόνους μας;»

Αυτό, βέβαια  δεν είναι μια ολοκληρωμένη απάντηση. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι. Νομίζω, δεν είναι δυνατόν να δοθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση.

 

Αλλά σίγουρα ισχύει αυτό το ένα:

Ο Θεός δεν κάνει λάθη και υπόσχεται, ότι ο ίδιος θα φροντίσει για δικαιοσύνη.

Η προοπτική του Θεού είναι διαφορετική από τη δική μας: Κοιτάζει πιο πολύ και πιο πέρα. Κοιτάζει πέρα από αυτή τη ζωή.

Όταν ο Ιησούς Χριστός ξανάρθει και θα πάρει μαζί Του όλους όσοι πιστεύουν σ’ Αυτόν, τότε θα καταλάβουμε κι αυτά, για τα οποία μερικές φορές σήμερα, σπάμε το κεφάλι μας.

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.