Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου

©S SSPIVAK/Stock.xchng

©S SSPIVAK/Stock.xchng

Είτε ο θάνατος έρθει ξαφνικά ή μετά από μια παρατεταμένη ασθένεια – το γεγονός ότι έχασες ένα αγαπημένο σου πρόσωπο, είναι πάντα πολύ δύσκολο. Ίσως να βρέθηκες πριν λίγο καιρό σ’ αυτή τη θέση ή ίσως να βρίσκεσαι τώρα μέσα σ’ αυτήν την οδύνη – ή ίσως κάποιος φίλος σου να θρηνεί ένα δικό του άνθρωπο.

Είναι απίστευτα δύσκολο και επώδυνο να αντέξεις το θάνατο ενός συγγενή ή φίλου, ειδικά όταν αυτό έρχεται ξαφνικά κι απρόσμενα.

Ο πόνος είναι πόνος, ανεξάρτητα αν ένας από τους γονείς σου πεθάνει από καρκίνο ή ένας από τους παππούδες σου αναχωρήσει ή ένας φίλος/συμμαθητής σου σκοτωθεί σ’ ένα τροχαίο!

Εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου

©Vidor/Stock.xchng

©Vidor/Stock.xchng

Βιώνεις μια ολόκληρη παλέτα συναισθημάτων, όταν κάποιος πολύ κοντινός σου, πεθάνει.

Ίσως να είσαι απίστευτα λυπημένος, σε κατάθλιψη, απελπισία, φοβισμένος, ίσως να αισθάνεσαι απογοητευμένος ή ακόμη και θυμωμένος μ’ όλα αυτά που συνέβησαν. Ίσως να κλαις, όπως δεν το έκανες ποτέ άλλοτε στη ζωή σου.

Αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και επιτρεπτά. Τα δημιούργησε ο Θεός. Τα συναισθήματα είναι μια βαλβίδα αποσυμπίεσης που σε βοηθούν να ασχοληθείς και να εκτονώσεις το βαθύ εσωτερικό πόνο σου. Τώρα λοιπόν, είναι σημαντικό να μην πνίξεις τα συναισθήματα μέσα σου, αλλά να επιτρέπεις την περίοδο του πένθους και της θλίψης. Πένθος είναι αυτή η διαδικασία, στην οποία εξωτερικεύεις τον πόνο σου. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί αφενός μεν επιτρέπεις στους άλλους να συμμετέχουν στον πόνο σου και αφετέρου δε μένεις μόνος σου με τη θλίψη σου. Αυτός είναι ο τρόπος του Θεού, για να σε ευλογήσει. Με το πένθος ξεκινά η διαδικασία επούλωσης των πληγών, που προκαλούνται από την τραγική απώλεια.

Τέτοιες στιγμές, χρειαζόμαστε ανθρώπους γύρω μας που συμμερίζονται και κατανοούν τον πόνο μας και μας παρηγορούν. Γιατί «ο Θεός που μας δίνει κάθε είδους ενίσχυση», μας παρηγορεί συνήθως μέσω άλλων ανθρώπων.

«Ευλογημένος να ‘ναι ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, Πατέρας που μας ελεεί και Θεός που μας δίνει κάθε είδους ενίσχυση. Αυτός μας ενισχύει σε κάθε μας θλίψη. Έτσι, με τον ίδιο τρόπο που μας ενισχύει ο Θεός, μπορούμε κι εμείς να ενθαρρύνουμε όσους περνούν κάθε είδους θλίψη» (Α’ Κορινθίους 1:3+4).

Παρηγοριά δεν βρίσκει κάποιος στις φράσεις, όπως: «Όλα θα πάνε μια χαρά!» ή «Σύνελθε, τώρα!» κι ούτε μέσα από δυνατές εξηγήσεις που του δίνουμε για την απώλεια. Και τα ωραία λόγια βοηθούν, επίσης, όπως π.χ. «ο Θεός έχει τα πάντα υπό έλεγχο» ή «Όλα που μας συμβαίνουν είναι για το καλύτερο». Όλα αυτά λέγονται, βέβαια, με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά προσφέρουν ελάχιστη παρηγοριά την αρχή.

Στο Ιωάννης 11, όταν πέθανε ο Λάζαρος, διαβάζουμε πώς συμπεριφέρθηκε ο Χριστός με τον πόνο των συγγενών του. Παρότι θα ανέσταινε τον Λάζαρο, δεν είπε στις αδελφές του: «Μαρία, όλα θα πάνε καλά, σε λίγα λεπτά ο Λάζαρος θα είναι πάλι ζωντανός». Αντίθετα, ο Χριστός πόνεσε και έκλαψε μαζί τους: «Τότε ο Ιησούς δάκρυσε.» (Ιωάννης 11: 35)

Ο Λόγος του Θεού μας προτρέπει:

«Να μετέχετε στη χαρά όσων χαίρονται και στη λύπη όσων λυπούνται» (Ρωμαίους 12:15).

Η διαδικασία της πένθους

©Gavin Spencer/Stock.xchng

©Gavin Spencer/Stock.xchng

Μια τραγική απώλεια πρέπει κανείς να την επεξεργαστεί. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει μονομιάς, αλλά μέσα από μια διαδικασία πένθους, που μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες ή μήνες.

Υπάρχουν συγκεκριμένες φάσεις μέσα από τις οποίες περνούν όλοι όσοι πενθούν:

  1. Άρνηση
  2. Θυμός
  3. Διαπραγμάτευση με τον Θεό
  4. Κατάθλιψη
  5. Αποδοχή

Μια από τις πρώτες αντιδράσεις του πένθους είναι η άρνηση: Μερικές φορές απλά δεν θέλεις να παραδεχτείς ότι αυτό το τραγικό γεγονός που σου συνέβη είναι αλήθεια.

Σε δεύτερη φάση εμφανίζεται ο θυμός. Παλεύεις με την ερώτηση: Γιατί να συμβεί αυτό; Σου φαίνεται πολύ άδικο αυτό που σου συνέβη. Είσαι θυμωμένος μ’ εκείνους που κατά τη γνώμη σου φέρουν ένα μέρος της ευθύνης, με τις συνθήκες, ίσως ακόμα και με τον νεκρό. Τέλος, είσαι θυμωμένος με το Θεό, που επέτρεψε να σου συμβεί αυτό το κακό.

Στην τρίτη φάση, βρίσκεσαι σε ένα είδος διαπραγμάτευσης με το Θεό, του ζητάς να σε «λυτρώσει» από αυτό το τρομερό γεγονός και τις συνέπειές του. Ορκίζεσαι και υπόσχεσαι στο Θεό ότι θα αλλάξεις συμπεριφορά, αν σου επαναφέρει τον νεκρό στη ζωή ή αν σου πάρει αυτόν τον πόνο του χωρισμού.

Η επόμενη φάση του πένθος χαρακτηρίζεται από κατάθλιψη, η οποία κατά πάσα πιθανότητα εμφανίζεται όταν έχεις συνειδητοποιήσει ότι το αγαπημένο σου πρόσωπο έχει πραγματικά αποχωρήσει. Η απώλεια προκαλεί μια συντριπτική αίσθηση θλίψης και απελπισίας. Ίσως η κατάθλιψη να συνοδεύεται και από τα συναισθήματα φόβου, ανησυχίας, μοναξιάς ή αβεβαιότητας σχετικά με τη ζωή χωρίς το συγκεκριμένο πρόσωπο.

©Roberto V/Stock.xchng

©Roberto V/Stock.xchng

Η τελευταία φάση της θλίψης είναι η αποδοχή Καθώς οι φάσεις του πένθους και της θλίψης εξελίσσονται και περνούν, με τον καιρό αρχίζεις να αποδέχεσαι την απώλεια. Μερικές φορές μπορεί και σ’ αυτήν την φάση να οργιστείς πάλι ή να νιώθεις κατάθλιψη ή να απαρνηθείς το γεγονός, αλλά τα συναισθήματα της αποδοχής υπερέχουν. Έχεις αρχίσει να καταλαβαίνεις ότι ο Θεός θα χρησιμοποιήσει τις εμπειρίες σου για το καλό.

«Είμαστε βέβαιοι ότι, αν αγαπά κανείς το Θεό, ο Θεός θα κάνει τα πάντα να συντελούν στο καλό του» (Ρωμαίους 8:28).

Είναι απολύτως φυσιολογικό και υγιές, μετά το θάνατο ενός αγαπημένου σου προσώπου, να θρηνήσεις και να ζήσεις όλα αυτά τα στάδια της θλίψης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό διαρκεί πολλές εβδομάδες ή μήνες. Ίσως να έχεις κάποιες νέες σκέψεις ή πρωτόγνωρα συναισθήματα ή συναισθήματα πολύ ισχυρότερα από αυτά που είχες μέχρι τότε στη ζωή σου. Μπορεί, ίσως, να αναρωτηθείς μήπως κάτι δεν πάει καλά με σένα. Όμως, όλα είναι φυσιολογικά. Απλά, ως αποτέλεσμα αυτής του θλιβερού γεγονότος που έγινε στη ζωή σου, περνάς μέσα από μια πολύ φυσιολογική διαδικασία!

Ο μόνος κίνδυνος που υπάρχει, είναι να εξωτερικεύσεις τα συναισθήματά σου με ανάρμοστο τρόπο. Για παράδειγμα, μέσα στον θυμό/οργή σου να εκδικηθείς ένα πρόσωπο που εμπλέκεται στο ατύχημα ή όταν βρίσκεσαι σε κατάθλιψη να σκεφτείς την αυτοκτονία ως λύση.

Είναι πολύ σοφό, να μην αντιδράσεις πολύ παρορμητικά στα έντονα συναισθήματά σου.

Χρειάζεσαι χρόνο

Χρειάζεται χρόνος, για να μιλήσεις με τους φίλους και άλλα πρόσωπα εμπιστοσύνης για τα συναισθήματά σου, για να βάλεις σε μια τάξη τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου.

Μην περιμένεις ότι ο πόνος και ο αποπροσανατολισμός σου θα εξαφανιστούν από τη μια μέρα στην άλλη.

Για να ξεπεράσεις αυτή την τρομερή απώλεια, χρειάζεσαι την υποστήριξη των άλλων. Οι άνθρωποι σε βοηθούν καθώς μοιράζονται τη θλίψη σου στα συναισθήματά σου. Αλλά σ’ αυτήν την περίπτωση, όπου σηκώνεις ένα τέτοιο μεγάλο συναισθηματικό φορτίο, χρειάζεσαι, επίσης, και πρακτική υποστήριξη και ενθάρρυνση. Ίσως να έχεις κάποιον συμμαθητή ή συμφοιτητή που θα σου φέρνει τα μαθήματα, θα σου τηλεφωνεί και θα σε ενθαρρύνει.

«Να σηκώνετε ο ένας το φορτίο του άλλου, κι έτσι θα εφαρμόσετε πλήρως το νόμο του Χριστού» (Γαλάτας 6:2).

©Sanja Gjenero/Stock.xchng

©Sanja Gjenero/Stock.xchng

Αντιστάσου στον πειρασμό, να αρνηθείς τη βοήθεια, ακόμα κι αν μπορείς να τα κάνεις όλα μόνος σου. Υπάρχουν φορές στη ζωή που πρέπει να στηριζόμαστε στους άλλους.

Ζητήστε βοήθεια από τους ανθρώπους, πες τους τι μπορούν να κάνουν για σένα, και να τους ευχαριστείς. Τους φίλοι και γνωστοί σου θέλουν να σε βοηθήσουν, αλλά συχνά δεν ξέρουν πώς. Τόλμησε π.χ. να πεις σε κάποιον που σου είναι σημαντικός: «Θα χαιρόμουν πολύ, αν έμενες λίγο μαζί μου».

Εμπιστέψου τον Θεό

Πίστεψέ ότι ο Θεός είναι καλός. Εάν ο αποθανόντας ήταν πιστός, τότε θα τον δεις μια μέρα, στον Ουρανό. Αν δεν είσαι σίγουρος γι’ αυτό, τότε εμπιστέψου ότι ο Θεός είναι δίκαιος και γεμάτος αγάπη και κάνει πάντα αυτό που είναι σωστό.

Επίτρεψε στο Θεό να σε χρησιμοποιήσει, ώστε να παρηγορείς, να στηρίζεις και να ενθαρρύνεις άλλους.  Οι εμπειρίες σου, σε κάνουν – όταν έχει περάσει κάποιος καιρός – μοναδικά ικανό, να βοηθήσεις τους άλλους που βρίσκονται σε θλίψη.

«Μη χάνετε το θάρρος σας, που θα ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα» (Εβραίους 10:35).

 

(Αποσπάσματα από το βιβλίο: “Tod eines geliebten Menschen”, Josh McDowell, Ed Stewart, Christliche Verlagsgesellschaft Dillenburg 2002)

2 απαντήσεις
  1. Χρηστος
    Χρηστος says:

    Ευχαριστω για τα καλα σας λογια. Μπορω να πω σχεδον με απολυτη σιγουρια οτι με βρισκουν συμφωνο

    Απάντηση

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.