Μονο-γονεϊκή οικογένεια;

Στο διαδίκτυο μπορεί κανείς να βρει διάφορες συμβουλές για τις μητέρες των οποίων ο σύζυγος πρόκειται να λείψει για λίγες μέρες ή εβδομάδες από το σπίτι, π.χ. «Προετοιμάστε το παιδί σας γι’ αυτό», «ετοιμάστε ένα ημερολόγιο όπου τα παιδιά να μπορούν να βλέπουν πόσες μέρες απομένουν μέχρι να γυρίσει ο μπαμπάς σπίτι», «κάνετε διάφορες δραστηριότητες μαζί, ώστε ο χρόνος να περάσει πιο γρήγορα και ευχάριστα», κτλ.

© Pixelio.de/Rainer Sturm

Ωστόσο αυτό που για μερικά παιδιά είναι η εξαίρεση, για πολλά άλλα είναι καθημερινότητα – επειδή οι γονείς τους χώρισαν ή επειδή ο ένας γονέας πέθανε ή επειδή η μητέρα τους δεν παντρεύτηκε ποτέ.

Μετά από ένα διαζύγιο, συνήθως έχουν και οι δύο γονείς την επιμέλεια του παιδιού. Ωστόσο, το παιδί έχει το «κέντρο της ζωής του» στον ένα γονέα. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα παιδιά ζουν μαζί με την μητέρα και ο πατέρας πληρώνει διατροφή. Μια τέτοια οικογένεια θεωρείται «μονογεϊκή». Οι κανονισμοί των επισκέψεων εξασφαλίζουν την επαφή με τον πατέρα.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, το 2006, υπήρχαν 13.847 καταγεγραμμένα παιδιά που γιόρτασαν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα χωρίς τον πατέρα τους. Μετά από τόσα χρόνια, οι αριθμοί θα είναι σήμερα σίγουρα πολύ μεγαλύτεροι. Κι αν σκεφτεί κανείς, ότι πάρα πολλές οικογένειες που ζουν χωριστά δεν είναι καν «καταγεγραμμένες» επίσημα, – επειδή δεν έχουν πάρει το γραπτό έγγραφο διαζυγίου – τότε πόσα θα είναι, άραγε, όλα αυτά τα παιδιά σήμερα; … 

Αυτή η πραγματικότητα είναι και για τους πατέρες, επίσης, επίπονη.

Βασικά, αυτή η οικογενειακή κατάσταση δεν είναι για κανέναν εύκολη. Υπάρχουν πολλά προβλήματα, π.χ.

Για τον γονέα που μεγαλώνει μόνος του τα παιδιά:

  • Ένα πρόσωπο είναι μόνο του υπεύθυνο για τα καθήκοντα που κανονικά προορίζονται για δύο.
  • Η αβεβαιότητα για το μέλλον και τα οικονομικά προβλήματα είναι για τις ανύπαντρες μητέρες δύο φορές μεγαλύτερα σε σχέση με αυτά μιας παντρεμένης.
  • Η ανύπαντρη μητέρα έχει πιο συχνά προβλήματα υγείας.

Για τα παιδιά:

  • Τους λείπει το πατρικό (ή μητρικό) μοντέλο. Αυτό έχει συνέπειες για την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους ως γυναίκα ή άνδρα. «Όταν λείπει ο πατέρας, λείπει ένα μέρος της ψυχής», λένε οι ψυχαναλυτές.
  •  Πολλά παιδιά μεγαλώνουν ως «παιδιά με το κλειδί».  Αυτό σημαίνει ότι, όταν επιστρέφουν από το σχολείο,  η μητέρα είναι ακόμα στην εργασία της. Έτσι το παιδί έχει πάντα ένα κλειδί μαζί του για να μπορέσει να μπει στο σπίτι – κι εκεί μένει μόνο του για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τα παιδιά των χωρισμένων γονέων χρειάζονται μια στενή επικοινωνία και με τους δύο γονείς.

Ειδικά τις μέρες των Χριστουγέννων και του Πάσχα, τα παιδιά αυτά πρέπει να μπορούν να τα γιορτάσουν και με τον άλλο γονέα.

Κάθε φορά που έρχομαι σε επαφή μ’ αυτό το θέμα, θυμάμαι τα λόγια ενός ύμνου, που λέει:

©Shirley B./Stock.xchng

„Back when I was a little child it wasn’t easy
Mama didn’t always have a job
To take care of me
But I love her cause she tried so hard to do her best
But when she fell short God did all the rest”

Μετάφραση:

Καθώς κοιτώ πίσω, όταν ήμουν μικρό παιδί, δεν είχα εύκολη ζωή.

Η μαμά μου δεν είχε πάντα δουλειά

για να τα βγάλει πέρα φροντίζοντας κι εμένα.

Αλλά την αγαπώ γιατί προσπάθησε τόσο σκληρά  κι έκανε το καλύτερο.

Κι όταν αυτή δεν τα έβγαζε πέρα, τα υπόλοιπα τα έκανε ο Θεός.

Από το Mary Mary, „I sing“

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.