Τότε ήρθαν τα πάνω κάτω!

jerry-woody / flickr.de

jerry-woody / flickr.de

Τον Μούζα τον γνώρισα στη Γκάμπια, όταν πήγα και βοήθησα για έξι μήνες στην ιεραποστολή WEC (Worldwide Evangelization for Christ). Ο νεαρός μουσουλμάνος μου αφηγήθηκε πώς εξαφανίστηκε η δυσπιστία που είχε απέναντι στους λευκούς και πώς μέσα απ’ αυτούς έμαθε κάτι πολύ σημαντικό για τη ζωή του.  Εδώ κατέγραψα  την ιστορία του Μούζα, όπως μου την αφηγήθηκε:

Είναι πολύ νωρίς το πρωί, όταν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου μπαίνουν στο δωμάτιό μου. Σιγά-σιγά σηκώνομαι και ψάχνω να βρω ρούχα για να φορέσω. Όλα είναι πεταμένα εδώ κι εκεί, στο δωμάτιο κυριαρχεί ένα χάος. Επειδή είναι ακόμα πολύ πρωί και δεν μπορώ να δω καλά, χρειάστηκαν  κάποιες προσπάθειες μέχρι να καταφέρω να βρω το τζιν μου. Η λάμπα εξοικονόμησης ενέργειας στην οροφή λειτούργησε την τελευταία φορά πριν από τρεις μήνες – δυστυχώς, έσπασαν τα ηλιακά κύτταρα. Χρήματα για την επισκευή δεν υπάρχουν, ως εκ τούτου μένουμε στα σκοτεινά.

Βγαίνοντας έξω, τα μάτια μου πέφτουν σ’ ένα ξεθωριασμένο υμνολόγιο που μου θύμισε την χθεσινή Ώρα των Νέων. Είναι πάντα πολύ ωραίο όταν έρχονται η Δωροθέα και ο Ντούγκλας για επίσκεψη. Αυτοί είναι δύο ιεραπόστολοι από τη Σκωτία και κάθε Παρασκευή περνούν για λίγο και από τον Όμιλο των Νέων. Εκεί, μαζί με τους φίλους μου διαβάζουμε τη Βίβλο, παίζουμε παιχνίδια και ψάλλουμε ύμνους στο Θεό.

m-wagner / flickr.de

m-wagner / flickr.de

Είμαι περίπου δύο χρόνια Χριστιανός τώρα και εδώ και μερικούς μήνες πηγαίνω στον Όμιλο των Νέων. Η νέα μου πίστη έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή μου και στον πρώτο καιρό δεν ήταν εύκολα τα πράγματα για μένα. Πολλά από αυτά που έβλεπα και άκουγα, μου ήταν τελείως άγνωστα. Η Κυριακάτικη λατρεία είναι πολύ διαφορετική από ό,τι ήξερα. Σε σύγκριση με το τζαμί, η σύναξη είναι πιο θορυβώδης και πιο ελεύθερη. Για μένα ήταν πολύ παράξενο, επίσης, να υμνούμε τον Θεό μέσα από ύμνους ή να γιορτάζουμε το Δείπνο του Κυρίου. Αλλ’ αυτό που με εντυπωσίασε αμέσως ήταν η αγάπη και η καλοσύνη με την οποία με δέχτηκαν όλοι στην εκκλησία. Με αποδέχτηκαν παντελώς και αισθάνθηκα σαν στο σπίτι μου!

Ανήκω τώρα αρκετό καιρό στην τοπική εκκλησία μου και ο ιεροκήρυκας μου έχει αναθέσει και ορισμένες διακονίες.  Παίζω τα τύμπανα την ώρα της υμνωδίας και βοηθώ μερικές φορές και στο Κυριακό Σχολείο. Είμαι πραγματικά ευγνώμων στο Θεό που έστειλε τους ιεραποστόλους Του στην Γκάμπια κι έτσι απ’ αυτούς έμαθα κι εγώ για τον Ιησού Χριστό. Και απ’ ότι θυμάμαι, δεν ήταν και πάντα εύκολα μαζί μου.

Έσωσε την αδελφή μου

Στην αρχή ήμουν αρκετά δύσπιστος και αρνητικός απέναντι στους λευκούς αλλοδαπούς και δεν καταλάβαινα, τι ήθελαν στη χώρα μου. Ενώ έχουν τα πάντα και είναι πλούσιοι – σκεφτόμουν – γιατί έρχονται στη Δυτική Αφρική; Αλλά τις αρχικές μου επιφυλάξεις, δεν μπόρεσα να τις διατηρήσω για πολύ καιρό. Έβλεπα ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάτι το ιδιαίτερο και συμπεριφέρονταν εντελώς διαφορετικά από ό,τι εγώ περίμενα. Ακόμα θυμάμαι την μικρή μου αδελφή που ήταν κουλουριασμένη από τους πόνους πάνω στο κρεβάτι της. Η πληγή στο δεξί της χέρι είχε πάθει φλεγμονή και η λοίμωξη είχε εξαπλωθεί σ’ όλο της το σώμα.

Όταν ζητήσαμε βοήθεια από την ιεραπόστολο Hedwig από την Γερμανία (εμείς την ονομάζουμε Δρ. Άννα, γιατί δυσκολευόμαστε να προφέρουμε το περίπλοκο όνομά της), δεν δίστασε καθόλου και αμέσως μετέφερε την αδερφή μου στο νοσοκομείο, 180 χιλιόμετρα μακριά! Εκεί περιποιήθηκε πολύ καλά την Φατού και μετά από δέκα μέρες η αδελφή μου πήρε εξιτήριο. Δεν θέλω ούτε καν να σκέφτομαι τι μπορεί να είχε συμβεί, αν δεν μας βοηθούμε η Δρ. Άννα.

Η συμπεριφορά της με εντυπωσίασε βαθιά και αναρωτήθηκα, γιατί η  Δρ.  Άννα το έκανε αυτό και γιατί ήρθε ως γιατρός στην Γκάμπια; Μετά από μια συζήτηση που είχα μαζί της, αποφάσισα να εμπιστευτώ όλη τη ζωή μου στον Χριστό. Βέβαια, δεν ήταν η πρώτη φορά που μου μίλησε για τον Χριστό, αλλά αυτή τη μέρα το κατάλαβα πλήρως. Συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να πάρω μια απόφαση στη ζωή μου και θέλησα να  βιώσω αυτήν την απελευθερωτική αγάπη, για την οποία μίλαγε η Δρ. Άννα.

Εργαζόμενος με τους ιεραποστόλους

Από τότε, έχουν περάσει δύο χρόνια και έχω πολλές εμπειρίες με τον Θεό, σε διαφορετικές καταστάσεις. Είναι μαζί μου και με προμηθεύει με ό,τι χρειάζομαι. Δίπλα μου είναι τώρα κι ολόκληρη η οικογένειά μου που κι αυτή στράφηκε στον Θεό και όλοι μαζί ζούμε την πίστη μας ως Χριστιανοί. Στην αρχή, οι μουσουλμάνοι φίλοι μου δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι δεν είμαι πια Μωαμεθανός, και ότι τώρα αποφάσισα να πιστεύω στον Χριστό. Αλλά, μόλις κατάλαβαν ότι είμαι ακόμα ο Μούζα που ήξεραν και ότι παρά την πίστη μου, μπορώ να παίζω ακόμα ποδόσφαιρο μαζί τους, δεν είχαν κάποιο πρόβλημα. Αντιθέτως μάλιστα, μερικές φορές μπόρεσα να τους καλέσω να έρθουν στην Δρ Άννα και όταν τελευταία φορά είδαμε μαζί την ταινία «Ιησούς», ήταν πολύ ενθουσιασμένοι και μας έκαναν πολλές ερωτήσεις.  Χαίρομαι που δείχνουν τόσο ενδιαφέρον και ελπίζω να τους εμπνεύσω όλο και περισσότερο για μια ζωή με τον Χριστό.

auf den Kopf gestellt TB

leonora enking / flickr.de

Αλλά δεν χρειάζεται να σκέφτομαι τόσα πολλά, μάλλον πρέπει να συγκεντρωθώ στο δρόμο μου να προσέξω να μην κάνω κανένα ατύχημα με το ποδήλατό μου. Οι δρόμοι εδώ στην Γκάμπια είναι πραγματικά επικίνδυνοι και δίπλα στα αυτοκίνητα και τους πεζούς διασχίζουν συχνά και αγελάδες ή άλογα το δρόμο μου. Τώρα είμαι σ’ αυτό τον μικρό δρόμο καθ’ οδόν για τον ιεραποστολικό σταθμό και, όπως κάθε πρωί, μάλλον καθυστερημένος.

Είναι ενδιαφέρον: όλοι οι λευκοί ιεραπόστολοι που γνώρισα δίνουν πολύ σημασία στο να κρατάς τα συμφωνημένα και να είσαι στην ώρα σου στα ραντεβού. Εγώ, βλέπεις, είμαι συνηθισμένος να κανονίζουμε κάτι – αλλά όχι για μια συγκεκριμένη ώρα. Είναι πολύ πιο χαλαρά να συναντιόμαστε όταν  έχουμε χρόνο και διάθεση. Αλλά, ίσως καταφέρω να το κατανοήσουν αυτό και οι λευκοί φίλοι μου, δεν χάνω την ελπίδα.

Να, τώρα μπαίνω στην είσοδο του οικοπέδου του ιεραποστολικού σταθμού και βλέπω ήδη τον  Ντάγκλας να με χαιρετάει φιλικά. Σήμερα θα ανακαινίσουμε το δωμάτιο για ένα νέο Γερμανό, που έρχεται να εργαστεί εδώ μαζί μας για ένα εξάμηνο. Απόψε φτάνει κιόλας – ίσως να γίνουμε και φίλοι. Θα ήμουν ευτυχής, αν τα καταφέρουμε.

Σαμουήλ K. 
που γνώρισε τον Μούζα σ’ αυτό το εξάμηνο και οι δυο τους έγιναν πραγματικά καλοί φίλοι.

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.