Νέα χρονιά… Καινούρια αρχή!

nina-lindgren-147684-unsplash-e1520607138593-

Βρισκόμαστε αισίως στο κατώφλι ενός νέου χρόνου. Οι γιορτές πλησιάζουν στο τέλος τους, και πιστεύω κάποιοι από μας ίσως και να χαιρόμαστε γι’ αυτό! Μπορεί οι μέρες αυτές, ιδιαίτερα για τους μαθητές και φοιτητές, να είναι μέρες ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς, αλλά για τους πλείστους είναι συνήθως μέρες με πολύ τρέξιμο, κοινωνικές υποχρεώσεις και τακτοποίηση εκκρεμοτήτων, άστε που για τους υπαλλήλους των καταστημάτων είναι ίσως οι χειρότερες μέρες του χρόνου!

Κάθε Πρωτοχρονιά, λαμβάνουν χώρα πολλές εκδηλώσεις, για το καλωσόρισμα του νέου χρόνου.

Πολλά πάρτι, πολλά βεγγαλικά, πολύ ποτό, πολύ φαγητό, και πολλή διασκέδαση, ωσάν να πρόκειται για κάτι πολύ, μα πολύ σημαντικό. Και ερωτώ: Είναι όντως η Πρωτοχρονιά τόσο πολύ σημαντική; Γιατί, δηλαδή, σώνει και καλά, πρέπει όλοι να ξενυχτούν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς μέχρι τις πρωινές ώρες; Γιατί, δηλαδή, πρέπει να πάμε σε κάποιο ρεβεγιόν, και γιατί η έξοδος μας πρέπει να στοιχίσει πολλαπλάσιο ποσό από τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου; Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να φορέσουμε στο ρεβεγιόν ένα καινούργιο ρούχο, το οποίο συνήθως είναι ακριβό; Γιατί, δηλαδή, πρέπει να φάμε μέχρι σκασμού;

Είναι άραγε τόσο μεγάλη ανάγκη να ξοδευτούν εκατομμύρια δολάρια και ευρώ στον δυτικό κόσμο σε φαντασμαγορικά βεγγαλικά, ενώ θα μπορούσαν αυτά τα λεφτά να είχαν λύσει το πρόβλημα του υποσιτισμού για τα επόμενα χρόνια και να διατηρηθούν στη ζωή χιλιάδες ανθρώπινες ψυχές; Γιατί, τελικά, η Πρωτοχρονιά είναι τόσο σημαντική μέρα; Δηλαδή, τι είναι αυτό το τόσο σημαντικό που κάνει την 1η του Γενάρη τόσο ξεχωριστή από την 31η του Δεκέμβρη; Μήπως δεν είναι μία μέρα του χρόνου όπως όλες οι άλλες; Αν μεγαλώναμε κάπου σ’ ένα νησί, μακριά από τον πολιτισμό, μήπως θα ξέραμε καν τη διαφορά της μιας μέρας από την άλλη; Επίσης, τι γίνεται μ’ εκείνους που γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά νωρίτερα ή αργότερα μέσα στο χρόνο, επειδή ακολουθούν ένα διαφορετικό ημερολόγιο; Ποιανού λαού η πρωτοχρονιά είναι πιο σημαντική και ποιος το καθορίζει;

Προσωπικά, πιστεύω ότι η Πρωτοχρονιά είναι σημαντική, επειδή σηματοδοτεί την παρέλευση του παλιού χρόνου, και τον ερχομό του νέου. Η Πρωτοχρονιά είναι σημαντική για δύο, κυρίως, λόγους:

1. Είναι ο απολογισμός της χρονιάς που έφυγε.

Μια αξιολόγηση, αν θέλετε, της ζωής μας. Μία αξιολόγηση των πραγμάτων που μάθαμε, που πάθαμε, που βιώσαμε, καλά ή κακά. Αλλοίμονο, αγαπητοί φίλοι, αν αφήσουμε ακόμα έναν χρόνο να φύγει, χωρίς να αναλογιστούμε τα όσα έλαβαν χώρα. Ένας από τους Έλληνες σοφούς της αρχαιότητας, ο Πλάτωνας, είπε ότι «Η ζωή που δεν εξετάζεται, δεν αξίζει να την ζει κανείς». Η Αγία Γραφή μάς καλεί, επίσης, σε ενδοσκόπηση και σε μια αξιολόγηση της ζωής μας. Ο προφήτης Ιερεμίας μάς προτρέπει στο βιβλίο των Θρήνων 3:40 «Ας ερευνήσουμε τους δρόμους μας, και ας εξετάσουμε, και ας επιστρέψουμε στον Κύριο». Ο βασιλιάς Δαβίδ, στον Ψαλμό 139:23-24 λέει στο Θεό: «Θεέ, δοκίμασέ με, και γνώρισε την καρδιά μου· εξέτασέ με, και μάθε τους στοχασμούς μου». Ο απ. Παύλος στο Β’ Κορ. 13:5, επίσης μας προτρέπει «Εξετάζετε τον εαυτό σας, αν είστε στην πίστη· δοκιμάζετε τον εαυτό σας», ενώ στο Γαλάτας 6:4 μας παραγγέλλει: «Αλλά, κάθε ένας ας εξετάζει το δικό του έργο». Το τέλος μιας χρονιάς, και η αρχή μιας νέας χρονιάς, είναι μια καλή αφορμή για να κοιτάξουμε πίσω και να δούμε τι κάναμε, πώς τα πήγαμε.

Εβραϊκή Πρωτοχρονιά: Rosh HaShanah

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι μέχρι σήμερα στον Ισραήλ, οι Εβραίοι γιορτάζουν την θρησκευτική Πρωτοχρονιά μέσα στο φθινόπωρο. Είναι μία περίοδος 10 ημερών, η οποία αρχίζει με τη γιορτή που λέγεται Rosh HaShanah, που θα πει «η κεφαλή του χρόνου» ή «νέα χρονιά», και τελειώνει με τη γιορτή Yom Kippur, γνωστή ως Ημέρα Εξιλέωσης. Ο όρος Rosh HaShanah, σημαίνει για τους Εβραίους την καινούργια προσπάθεια που κάνουν για να διορθώσουν σφάλματα και λάθη που έκαναν μέσα στη χρονιά που πέρασε. Γι’ αυτούς δεν είναι ένας νέος χρόνος στο ημερολόγιο, αλλά στη συνείδηση. Είναι, λοιπόν, αυτές οι 10 μέρες μία περίοδος συντριβής και ταπείνωσης, με αποκορύφωμα την 10η μέρα, δηλ. την Ημέρα της Εξιλέωσης, όπου οι Εβραίοι μαζεύονται με τη δύση του ήλιου σε μια εκπληκτική συνάθροιση, όπου ψάλλουν τον ύμνο Kol Nidre, που θα πει «Όλοι οι όρκοι», με τον οποίο ζητούν με συντριμμένη καρδιά από τον Θεό να τους συγχωρέσει για τους όρκους που δε μπόρεσαν να πραγματοποιήσουν. Γι’ αυτή την ημέρα μίλησε ο Θεός στο Μωυσή στο Λευιτικόν 23:26-29 «Και τη δέκατη ημέρα αυτού του έβδομου μήνα θα είναι ημέρα εξιλασμού· άγια συγκέντρωση θα είναι σε σας· και θα ταπεινώσετε τις ψυχές σας».

Η Εβραϊκή Πρωτοχρονιά ήταν η μόνη προγραμματισμένη νηστεία του χρόνου για τους Εβραίους. Αλήθεια, σκεφτήκαμε ποτέ ότι η Πρωτοχρονιά είναι μέρα ταπείνωσης και συντριβής μπροστά στον Θεό; Τα ΜΜΕ και γενικά η κοινωνία στην οποία ζούμε, προωθούν ακριβώς το αντίθετο! Δηλαδή, μία γιορτή με κανένα ιδιαίτερο νόημα, που σκοπό έχει να θρέψει τη σάρκα και τις επιθυμίες της, και που κέντρο της είναι ο εαυτός, και εννοείται όχι ο Θεός!

Οι Εβραίοι ομολογούν στον Θεό τα λάθη, τις ελλείψεις, και τις αμαρτίες του προηγούμενου χρόνου.

Και αναρωτιέμαι: Είναι κανείς από μας που δεν έχουμε κάνει λάθη μέσα στην χρονιά που πέρασε; Ο Θεός περιμένει από μας, όχι απλά να κάνουμε μια απλή αξιολόγηση, αλλά να πάμε κοντά Του με συντριβή καρδιάς, και να τα ομολογήσουμε όλα μπροστά Του και όχι να τα βάλουμε κάτω απ’ το χαλί και να ζούμε σαν να μην έγιναν ποτέ!

615714_original_R_K_by_johnnyb_pixelio-187×250

Αλήθεια, αγαπητέ/ή φίλε/η, έχεις κάνει τη δική σου αξιολόγηση για τη χρονιά που πέρασε ή όχι ακόμα; Μέσα στις επόμενες μέρες δώσε ώρα σε προσευχή και ζήτησε από τον Θεό να σου δείξει τι Εκείνος πιστεύει για τη ζωή σου μέσα στην προηγούμενη χρονιά. Πού χρειάζεσαι ακόμα δουλειά; Ποιες αμαρτίες πρέπει να ομολογήσεις και να παραιτήσεις.

Ο Θεός θέλει να το κάνουμε αυτό, όχι για να ψυχοπλακωθούμε και να νιώσουμε άχρηστοι. Αυτή είναι η δουλειά του Διαβόλου, και όχι του Θεού. Ο Θεός μάς θέλει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας για να μην τα επαναλαμβάνουμε. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος έλεγε ότι «Το πίπτειν ανθώπινον, το εμμένειν σατανικόν». Το να πέφτουμε στην αμαρτία και σε λάθη, είναι ανθρώπινη αδυναμία, το να μένουμε όμως και να επιμένουμε σ’ αυτά, είναι από τον Πονηρό. Η Γραφή, όμως, λέει ότι «ο δίκαιος πέφτει επτά φορές και σηκώνεται» (Παροιμίες 24:16).

Αγαπητέ/ή φίλε/η, ίσως την χρονιά που μας πέρασε, θα μπορούσες να ήσουν καλύτερος γονιός, ή καλύτερος σύζυγος. Θα μπορούσες να ήσουν καλύτερος φίλος ή αδελφός. Θα μπορούσες να είχες πιο πολλή υπομονή και να είχες εμπιστευτεί τον Θεό περισσότερο. Ίσως ακόμα να πήρες λάθος αποφάσεις, να είπες λόγια που δεν έπρεπε, να πλήγωσες κάποιους άθελά σου, να μην έδειξες έλεος σε κάποιον που το είχε ανάγκη. Ίσως η σχέση σου με τον Θεό να μην ήταν γεμάτη πάθος, ίσως η ζωή της προσευχής σου να ήταν χλιαρή και η μελέτη του Λόγου του Θεού ελάχιστη. Αυτό που ο Θεός θέλει, είναι να σηκωθείς.

Δείτε πόσο ελπιδοφόρος είναι ο Λόγος του Θεού στην πιο κάτω περικοπή από τον προφήτη Μιχαία

shutterstock_132867992_photo-250×167

στην Παλαιά Διαθήκη: «…αν και έπεσα, θα σηκωθώ, αν και κάθησα μέσα σε σκοτάδι, ο Κύριος θα είναι σε μένα φως… Ποιος Θεός είναι όμοιος με σένα, που να συγχωρεί ανομία, και να παραβλέπει την παράβαση του υπολοίπου τής κληρονομιάς του; Δεν διατηρεί για πάντα την οργή του, επειδή αυτός αρέσκεται σε έλεος. Θα γυρίσει, και θα μας σπλαχνιστεί, θα καταστρέψει τις ανομίες μας· και όλες τις αμαρτίες τους θα τις ρίξει στα βάθη τής θάλασσας» (Μιχαίας 7:8,18,19).

Η Πρωτοχρονιά, λοιπόν, είναι σημαντική για τον λόγο ότι μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στη ζωή μας και να κάνουμε έναν απολογισμό για τη χρονιά που πέρασε. Είναι, επίσης, μέρα συντριβής και ταπείνωσης καθώς ομολογούμε τα λάθη μας, τις ελλείψεις μας και τις αμαρτίες μας στον Θεό. Δεν τελειώνει όμως εκεί.

2. Είναι μέρα χαράς και ελπίδας, επειδή ο Θεός μας δίνει την ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα μαζί Του.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι μέσα στην Αγία Γραφή ο Θεός παρουσιάζεται ως Θεός νέων πραγμάτων. Η Καινή Διαθήκη είναι γεμάτη από αναφορές σε νέα πράγματα. Το όνομά της και μόνο το υποδηλοί (καινή = καινούργια). Η Καινή Διαθήκη, λοιπόν, μιλά για κρασί, νέο ιμάτιο, νέο φύραμα, νέα εντολή, νέο τραγούδι, νέο κτίσμα, νέο άνθρωπο, νέα διαθήκη, νέο όνομα που ο Θεός θα δώσει στους δικούς Του, νέους ουρανούς και νέα γη, Νέα Ιερουσαλήμ και το αποκορύφωμα βρίσκεται στο Αποκ. 21:5 όπου ο Θεός λέει: «Να, κάνω καινούργια τα πάντα».

Ο Θεός αρέσκεται σε καινούργια πράγματα, και επιθυμεί να κάνει νέα πράγματα στη ζωή μας.

Ίσως να είσαι ευχαριστημένος/η με τη ζωή σου και να θέλεις να μείνεις εκεί που είσαι, και όπως είσαι. Ο Θεός, όμως, ποθεί να οδηγεί τα παιδιά Του από δόξα σε δόξα (Β’ Κορ. 3:18). Διάβασα κάποτε κάτι σ’ ένα βιβλίο και ακόμα το θυμάμαι:

532396_original_R_K_B_by_Oliver-Moosdorf_pixelio-250×167

«Να είσαι πάντα ευχαριστημένος με ό,τι έχεις, αλλά ποτέ με ό,τι είσαι!» Ο πόθος του Θεού είναι να μας βλέπει να γινόμαστε, χρόνο με το χρόνο, περισσότερο και περισσότερο σύμμορφοι με την εικόνα του Γιου Του (Ρωμ. 8:29). Αυτό είναι το θέλημα του Θεού για όλα τα παιδιά Του. Αν τη χρονιά που πέρασε, αυτό δεν έγινε, μη νομίζετε ότι ο Θεός θα παραιτηθεί φέτος από τον σκοπό Του. Δε θα ησυχάσει μέχρι να δει τον Χριστό να μορφώνεται μέσα μας όλο και περισσότερο. Ο Θεός δεν ικανοποιείται με το καλό. Ξέρετε γιατί; Επειδή πάντα υπάρχει το καλύτερο! Αν το θέλημα του Θεού είναι να μοιάσουμε στο Γιο Του, δηλ. στο χαρακτήρα Του, τι λέτε, δεν έχουμε όλοι δρόμο μπροστά μας; Δόξα τω Θεώ δεν είμαστε οι ίδιοι που ήμασταν πριν 5 χρόνια, αλλά ο Θεός έχει ακόμα έργο να κάνει μέσα μας. Πόσο όμορφο, αγαπητοί μου, να μπορούμε σήμερα να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα με τον Κύριο! Μια καινούργια αρχή. Ο Θεός, είναι Θεός της δεύτερης ευκαιρίας. Ό,τι δεν καταφέραμε να πετύχουμε πέρσι, μπορούμε με τη χάρη Του να το πετύχουμε φέτος. Ο Ησαΐας μας λέει ότι ο Κύριος ήρθε «για να μας δώσει ωραιότητα αντί για στάχτη» (Ησαΐας 61:3), κι αυτό αφορά κάθε κομμάτι της ύπαρξής μας. Όπου ακόμα υπάρχει στάχτη, ο Κύριος θέλει να βάλει στη θέση της ωραιότητα.

Μια πολύ θαυμαστή υπόσχεση!

Σημειώστε την παραπομπή: Σοφονίας 3:19. Δεν ξέρω πόσοι από σας την εντοπίσατε ή μάλλον σε πόσους από σας ο Κύριος την έχει αποκαλύψει για Αγίου Πνεύματος. Εκεί ο Κύριος υπόσχεται στο λαό Του «να τους κάνει έπαινο και δόξα σε κάθε τόπο τής ντροπής τους». Υπήρξαν άραγε πράγματα στη ζωή σου, μέσα στη χρονιά που πέρασε, για τα οποία δε νιώθεις και πολύ περήφανος; Υπάρχουν άραγε πράγματα για τα οποία ίσως ντρέπεσαι; Ο Κύριος θέλει να πάρει τη ντροπή σου και να σε κάνει έπαινο και δόξα. Σου δίνει ακόμα μία ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα μαζί Του, καθώς στέκεσαι στο κατώφλι αυτής της νέας χρονιάς.

Ο Θεός μάς ενθαρρύνει μέσω του προφήτη Ησαΐα: «Μη θυμάστε τα προγενέστερα, και μη συλλογίζεστε τα παλιά. Δέστε, εγώ θα κάνω ένα νέο πράγμα· τώρα θα ανατείλει» (Ησαΐας 43:18-19).  Ο Παύλος αυτό έκανε. Γράφει στο Φιλιπ. 3:14 «Αλλά, ένα πράγμα κάνω, λησμονώντας μεν όσα βρίσκονται πίσω, επεκτεινόμενος δε σε όσα βρίσκονται μπροστά, τρέχω προς τον σκοπό, για το βραβείο τής άνω κλήσης τού Θεού εν Χριστώ Ιησού». Ο Παύλος είχε μάθει να αφήνει το παρελθόν στο παρελθόν, και να μην το κουβαλάει μαζί του. Πολύ φοβάμαι ότι και σε μας κάποτε αρέσει να κουβαλάμε μαζί μας το παρελθόν μας, κι αυτό δε μας βοηθά να προχωρήσουμε μπροστά. Πρέπει να κοιτάμε πίσω μόνο για να μάθουμε από τα λάθη μας και να γινόμαστε καλύτεροι. Οι Άγγλοι λένε μία σοφή κουβέντα: «Δεν υπάρχει νόημα να κλαις για το γάλα που χύθηκε». Πάει, έγινε και δεν ξεγίνεται. Δε μπορείς να βάλεις το γάλα που χύθηκε στο πάτωμα, πίσω στο μπουκάλι. Είναι μάταιο ακόμα και να προσπαθήσεις. Μπορείς, όμως, να μάθεις να είσαι πιο προσεκτικός στο μέλλον. Το ίδιο ισχύει και για τα λάθη που κάναμε πέρσι. Έγιναν και δεν ξεγίνονται. Ανήκουν στο παρελθόν. Μην τα κουβαλάς μαζί σου στη νέα χρονιά. Ο απ. Παύλος μας δείχνει το δρόμο: «Τρέχω προς τον σκοπό».

Τι σας λέει το ρήμα που χρησιμοποιεί εδώ ο Παύλος; Ποια εικόνα δημιουργείται στο μυαλό σας; Μήπως ενός ανθρώπου που περιμένει παθητικά τη μοίρα του; Κάθε άλλο! Ο Παύλος μας λέει ότι αν θέλουμε να προχωρήσουμε μπροστά, θα πρέπει να τρέχουμε, και μάλιστα με σκοπό. Ναι, είναι αλήθεια ότι ο Θεός έχει όμορφα σχέδια για τον καθένα μας, μέσα σ’ αυτή τη νέα χρονιά που απλώνεται μπροστά μας, αλλά αγαπητοί μου, ο Θεός ποτέ δεν οδηγεί ένα σταθμευμένο όχημα. Πρέπει εμείς να φροντίζουμε να έχουμε τη μηχανή μας πάντοτε αναμμένη.

Πρέπει, επίσης, να είμαστε έτοιμοι να ομολογούμε, όπου υπάρχει ακόμα στάχτη στη ζωή μας, για να μπορεί ο Κύριος να την αλλάζει με ωραιότητα.

Θέλεις να ζήσεις φέτος καινούργια πράγματα με τον Κύριο; Θα πρέπει να συνεργαστείς μαζί Του.

Ο Κύριος δίνει σε όλους μας την ευκαιρία για μία καινούργια αρχή. Ας την αρπάξουμε για να γευτούμε τις ευλογίες που έχει για μας, ως άτομα, ως οικογένειες, αλλά και ως εκκλησία.

Τις μέρες αυτές όλοι μιλούν για τις αποφάσεις του νέου χρόνου, αγγλιστί «New Years resolutions». Άλλοι θέλουν να χάσουν κιλά, άλλοι να ξεκινήσουν μαθήματα χορού ή να μάθουν μία νέα ξένη γλώσσα, και άλλοι να αποκτήσουν ένα νέο χόμπι. Καλά όλα αυτά. Τι γίνεται, όμως, με εκείνο το ένα, το πιο σημαντικό απ’ όλα; Τι γίνεται με τη σχέση μας με τον Θεό; Αν δεν έχεις καν σχέση με τον Θεό, Εκείνος σου δίνει σήμερα ακόμα μία ευκαιρία να Τον δεχτείς στη ζωή σου ως προσωπικό σου Σωτήρα και Κύριο. Αν πάλι, ο Χριστός είναι για σένα μόνο Σωτήρας, και όχι Κύριος, τότε έχεις την ευκαιρία αυτή τη νέα χρονιά να Τον αφήσεις να είναι Κύριος σε όλους τους τομείς της ζωής σου.

Προσεύχομαι ο Κύριος να δώσει σε όλους μας τη δύναμη να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις για μια καινούργια αρχή μαζί Του! Εύχομαι σε όλους μία ευλογημένη χρονιά!

 

Βασίλης Κωνσταντινίδης, θεολόγος, Κύπρος

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.