Ο Χριστός και η θρησκεία

©M. Nota/Stock.xchng

Ο Ιησούς Χριστός που γεννήθηκε στη Βηθλεέμ, στο κράτος του Ισραήλ, ήξερε πολύ καλά το Νόμο και τους Κανόνες στον Ιουδαϊσμό – της εθνικής του θρησκείας -, αλλά είχε επίσης μια άλλη τοποθέτηση. Αυτός είναι ο Υιός του Θεού και έχει έρθει για να σώσει τους ανθρώπους από την απελπιστική τους κατάσταση.

Να τι είπε ο Χριστός για τους Φαρισαίους, τους επικεφαλής της Εβραϊκής Παράδοσης, μέσα στην οποία μεγάλωσε:

«Φτιάχνουν φορτία βαριά, που δύσκολα σηκώνονται, και τα φορτώνουν στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι δε θέλουν ούτε με το δάκτυλό τους να τα κινήσουν. Όλα τους τα έργα τα πράττουν για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους. Πλαταίνουν τα φυλακτά τους και φαρδαίνουν τις άκρες από τα ιμάτιά τους. Τους αρέσουν οι καλύτερες θέσεις στα δείπνα και τα πρώτα καθίσματα στη συναγωγή, και να τους χαιρετούν με σεβασμό στην αγορά και να τους φωνάζουν οι άνθρωποι “δάσκαλέ μου”. Εσείς όμως να μη δεχτείτε να σας αποκαλούν δάσκαλέ μου. Ένας είναι ο δάσκαλός σας, ο Χριστός• κι εσείς όλοι είστε αδερφοί. Και πατέρα σας μην ονομάσετε κανέναν στη γη, γιατί ένας είναι ο Πατέρας σας o ουράνιος. Μην ονομαστείτε “ηγήτορες”, γιατί ο ηγήτοράς σας είναι ένας: ο Χριστός.

Ο πιο σπουδαίος από σας να είναι υπηρέτης σας. Γιατί όποιος υψώσει τον εαυτόν του θα ταπεινωθεί κι όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί.»

(Αγία Γραφή: Ματθαίος 23:4-12)

Οι Νόμοι και οι Κανόνες που έθεταν και κρατούσαν αυστηρά οι Φαρισαίοι, τους έφερναν φήμη και δόξα ή τουλάχιστον αυτό πίστευαν οι ίδιοι. Ο Χριστός όμως βλέπει διαφορετικά τα πράγματα: Με όλες αυτές τις διατάξεις τους επιβάρυναν το λαό και εξύψωναν τον εαυτόν τους – τον έκαναν μεγαλύτερο κι από  τον ίδιο τον Θεό.

Αυτό μπορεί να συμβεί εύκολα μέσα σε μια θρησκεία: οι κανονισμοί, τα τελετουργικά της και οι αρχηγοί ή ιδρυτές της να γίνουν πιο σημαντικοί από τον ίδιο τον Θεό.

Ο Ιησούς Χριστός ως Κύριος των κανόνων

©Tarudeone/Pixelio.de

Εκείνο τον καιρό ο Ιησούς περνούσε ένα Σάββατο μέσα από σπαρμένα χωράφια. Οι μαθητές του πείνασαν κι άρχισαν να τρίβουν τα στάχυα και να τρώνε τους σπόρους. Όταν το είδαν οι Φαρισαίοι, του είπαν: «Κοίτα, οι μαθητές σου κάνουν κάτι που δεν επιτρέπεται από το νόμο να γίνεται το Σάββατο».

Αυτός τους αποκρίθηκε: «Δε διαβάσατε στη Γραφή τι έκανε ο Δαβίδ όταν πείνασε αυτός και οι σύντροφοί του;

Πώς μπήκε στο ναό του Θεού, κι έφαγε τους άρτους της προθέσεως, που δεν επιτρεπόταν από το νόμο να τους φάει ούτε αυτός ούτε οι σύντροφοί του παρά μόνο οι ιερείς;

Ή δε διαβάσατε το νόμο πως οι ιερείς παραβιάζουν το Σάββατο, αφού εργάζονται μέσα στο ναό, κι όμως δεν είναι ένοχοι;

Σας βεβαιώνω πως εδώ έχουμε κάτι ανώτερο από το ναό. Κι αν είχατε καταλάβει τι σημαίνει αγάπη θέλω κι όχι θυσία, δε θα καταδικάζατε αυτούς τους αθώους ανθρώπους. Άλλωστε ο Υιός του Ανθρώπου εξουσιάζει και το Σάββατο.

(Αγία Γραφή: Ματθαίος 12: 1-8)

Πολλές φορές οι Φαρισαίοι ρώτησαν προκλητικά τον Ιησού Χριστό, θέλοντας έτσι να του διδάξουν καλύτερα τους κανόνες  του Ιουδαϊσμού.  Αλλά ο Χριστός τους ήξερε πολύ καλά – πολύ καλύτερα από τους ίδιους τους τους εαυτούς. Οι Φαρισαίοι έκαναν τους ανθρώπους σκλάβους του νόμου. Αλλά ο νόμος προοριζόταν από τον Θεό ως βοήθεια για τους ανθρώπους.

Ο Θεός μας ελευθέρωσε από την σκλαβιά του νόμου

©Andreas Bender/Pixelio.de

Ο Χριστός μας απελευθέρωσε για να είμαστε ελεύθεροι. Παραμείνετε, λοιπόν, σταθεροί στην ελευθερία και μην ξαναμπαίνετε κάτω από το ζυγό δουλείας.

(Αγία Γραφή:  Γαλάτας 5:1)

Λίγο πριν,  στην προς Γαλάτας επιστολή, κεφάλαιο 4, ο Παύλος μιλάει για τη σκλαβιά του Εβραϊκού Νόμου, σε αντίθεση με την Υιοθεσία. Γιατί, όλοι όσοι δέχονται τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα και Κύριό τους, γίνονται παιδιά του Θεού! Και τότε, δεν είναι πλέον κάτω από την εξουσία του νόμου, τον οποίο οι διάφορες θρησκείες συχνά θέλουν να τους επιβάλουν.

Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε σε μια συγκεκριμένη θρησκεία, σ’ ένα συγκεκριμένο λαό που ο Θεός έχει επιλέξει. Ωστόσο, ο Θεός δεν ήθελε ποτέ ο λαός του να προσκολληθεί περισσότερο στους κανόνες  Του, από ό,τι σ’ Αυτόν τον ίδιο. Σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει ν κατατάξουμε και την κριτική που άσκησε ο Χριστός στους Φαρισαίους. Η πίστη έχει να κάνει με τον ίδιο τον Θεό, όχι με κανόνες και διατάξεις, μυστήρια ή διδαχές!

 

Ποιο είναι το σπουδαιότερο;

©Rosel Eckstein/Pixelio.de

«Όταν έμαθαν οι Φαρισαίοι ότι αποστόμωσε τους Σαδδουκαίους, συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί, και ένας απ’ αυτούς, νομοδιδάσκαλος, για να τον φέρει σε δύσκολη θέση, του έκανε το εξής ερώτημα: “Διδάσκαλε, ποια είναι η πιο μεγάλη εντολή στο Νόμο;” Αυτός του απάντησε: “Ν’ αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου μ’ όλη την καρδιά σου, μ’ όλη την ψυχή σου και μ’ όλο το νου σου. Αυτή είναι η πρώτη και πιο μεγάλη εντολή. Δεύτερη, εξίσου σπουδαία με αυτήν: ν’ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτόν σου. Σ’ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος κι οι προφήτες”».

(Αγία Γραφή: Ματθαίος 22:34-40)

Λοιπόν, εδώ είμαστε! Το σημαντικότερο πράγμα δεν είναι η σχολαστική συμμόρφωση όλων των νόμων, η εκπλήρωση όλων των διατάξεων, το να κάνεις πάντα το σωστό – αλλά να αγαπάς τον Θεό! Στο επίκεντρο, λοιπόν, δεν είναι ένας νόμος, μια θρησκεία ή ένα δόγμα, αλλά μια σχέση. Από την αγάπη μας προς τον Θεό θα προέλθει η επιθυμία και η θέληση να πράττουμε σύμφωνα με τις εντολές του.

Ο Χριστιανισμός δεν είναι μια θρησκεία, αλλά ένα πρόσωπο!

«Το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού δεν είναι κάποια θρησκεία,

          αλλά η απάντηση του Θεού σε όλες τις Θρησκείες,

σε κάθε αναζήτηση του ανθρώπου,

σε κάθε ερώτηση της καρδιάς.»

Wilhelm Busch

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.