Φαντάσου μια φράουλα. Ξέρεις το χρώμα της, ξέρεις πώς μεγαλώνει και ίσως να έχεις κι ένα αρωματικό σακουλάκι φράουλας σπίτι σου. Πολύ πιθανόν, να έχεις πιει κι ένα μιλκσέικ φράουλας ή να έχει φάει κι ένα επιδόρπιο γιαουρτιού με γεύση φράουλας. Σίγουρα έχεις ακούσει πόσο ζουμερή είναι μια ώριμη φράουλα και πόσες ευεργετικές ιδιότητες έχει. Αλλά, παρ’ όλες τις γνώσεις σου και τις μικρές γευστικές εμπειρίες, δεν έχεις φάει ποτέ μια πραγματική φράουλα, ούτε να την έχεις πιάσει ποτέ με τα χέρια σου …

Αντικατοπτρίζει αυτή η περιγραφή, την πραγματική σχέση και εμπειρία που μπορεί να έχει κάποιος με την φράουλα; Σίγουρα όχι – αλλά αυτό το παράδειγμα μπορεί να μας δείξει τη διαφορά που κάνει ο Χριστός στην ζωή μας. Εάν συγκρίνεις την Παλαιά με την Καινή Διαθήκη, θα βρεις σίγουρα κάποιες διαφορές. Π.χ. στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν θυσίες, διατάξεις καθαρισμού και ιερείς. Στην εποχή του Χριστού, στην Καινή Διαθήκη δεν τα βρίσκεις όλ’ αυτά, πια, Γιατί; Θα το εξηγήσω τώρα, αμέσως. Και θα σου εξηγήσω, επίσης, τι έχει να κάνει όλ’ αυτό με το παράδειγμα της φράουλας.

 

1. Πώς ήταν στην Παλαιά Διαθήκη

Τα τρία πράγματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, έπαιζαν έναν πολύ κεντρικό ρόλο στην Παλαιά Διαθήκη. Διότι μέσω της θυσίας εξιλεωνόταν η ενοχή (κάθε πολιτιστικής ενέργειας του λαού Ισραήλ) ενώπιον του Θεού.

Von Ruk7 – Eigenes Werk, CC BY-SA 3.0

Βασικά, μόνο μέσω των διατάξεων καθαρισμού μπορούσε ένας άνθρωπος να αποκτήσει την απαιτούμενη «αγνότητα» για τη συμμετοχή στη λατρεία του Θεού. Επειδή, ένα ακάθαρτο άτομο δεν μπορούσε να πλησιάσει τον Θεό. Οι ιερείς ήταν ο συνδετικός κρίκος του ανθρώπου με την παρουσία του Θεού. Αυτοί ήταν υπεύθυνοι για τις θυσίες και τον εξαγνισμό των ανθρώπων. Μάλιστα, μία φορά το χρόνο, ο αρχιερέας μπορούσε να μπει στα Άγια των Αγίων, και να πλησιάσει πιο πολύ τον Θεό. Όλα αυτά μπορείς να τα διαβάσεις στο βιβλίο «Λευιτικό» της Παλαιάς Διαθήκης.

Και διαβάζοντάς τα όλ’ αυτά, μπορείς να καταλάβεις πόσο μεγάλη προσπάθεια χρειαζόταν για να πλησιάσει κάποιος τον Θεό! Κι όλ’ αυτά δεν ήταν μόνιμα – ήταν προσωρινά, ήταν απλά σαν μια σκιά. Ήταν σαν, οι ακάθαρτοι Ισραηλίτες να έβλεπαν μόνο την εικόνα της φράουλας, οι καθαροί Ισραηλίτες στη συνέχεια είχαν τη δυνατότητα να μυρίσουν το άρωμα της φράουλας και οι ιερείς να έπιναν ένα μιλκσέικ φράουλας. Όλα είχαν σχέση με την φράουλα – αλλά δεν ήταν η πραγματική φράουλα!

 Εβραίους 9:9-10: Η πρώτη σκηνή συμβολίζει τη σημερινή εποχή κατά την οποία εξακολουθούν να προσφέρονται θυσίες και δώρα, που όμως δεν είναι σε θέση να οδηγήσουν στην εσωτερική τελειότητα αυτούς που τα προσφέρουν. Κι αυτό, γιατί αναφέρονται μόνο σε φαγητά και ποτά και σε διάφορες καθάρσεις, διατάξεις δηλαδή για το σώμα, που ισχύουν ωσότου έρθει η ώρα της ανακαινίσεως.

 

2. Και μετά, ήρθε ο Ιησούς Χριστός …

… και έφερε την πραγματική φράουλα! Διότι μέσω του ερχομού Του, του θανάτου και της Ανάστασής Του, η σκιά έφυγε και εμφανίστηκε η πραγματικότητα στη θέση της. Κι αυτό, επειδή το αίμα του Ιησού Χριστού έχει μεγαλύτερη επίδραση στη ζωή μας από το αίμα των ζώων που θυσιάζονταν. Μας καθαρίζει όχι μόνο προσωρινά, αλλά παντελώς. Μας επιτρέπει να είμαστε συνεχώς στην παρουσία του Θεού. Ένας Ισραηλίτης, τότε, μπορούσε μόνο να φάει και να αγγίξει συγκεκριμένα τρόφιμα, αλλιώς ήταν ακάθαρτος και δεν μπορούσε να πλησιάσει τον Θεό. Σήμερα, επειδή ο Ιησούς Χριστός δεν μας καθαρίζει εξωτερικά, αλλά εσωτερικά, μπορούμε να πλησιάζουμε τον Θεό όπως είμαστε!

freebibleimages.org

Επιπλέον, ο Ιησούς ήταν αναμάρτητος και ως εκ τούτου ο θάνατός Του ήταν μια άψογη, μια τέλεια θυσία. Μας απελευθερώνει πραγματικά από την ενοχή μας, μια για πάντα – δεν την καλύπτει μόνο προσωρινά (όπως έκαναν οι θυσίες στην Παλαιά Διαθήκη). Κανείς δεν χρειάζεται πια να προσφέρει άλλη θυσία, γιατί ο Ιησούς πέθανε μια για πάντα για μας!

Κι όχι μόνο αυτό! Επιπλέον, μας δίνει πρόσβαση στον πατέρα Του. Δεν χρειάζεται να είμαστε αρχιερείς και να περιμένουμε τη μια μέρα του χρόνου για να μπούμε στα Άγια των Αγίων. Μπορούμε να πλησιάζουμε τον Ουράνιο Πατέρα μας ανά πάσα στιγμή! Επειδή ο Χριστός άνοιξε για μας τον μοναδικό δρόμο που οδηγεί στη ζωή. Χάρη σ’ Αυτόν έχουμε ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση στην άγια παρουσία του Θεού!

Εβραίους 10:8-9: Αφού ο Χριστός είπε «δε θέλεις θυσίες και προσφορές» και «δε σου αρέσουν ολοκαυτώματα και θυσίες για συγχώρηση αμαρτιών», που προσφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου, ύστερα είπε: «Να ‘με, έρχομαι για να κάνω το θέλημά Του». Αναιρεί δηλαδή τις παλαιές θυσίες και τις αντικαθιστά με τη δική Του. Εξαιτίας αυτού του «θελήματος» έχουμε εξαγνιστεί μια για πάντα με την προσφορά του σώματος του Ιησού Χριστού.

 

3. Τι σημαίνει αυτό για μας, τώρα;

Δεν ζούμε πλέον με την εικόνα (ή με την σκιά), αλλά με την ουράνια πραγματικότητα. Ο Χριστός μας οδήγησε μπροστά στον Θεό. Πώς ανταποκρινόμαστε σ’ αυτό το γεγονός; Επιζητούμε την παρουσία του Θεού; Ας κάνουμε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, την εποχή που ο λαός Ισραήλ ήταν στην έρημο. Πώς θα αντιδρούσε ένας Ισραηλίτης, αν του τα έλεγες όλα αυτά; Σίγουρα, θα έβγαινε εκτός εαυτού, λέγοντάς σου ότι είσαι ψεύτης, επειδή δεν θα μπορούσε να πιστέψει αυτήν την πραγματικότητα.

Photo by Artur Rutkowski on Unsplash

Επειδή η διαφορά που κάνει ο Ιησούς είναι πραγματικά ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ!!! Κι όλα αυτά τα έκανε για σένα. Για να μπορείς να έχεις μια άμεση και απρόσκοπτη σχέση αγάπης με τον Θεό σου. Ας δεχτούμε λοιπόν την πραγματική «φράουλα» του Χριστού κι ας μην κοιτάμε μόνο την εικόνα της!

 

 

Εβραίους 10:22: Γι’ αυτό, ας προχωρήσουμε με ειλικρινή διάθεση και με βεβαιότητα στην πίστη μας, με την καρδιά καθαρή από τις κακές διαθέσεις και με το σώμα πλυμένο με καθαρό νερό.