Ο θεϊκός τρόπος για να σβήσεις τη δίψα σου

Ο αθλητισμός είναι μια από τις μεγάλες μου αγάπες. Μου αρέσει να σηκώνω βάρη στο γυμναστήριο και να βλέπω πόσες φορές μπορώ να σηκώσω το ένα ή το άλλο. Αισθάνομαι καλά όταν επιβάλω το σώμα μου σε τέτοιου είδους δοκιμασίες. Αυτό με βοηθά, επίσης, να διατηρώ το σώμα μου σε φόρμα και να αντιμετωπίζω καλύτερα τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής.

Μετά από κάθε τέτοια εξαντλητική ώρα στο γυμναστήριο, το σώμα μου απαιτεί μόνο ένα πράγμα: νερό! Όποιος έχει ξοδέψει πολύ χρόνο σε σωματική άσκηση ή σε όποια άλλη δραστηριότητα το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Αλλά μερικές φορές, δεν χρειάζεται καν να καταβάλλουμε μεγάλη σωματική προσπάθεια προκειμένου να νιώσουμε πραγματική δίψα – μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα είναι αρκετή.

Είναι σαφές: το νερό είναι μια φυσική ανάγκη του σώματός μας. Εάν δεν του ικανοποιήσουμε αυτήν την ανάγκη, θα έχουμε πονοκέφαλο ή θα νιώσουμε αδυναμία και εξάντληση – ειδικά μετά από μια αθλητική δραστηριότητα ή μια ζεστή μέρα.

Εκτός από τις φυσικές ανάγκες μας, όπως π.χ. η δίψα, η πείνα και ο ύπνος, έχουμε και ψυχικές ανάγκες. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη για αγάπη, ασφάλεια, αναγνώριση και ειρήνη. Και, όπως το σώμα μας θέλει να ξεδιψάσει, έτσι και η ψυχή μας «κράζει», μέχρι να ικανοποιήσει κι αυτές τις ανάγκες.

Έτσι, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να εντυπωσιάσουμε τους άλλους με τα ταλέντα μας, ώστε να λάβουμε την αναγνώρισή τους. Είμαστε φιλικοί, ευγενικοί και εξυπηρετικοί, ώστε οι άλλοι να μας χαρίσουν την αγάπη τους.

Ή παραβλέπουμε οδυνηρά πράγματα που μας προξένησαν οι άλλοι, προκειμένου να μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά μαζί τους. Μερικές φορές καταφέρνουμε να ικανοποιήσουμε τις ψυχικές μας ανάγκες μέσω αυτών των ενεργειών μας – αλλά άλλες φορές όχι.

Αλλά ακόμα κι αν όλα λειτουργούσαν όπως θα έπρεπε, θα εξακολουθούσαμε να αισθανόμαστε κάποιο κενό μέσα μας. Η ανθρώπινη αναγνώριση, η επιθυμία για ειρήνη και αγάπη δεν είναι καθόλου άσχημα πράγματα, αλλά ποτέ δεν θα μας ικανοποιήσουν πλήρως. Ακόμα κι αν τα απολαμβάνουμε όλ’ αυτά, έχουμε συχνά την εντύπωση ότι κάτι  μας λείπει, παρόλο που εξωτερικά είναι όλα εντάξει.

Αυτό το εσωτερικό κενό το νιώθουμε ακόμα περισσότερο, όταν τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Όταν στην ζωή μας έρχεται η μια ατυχία μετά την άλλη. Σε τέτοιες καταστάσεις, προσπαθούμε να γεμίσουμε το εσωτερικό κενό μας με ακόμη περισσότερα εξωτερικά πράγματα – συχνά ανεπιτυχώς. Έτσι, ο ένας εξασκείται καθημερινά, ώστε να μπορεί να έχει εξαιρετική απόδοση στον αθλητισμό και να παίρνει αναγνώριση. Ο άλλος διαβάζει και μαθαίνει μέρα και νύχτα, για να κάνει εντύπωση με τους βαθμούς του. Κι ένας άλλος μπορεί να θυσιάζεται συνέχεια για τους άλλους, προκειμένου να αισθάνεται ότι είναι απαραίτητος. Κάποιοι άλλοι, πάλι, πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα και καταφεύγουν στα ναρκωτικά, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν πια την γκρίζα καθημερινότητά τους ή τον ψυχικό τους πόνο.

«Όλα αυτά τα πράγματα καταπραΰνουν το κενό μας για μια στιγμή, μερικές ώρες ή ίσως μερικές μέρες, αλλά τελικά το κενό παραμένει».

Δεν είσαι πεπεισμένος γι’ αυτό; Τότε ρίξε μια ματιά στο συμπέρασμα που καταλήγει ο Βασιλιάς Σολομώντας, μετά από τα πλούτη, τη δύναμη, τη δόξα και τις πολλές γυναίκες που απόλαυσε στη ζωή του.

Αυτός ο άντρας είχε όλα όσα θα μπορούσες να φανταστείς ή να επιθυμήσεις ως άνθρωπος, αλλά παρόλ’ αυτά κάτι του έλειπε ακόμα. Αυτό μπορείς να το διαβάσεις  στη Βίβλο (Εκκλησιαστής 2:4-11).

Όσο απελπιστική και να φαίνεται σε μας μια κατάσταση, υπάρχει ένα μονοπάτι για να βγούμε απ’ αυτήν. Και αυτό το μονοπάτι δεν είναι: περισσότερη απόδοση, περισσότερα αγαθά ή περισσότερα ναρκωτικά. Όχι, αυτό το μονοπάτι είναι: Η ΠΙΣΤΗ, η εμπιστοσύνη ΣΤΟΝ ΘΕΟ.

Το κενό μας προέρχεται από το γεγονός ότι μία από τις βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες μας δεν ικανοποιείται, από μόνη της: η ανάγκη για ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ή με άλλα λόγια, η ανάγκη για μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. Κανένας άλλος εκτός από τον Θεό δεν μπορεί να ικανοποιήσει αυτήν την ανάγκη. Κανένας άνθρωπος, κανένας πλούτος, κανένα ναρκωτικό.

Ο Θεός θέλει να σβήσει τη δίψα μας για μια σχέση μαζί Του. Μας προσφέρεται και μας προσκαλεί να ξεκινήσουμε μια ζωντανή επικοινωνία ΜΑΖΙ ΤΟΥ. Η πρόσκλησή του έγινε ολοφάνερη, τη στιγμή που ο Θεός έγινε άνθρωπος, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού (Ιωάννης 1:14, Λουκάς 1:35, Φιλιππησίους 2:6-7) και έζησε ανάμεσά μας, πριν περίπου 2000 χρόνια.

Και όταν έζησε ανάμεσά μας, δίψασε πραγματικά. Μια φορά ήταν καθ’ οδόν, όταν ζήτησε από μια γυναίκα να του δώσει νερό από το πηγάδι, όπου κάθισε να ξεκουραστεί για λίγο. Η γυναίκα ήταν φιλική και άντλησε πρόθυμα νερό από το πηγάδι για τον Ιησού. Εν τω μεταξύ, εκείνος άρχισε να της μιλά. Και κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Χριστός της είπε τα ακόλουθα λόγια:

«Όποιος πίνει απ’ αυτό το νερό θα διψάσει πάλι. Όποιος όμως πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ δε θα διψάσει ποτέ, αλλά το νερό που θα του δώσω θα γίνει μέσα του μια πηγή που θ’ αναβλύζει νερό ζωής αιώνιας».

Μιλάει ο Ιησούς εδώ για ένα νερό που σβήνει τη δίψα μας για πάντα; ΝΑΙ; ΟΧΙ;

Ο Ιησούς χρησιμοποιεί εδώ το νερό ως μια εικόνα, για να μας δώσει να καταλάβουμε ότι Αυτός, ως Θεός, μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες μας.

Και εννοεί, όχι μόνο τις σωματικές μας ανάγκες, αλλά και τις ψυχικές και τις πνευματικές. Και δεν είχε μόνο αυτή η γυναίκα την ευκαιρία να πιει απ’ αυτό το «νερό» που της πρόσφερε ο Ιησούς, αλλά κι εμείς!

Οπότε, η ερώτηση είναι, αν πίνουμε από αυτό το «νερό». Το «νερό» που μας προσφέρει ο Θεός, μπορούμε να το απορρίψουμε, καθώς έχουμε την ελεύθερη επιλογή – να το αποδεχτούμε ή να το απορρίψουμε.

Αλλά πώς μπορώ να δεχτώ κάτι που δεν βλέπω; Πώς μπορώ να βρω λίγο απ’ αυτό το «νερό» που μας προσφέρει ο Θεός; Η απάντηση είναι: Με την πίστη.

Όποιος αρχίζει να πιστεύει στον Θεό, δηλαδή ΤΟΥ εμπιστεύεται όλη του τη ζωή, αυτός μεταφορικά πίνει από το «νερό της ζωής».

ΠΙΣΤΕΥΩ, σημαίνει δέχομαι την Αγία Γραφή ως αληθινή και ζω με τον τρόπο που απαιτεί ο Θεός μέσα σ’ αυτήν. Όποιος αρχίσει να πιστεύει στον Θεό, σβήνει τη δίψα του, γουλιά-γουλιά. Αυτή τη στιγμή, εδώ και τώρα, έχεις την ευκαιρία να πάρεις την πρώτη γουλιά του νερού της ζωής και να αποφασίσεις να ζήσεις με τον Θεό. Όμως, όπως είπα, αυτή είναι μόνο η πρώτη γουλιά από το νερό του Θεού.

Όποιος δέχεται τον Ιησού Χριστό ως προσωπικό του Σωτήρα, η βασική του ανάγκη για μια ζωντανή σχέση με τον Θεό ικανοποιείται και μπορεί να είναι σίγουρος ότι, μετά το φυσικό θάνατο, θα ζήσει για πάντα μαζί με τον Θεό. Αλλά μόνο στη μετά θάνατο ζωή θα είναι η σχέση με τον Θεό τέλεια, μόνο τότε θα σβήσει ο Θεός εντελώς τη δίψα μας. Όσο καιρό θα είμαστε ακόμα εδώ στη γη, θα πρέπει να επιλέγουμε να πίνουμε συνεχώς από το νερό της ζωής (του Θεού), γιατί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να σβήνουμε τη δίψα μας.

Μόνο όποιος αποφασίζει να πίνει τακτικά μια γουλιά από το νερό του Θεού, θα μπορέσει να υπερνικά κάθε εμπόδιο στη ζωή του, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και με την υποστήριξη του Θεού.

Πώς μπορείς να πίνεις τακτικά μια γουλιά από νερό του Θεού; Μέσω της τακτικής προσευχής, της τακτικής ανάγνωσης της Βίβλου, της ακρόασης κηρυγμάτων, της περισυλλογής γύρω από τον Λόγο του Θεού και της επικοινωνίας (συντροφιάς) με άλλους πιστούς Χριστιανούς.

«Όσο περισσότερο εμπιστεύεσαι τον Θεό, τόσο περισσότερο θα διαπιστώνεις ότι σβήνει τη δίψα σου».

Εάν εμπιστευτείς τη ζωή σου στον Θεό, θα παρατηρήσεις επίσης ότι θα γίνεις πιο ανεξάρτητος από ορισμένα πράγματα. Όποιος αφήνει τον Θεό να τον ξεδιψάσει, γι’ αυτόν οι ψεύτικες και παραπλανητικές μέθοδοι ξεδιψάσματος (όπως πχ. τα ναρκωτικά, τα πλούτη και η κοινωνική θέση), θα χάνουν όλο και περισσότερο την αξία και την έλξη τους.

Εσύ, πού σβήνεις τη δίψα της ψυχής σου; Έχει πάρει, ήδη, μια μεγάλη γουλιά από το νερό της ζωής που προσφέρει ο Θεός; Αν όχι, αλλά θελήσεις να το κάνεις τώρα, παρακάτω θα βρεις μια προσευχή, με τα λόγια της οποίας μπορείς να απευθυνθείς στον Θεό. Αν το έχεις κάνει, ήδη, μην σταματήσεις ποτέ να σβήνεις τακτικά την δίψα σου στον Θεό. Μην περιμένεις πολύ, καλύτερα να πάρεις τώρα, αμέσως, την επόμενη γουλιά!

Προσευχή πίστης:

Κύριε, Ιησού Χριστέ, Σ’ ευχαριστώ που ενδιαφέρεσαι για μένα και που θέλεις να έχεις μια σχέση αγάπης και κοινωνίας μαζί μου! Σ’ ευχαριστώ που Εσύ ξέρεις τι ακριβώς χρειάζεται η ψυχή μου, προκειμένου να ξεδιψάσει. Κύριε, Ιησού Χριστέ, πιστεύω ότι είσαι ο Μόνος Αληθινός Θεός. Σ’ σένα εναποθέτω όλη την εμπιστοσύνη μου. Συγχώρεσέ με που μέχρι στιγμής δεν ζούσα όπως Εσύ ήθελες. Συγχώρεσέ με που δεν ξεδιψούσα με το δικό σου νερό της ζωής, αλλά δοκίμαζα άλλα πράγματα. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να Σε γνωρίζω όλο και περισσότερο και να κάνω ό,τι Εσύ θέλεις. Βοήθησέ με να ζήσω μια ζωή που Σου δίνει χαρά. Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει και θα κάνεις για μένα! Αμήν.

 

© Marc Messmer

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.