Κατ’ εικόνα Θεού φτιαγμένος

Alexandra H./pixelio.de

Alexandra H./pixelio.de

Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Βρίσκομαι ακόμα στο κρεβάτι, σκέφτομαι τη ζωή μου και μιλώ για λίγο με τον Πατέρα μου στον Ουρανό. Χαίρομαι που κοιμάμαι δίπλα στον άνθρωπο που αγαπώ και με αγαπά. Χαίρομαι για τα παιδιά μας και για ολόκληρη την οικογένειά μας.

Σήμερα έγινα 51 ετών! Για την 21-χρονη κόρη μου, παμπάλαια, για την 76-χρονη μαμά μου: στα καλύτερά μου. Νομίζω είναι πραγματικά αστείο, γιατί αυτό δείχνει ότι η αξιολόγηση πολλών πραγμάτων είναι θέμα προοπτικής. Ευχαρίστως αναλογίζομαι τη ζωή μου, σχεδόν πάντα! Ποια είμαι; Ποιες επιλογές έχω στη ζωή μου; Ποια είναι τα όνειρά μου; Συχνά φαντάζομαι ότι ο Επουράνιος Πατέρας μάς ευλόγησε, όχι μόνο με ταλέντα και ικανότητες, αλλά και με όνειρα για τη ζωή, που καλούμαστε να τα εξελίξουμε. Με άλλα λόγια, Αυτός ξέρει ποιος είμαι και τι θέλει να κάνει με μένα.

Αυτό μου θυμίζει ένα μικρό ρεπορτάζ που διάβασα κάποτε: μια γυναίκα έφτιαχνε έπιπλα. Και το ιδιαίτερο; Χρησιμοποιούσε παλιά ξύλα από τις οικοδομές. Πήγαινε σε εργοτάξια και εκεί έβρισκε το υλικό της: παλιά δοκάρια και μαδέρια, σανίδες καλουπωμάτων, κλπ. Από αυτά έκανε μοναδικά, ασυνήθιστα και εξαιρετικά περιζήτητα κομμάτια. Η ιδιαίτερη γοητεία τους έγκειται στο γεγονός ότι «οι παλιές σανίδες έχουν και μια ιστορία». Όταν το διάβασα αυτό, σκέφτηκα, αυτό ακριβώς κάνει κι ο Θεός μαζί μας. Μας βρίσκει και μας συλλέγει από τα πιο περίεργα μέρη. Ξέρει τι ακριβώς κρύβεται κάτω από την εξωτερική μας εμφάνιση, τι μας ταιριάζει καλύτερα και ποιο συλλεκτικό κομμάτι θα κάνει από εμάς. Ξέρει ακόμη και το τέλειο μέρος για εμάς. Και τότε μας τοποθετεί εκεί και μας κρεμά μια μικρή ετικέτα που λέει: «κατ’ εικόνα Θεού φτιαγμένος» ή «designed by God».

Μοναδικό αντίτυπο του Θεού

Κι εγώ η ίδια, επίσης, φέρω μια τέτοια ετικέτα και είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό. Το γεγονός ότι ανήκω στον Θεό, ότι με διορθώνει εδώ κι εκεί, με κολλά, με βιδώνει και με σφραγίζει – αυτό μου δίνει αξία και με προσδιορίζει. Η αξία μου και ο προορισμός μου ήταν βασικά πάντα εκεί, αλλά ο Θεός τα φέρνει κατά τη διάρκεια της ζωής μου όλο και περισσότερο στο προσκήνιο. Μου αρέσει να είμαι γυναίκα. Μου αρέσει η δήλωση που βρίσκουμε στην εξιστόρηση της δημιουργίας (Βίβλος, βιβλίο «Γένεση») όπου φαίνεται ότι χωρίς τη γυναίκα, έλειπε κάτι πολύ σημαντικό. Και μου αρέσει που ο Αδάμ και η Εύα πήραν από κοινού την εντολή, να φροντίζουν για τα πάντα. Ευχαρίστως αφήνω να φαίνεται και προς τα έξω ότι είμαι ένα από τα μοναδικά και φανταστικά έργα του Θεού (κι εσύ, φυσικά!). Αυτό μου δίνει την ελευθερία να στέκομαι στη «θέση μου» και να ξεδιπλώνω όλη την ομορφιά και τη λειτουργικότητα που μου έχει απονείμει ο σχεδιαστής μου.

Είτε οι άνθρωποι γύρω μου αναγνωρίζουν την ανεκτίμητη αξία μου είτε όχι: εγώ την έχω! Μου δόθηκε προσωπικά από τον Επουράνιο Πατέρα. Και προσέχω πολύ, ώστε να μην πιστεύω, άλλες, αναρμόδιες  εκτιμήσεις σχετικά με μένα.

Stefanie Bernecker-Pfinztal/pixelio.de

Stefanie Bernecker-Pfinztal/pixelio.de

Εκπλήττομαι από την αγάπη του Θεού για μένα

Ωστόσο, αυτό δεν ήταν πάντα έτσι. Παλαιότερα ήμουν πρωταθλήτρια στο να αμφιβάλω για τον εαυτόν μου, και σε συναισθήματα κατωτερότητας. Ήξερα, βέβαια, ότι ο Θεός είναι Πατέρας μου και με αγαπά, αλλά αυτό ήταν περισσότερο μια θεωρητική γνώση. Μέσα μου κυριαρχούσε το συναίσθημα ότι ο Θεός δεν θα μπορούσε να είναι ποτέ ικανοποιημένος με μένα. Ο σύζυγός μου και εγώ παντρευτήκαμε αρκετά νέοι. Ήταν για μένα «ο μοναδικός και τα πάντα». Παρόλο που ήξερα ότι ο Θεός θα έπρεπε να είναι στην πρώτη θέση της ζωής μου, κι αυτό ήταν μια καθαρή θεωρία. Στην καθημερινή ζωή, έψαχνα την αγάπη, την κατανόηση και την αναγνώριση πάντα πρώτα από το σύζυγό μου. Για τα πάντα πήγαινα σ’ αυτόν. Όταν δεν μπορούσε να μου δώσει αυτό ακριβώς που ήλπιζα, τότε ήμουν απογοητευμένη και άρχιζα να του αποδίδω την ευθύνη γι’ αυτό. Αυτό, φυσικά, επιβάρυνε εξαιρετικά η σχέση μας.

Αλλά ο Θεός, με την απαράμιλλη υπομονή και το έλεός Του, περίμενε μόνο να το αντιληφθώ. Νομίζω ότι, τελικά, εκείνη την εποχή ήμουν πραγματικά πρόθυμη να γνωρίσω το Θεό ως τον Μπαμπά μου στον Ουρανό. Η προσωπική αγάπη του Θεού για μένα με άφησε εντελώς έκπληκτη (και εξακολουθεί να το κάνει). Αυτό ήταν σαν το «έγινα καλά», όχι από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά σιγά-σιγά και σταθερά.

Ήμουν σαν μια παλιά σανίδα οικοδομής, που έπρεπε πρώτα να ξυθεί, να λειανθεί και να τριφτεί, έτσι ώστε να αποκαλυφθεί η πραγματική αξία της. Και η κατεργασία μου δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Ο Θεός με έβαλε σ’ μια θέση, όπου ταιριάζω τέλεια. Μερικές φορές καταλαβαίνω ακόμη ότι οι συγκεκριμένες χαραγματιές, ρωγμές ή κοψίματα που συνέβηκαν στη ζωή μου, είναι αυτά που έχουν μεγάλη αξία για τους άλλους. Έτσι, μπορώ να καταλάβω καλύτερα τους ανθρώπους και να τους δώσω κουράγιο. Μου αρέσει ότι είμαι κάτι και μπορώ  κάτι, που κάνει τη διαφορά για τους άλλους, και μ’ αυτόν τον τρόπο επικοινωνώ κάτι από την αγάπη και την ευφυΐα του Θεού.

Βαρβάρα Σ.
ζει σε μια μεγάλη οικογένεια, μαζί με τρεις γενιές, και της αρέσει!

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.