Αγαπητή δολοφόνος …

Η αγάπη του Θεού δεν έχει όρια. Και ισχύει για κάθε άνθρωπο, χωρίς εξαίρεση. Γι’ αυτό, οι Χριστιανοί πρέπει και μπορούν να αγαπήσουν κάθε άνθρωπο. – Μέχρι εδώ καλά, στην θεωρία

©Brian Lary/Stck.xchng

Ok, εντάξει, κι εγώ το πιστεύω αυτό. Αλλά μήπως αρκετά συχνά κάνουμε (ακούσια) κάποια εξαίρεση; Τι γίνεται με τους εγκληματίες, με τους δολοφόνους; Μπορούμε να τους αγαπήσουμε πραγματικά; Και να τους συγχωρήσουμε;

«Η Karla Faye Tucker γεννήθηκε στις 18/11/1959 στο Χιούστον του Τέξας. Οι αδελφές της Kathy Lynn και Kari Ann είναι ένα και δύο χρόνια μεγαλύτερες, αντίστοιχα. Η οικογένειά της είναι αρκετά χαοτική. Οι γονείς δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους, τσακώνονται συνεχώς και χώρισαν αρκετές φορές. Μετά το τελικό χωρισμό των γονιών της, η Karla και οι αδελφές της πηγαίνουν να μείνουν με τον πατέρα, μιας κι αυτός κάνει μια πιο σταθερή ζωή απ’ ότι η μητέρα. Αλλά εν τω μεταξύ, δεν είναι μόνο οι αδελφές της αλλά και η Κarla πολύ εθισμένες στην ηρωίνη. Όταν το συνειδητοποιεί αυτός ο πατέρας, τις στέλνει να μείνουν με τη μητέρα, ελπίζοντας ότι αυτή θα τα καταφέρει καλύτερα μαζί τους. Όμως, η μητέρα είναι η ίδια εθισμένη στην ηρωίνη και καθώς βλέπει τη ζωή της, η Karla σκέφτεται: «Καλά, δεν καταλαβαίνεις τι κακό μου προξενείς μ’ αυτό;»

Στη συνέχεια, η Karla μαθαίνει ότι γεννήθηκε σαν αποτέλεσμα μια εξωσυζυγικής ερωτικής συνεύρεσης της μητέρας της και γι’ αυτό είναι τόσο διαφορετική από τις ξανθιές, γαλανομάτες αδελφές της. Η Karla έχει σκούρα σγουρά μαλλιά και καστανά μάτια. Ο πατέρας της δεν είναι λοιπόν ο βιολογικός της πατέρας.

Στο μεταξύ, η Karla γίνεται 13 ετών και η μητέρα της την παίρνει μαζί της για να την εκπαιδεύσει να εκδίδεται. Η Karla σίγουρα δεν θέλει να γίνει μια πόρνη, αλλά το κάνει για να έχει την αγάπη και την αποδοχή της μητέρας της. Έτσι η ζωή της Karla είναι προγραμματισμένη να έχει μια καθοδική πορεία. Είναι εθισμένη, ανεξέλεγκτη και βίαιη. Αργότερα θα πει σχετικά μ’ αυτή τη φάση: «Ένα λάθος βλέμμα μού αρκούσε για να επιτεθώ σε κάποιον.»

©Gerd Altmann/Pixelio.de

Μετά, ήρθε η μέρα που ποτέ δεν θα ξεχάσει: Είναι Ιούνιος του 1983, όταν η Κάρλα και οι φίλοι της διασκεδάζουν σ’ ένα πάρτι, όπου το σεξ, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο. Στις 11 Ιουνίου, «φτιαγμένοι» φυσικά από την ηρωίνη και άλλα ναρκωτικά, αποφασίζουν να κλέψουν τη μοτοσικλέτα ενός παλιού γνωστού τους, του  Jerry Dean.

Όταν κατά τις 3 περίπου η ώρα το πρωί, μπαίνουν στο διαμέρισμά του, τον βρίσκουν στο κρεβάτι, να κοιμάται με την φίλη του Deborah Thornton. Μετά, κάτι πήγε λάθος: αντί να κλέψουν τη μοτοσικλέτα, η Karla και ο φίλος της Danny σκοτώνουν δύο άτομα με την αξίνα.

Σε περίπου ένα μήνα από αυτό το γεγονός, συλλαμβάνονται. Στις 11 Απριλίου του 1984 αρχίζει η διεξαγωγή αποδείξεων στη δίκη της Karlas. Χρειάστηκαν μόλις 70 λεπτά σύσκεψης του δικαστικού σώματος από οκτώ γυναίκες και τέσσερες άντρες, για να την ανακηρύξουν ένοχη για τον φόνο.

Αλλά η Karla που καταθέτει μπροστά σ’ αυτό το δικαστήριο, φαίνεται να έχει αλλάξει ριζικά: η ψυχρή δολοφόνος που κρυβόταν από τις αρχές, έγινε μια μετανοημένη, πολύ ευαίσθητη γυναίκα. Ομολογεί το έγκλημα κι άλλες πράξεις που διέπραξε. Στη δίκη, δηλώνει ότι, ακόμη και αν την σκότωναν μ’ αυτήν την αξίνα, δεν θα ήταν αρκετό για να εξιλεωθεί για το έγκλημά της.

Τι συνέβη στο μεσοδιάστημα;

Λοιπόν,  στο διάστημα που η Karla ήταν προφυλακισμένη επισκέφθηκε από περιέργεια μια εκδήλωση, στην οποία παρουσιάστηκε ένα θεατρικό έργο. Αισθάνθηκε μια ατμόσφαιρα να την προσελκύει. Στο τέλος της εκδήλωσης, φεύγοντας παίρνει μια Βίβλο. Επειδή νομίζει  ότι την έκλεψε, κρύβεται σε μια γωνιά του κελιού της και την διαβάζει.

Πόσο Πόση ώρα διάβαζε, δεν ξέρει, αλλά κάποια στιγμή γονατίζει στο πάτωμα κλαίγοντας και ζητώντας απ’ τον Θεό να έρθει στην καρδιά της και να την συγχωρήσει. «Ήξερα, ανεξάρτητα από το τι είχα κάνει, ότι ο Θεός με αγαπούσε, έτσι όπως ήμουν.»

©Yosep Sugiarto/Stck.xchng

Αυτή τη στιγμή, ένιωσε το βάρος της ενοχής της για όλ’ αυτά που είχε κάνει. Ξαφνικά συνειδητοποίησε  ότι κάποιοι άνθρωποι κλαίνε και θρηνούν εξ’ αιτίας της. Και παρόλ’ αυτά ο Θεός λέει:  «Σ’ αγαπώ!» Αυτό είναι συντριπτικό για την Karla, μια κοπέλα που ποτέ δεν αισθάνθηκε ότι ανήκει κάπου ή ότι κάποιος την αγαπά. Μέσα απ’ αυτή τη χαρά, έγινε η Karla εμφανώς μια άλλη γυναίκα. Παραδέχεται την ενοχή της, δεν την ρίχνει στα ναρκωτικά, αλλά λέει: «Πήρα αυτά τα ναρκωτικά, – παρότι ήξερα ότι οι άνθρωποι κάτω από την επήρεια των ναρκωτικών κάνουν τρελά πράγματα, – και πήρα πάνω μου αυτό το μεγάλο ρίσκο.» Απλά, δεν είναι πια η παλιά Karla.

Στη φυλακή, στην Death-Row ( δηλαδή στην πτέρυγα όπου είναι έγκλειστοι αυτοί που καταδικάστηκαν σε θάνατο), γίνεται μια γυναίκα που μεταδίδει την αγάπη. Επικοινωνέι με πολλούς κρατούμενους μέσω αλληλογραφίας και τους μιλά για την αγάπη του Θεού. Μια ολόκληρη ζωή λαχταρούσε για αγάπη. Επιτέλους, την βρήκε στην αγκαλιά του Πατέρα Θεού.

Κάτι που πραγματικά επιθυμεί, είναι, να της δοθεί η ευκαιρία να ζητήσει συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων. Αλλά, πώς να το κάνει, αν η μόνη επαφή που έχει με τον έξω κόσμο είναι πέντε λεπτά κάθε 90 ημέρες , που της επιτρέπουν να τηλεφωνήσει; Είναι ενδιαφέρον το πώς ο Θεός οδηγεί το όλο θέμα: Τηλεφωνεί την Peggy, την αδελφή του Jerry Dean , και της ζητά με κλάματα να την συγχωρέσει. Η Peggy της λέει ότι η ίδια είχε προσευχηθεί, να βρει τη δύναμη να της πει ότι την έχει συγχωρέσει ήδη. Η Karla είναι πανευτυχής που το ακούει.

Ο Θεός την οδηγεί ,επίσης, να ‘ρθει σε επαφή με τον Ron, τον αδελφό της Deborah Thornton. Ο Ron πίστεψε στο Θεό και συνειδητοποίησε πως δεν μπορούσε να προφέρει την φράση «και άφες ημίν τα οφελήματα ημών, ως κι ημείς αφείεμεν τοις οφειλέτες ημών» από το Πάτερ Ημών. Έπρεπε αυτό που λέει να το κάνει πράξη. Έτσι, επισκέφθηκε την Karla όταν ήρθε στην πόλη του για μια νέα ακρόαση. Κι αυτός κατάφερε να πει στην Karla ότι την έχει συγχωρέσει. Αυτή κλαίει από χαρά και είναι πανευτυχής που ξέρει ότι της είχαν συγχωρέσει το χρέος της.

©Laura Glover/Stck.xchng

Και η Peggy και ο Ron την συγχώρεσαν.

Καθώς πλησίαζε η ημερομηνία της εκτέλεσής της, τον Φεβρουάριο του 1998, μπορεί και είναι ήσυχη, γιατί όλα τακτοποιήθηκαν στη ζωή της. Τώρα, μπορεί να πάει στον Θεό. Τα τελευταία λόγια της, καθώς την οδήγησαν στον θάλαμο εκτέλεσης και την έδεσαν στο κρεβάτι, ήταν μια ευχή προς στις οικογένειες των θυμάτων, ο Θεός να τους χαρίσει την ειρήνη Του. Στους δικούς της συγγενείς είπε: «Πάω να δω τον Ιησού, πρόσωπο προς πρόσωπο. Τον αγαπώ πολύ. Εάν τον ακολουθήσετε κι εσείς, θα σας ξαναδώ στον Ουρανό. Θα σας περιμένω.» Καθώς της κάνουν την θανατηφόρο ένεση, πεθαίνει μ’ έναν αναστεναγμό και μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη της.

Ίσως σκέφτεται τώρα κάποιος ότι αυτό δεν είναι δίκαιο. Σκότωσε δυο ανθρώπους – πώς να τακτοποιηθούν τα πράγματα τόσο απλά; Όχι, πραγματικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, επειδή αυτή η δυνατότητα της συγχώρεσης του Θεού, Του έχει στοιχίσει τα πάντα. Έπρεπε να πεθάνει ο Γιος Του. Αλλά η προσφορά της συγχώρεσης ισχύει για όλους, χωρίς εξαίρεση.

Dietlinde Jung
komm 03/09

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.