Είναι οι Χριστιανοί μη-ανεκτικοί;

Αυτή είναι μια καλή ερώτηση, νομίζω. Συνέχεια ακούμε για μερικούς φανατικούς που στο όνομα της πίστης τους ανατινάζουν τον εαυτό τους κι όλων των ειδών τα πράγματα στον αέρα. Αυτό πραγματικά δεν το έχουμε ανάγκη. Αλλά είναι οι χριστιανοί πραγματικά μη ανεκτικοί;

Τι σημαίνει στ’ αλήθεια ο όρος «μη ανεκτικός» (intolerant)*; Σήμερα, καθένας που έχει μια σταθερή άποψη και την αντιπροσωπεύει ξεκάθαρα, θεωρείται intolerant, μη ανεκτικός, «αδιάλλακτος». Και φυσικά κανείς δεν θέλει να τον χαρακτηρίζουν έτσι, ως εκ τούτου προτιμά μάλλον να μην έχει μια δική του άποψη, πράγμα που είναι πολύ πιο εύκολο. Καθένας πρέπει να έχει το δικαίωμα να σκέφτεται και να ενεργεί όπως θέλει. Ακούγεται καλό, αλλά δεν είναι, και δυστυχώς, δεν λειτουργεί τόσο καλά.

Ανέχομαι σημαίνει κάτι άλλο. Ο κλασικός ορισμός του ρήματος ανέχομαι {παθητική φωνή του ρήματος νέχω < νά + χω} είναι: αντέχω, υπομένω, καρτερώ, δέχομαι, έχω ένα γενναιόδωρο πνεύμα. Ως εκ τούτου, μη-ανεκτικός (ή δυσανεκτικός) είναι αυτός που δεν είμαι ανεκτικός, που δεν μπορεί να αφήσει κάποια άλλη γνώμη δίπλα στη δική του.

Με πιο απλά λόγια, αυτό σημαίνει: Αν κάποιος έχει διαφορετική γνώμη από σένα, τελείως αντίθετη από τη δική σου, καλείσαι να αφήσεις την άποψή του. Την ανέχεσαι ή την υπομένεις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εσύ δεν μπορείς να έχεις την δική σου άποψη. Καθένας έχει μία άποψη, ακόμη κι εκείνοι που προσβάλλουν τους άλλους ως μη-ανεκτικούς. Αυτοί οι ίδιοι είναι μη-ανεκτικοί απέναντι σε κάθε ένα που έχει μια ξεκάθαρη τοποθέτηση. Έτσι, αυτοί που θέλουν να είναι ανεκτικοί, γίνονται ακριβώς το αντίθετο, … κάτι δεν πάει καλά εδώ!

Λοιπόν, αν είσαι ειλικρινής θα καταλάβεις ότι η ζωή δεν λειτουργεί μ’ αυτόν τον τρόπο.

Πηγαίνω συχνά με άλλους για αναρρίχηση. Δεν θα πιστέψεις, πόσο μη-ανεκτικοί μπορούν να γίνουν οι άνθρωποι, όταν πρόκειται για την ασφάλειά τους! Ρωτούν τουλάχιστον τρεις φορές κάθε φορά, αν οι κόμποι είναι καλά δεμένοι, αν τα λουριά είναι σφιγμένα καλά και αν τα πάντα είναι όντως γαντζωμένα σωστά. Μερικές φορές τους λέω ότι δεν θέλω να είμαι τόσο μη-ανεκτικός και ότι θα μπορούσαν άνετα να βρουν το δικό τους τρόπο αναρρίχησης. Ας το κάνουν με όποιο τρόπο θέλουν… Αλλά, κανείς δεν ενθουσιάζεται πραγματικά από την πρότασή μου – περίεργο επίσης, αλλά γιατί στ’ αλήθεια;

Η λέξη μη-ανοχή χρησιμοποιείται σήμερα με παράδοξο τρόπο (π.χ. με την έννοια του «αδιάλλακτος»), και κυρίως όταν πρόκειται για την πίστη. **  Αυτό, βέβαια, μπορούμε να το καταλάβουμε. Και για να είμαι ξεκάθαρος απ’ την αρχή, δεν προτείνω, την χρήση όπλων, για να κάνουμε κατανοητό στους ανθρώπους ότι πρέπει να πιστέψουν στον Ιησού Χριστό. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα έτσι – και ο ίδιος ο Χριστός είπε ότι «όποιος θέλει, ας Με ακολουθήσει». Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν αλήθειες που θα πρέπει οπωσδήποτε να προσέξουμε, ώστε να μην διακινδυνεύσει η ζωή μας. Αυτό δεν ισχύει μόνο για την αναρρίχηση, αλλά και για ολόκληρη τη ζωή μας, και, οπωσδήποτε, για την αιώνια ζωή.

Ήταν ο Χριστός μη-ανεκτικός; Με τη σημερινή έννοια, σίγουρα ναι. Γιατί μίλησε πολύ ξεκάθαρα και ζήτησε αποκλειστικότητα: «Εγώ είμαι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή. Κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα (Θεό) παρά μόνο αν περάσει από Μένα» (Ιωάννης 14:6). Κι όμως, ταυτόχρονα, άφησε τους μαθητές Του ελεύθερους να αποφασίσουν, αν θέλουν να Τον ακολουθήσουν ή να πάρουν το δικό τους δρόμο (Ιωάννης 6:66-69)!

Ο Χριστός είναι μοναδικός, ζητά την απόλυτη αποκλειστικότητα. Σ’ αυτό δεν υπάρχουν κάποιοι ενδοιασμοί («μα …», «όμως …», «ίσως να …»). Ίσως επειδή είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ; Αλλά ο Χριστός ήταν Αυτός που ανέχτηκε τη δική μου αμαρτία και την ποινή όλης της ανθρωπότητας πεθαίνοντας πάνω στο σταυρό για μας. (Αντέχω/υπομένω/καρτερώ  = ανέχομαι, σίγουρα δεν το ξέχασες!) Αλλά ο Χριστός ζητά την αγάπη μας, όχι τυφλή υπακοή, επιβεβλημένη δια της βίας.

Και τώρα τι; Νομίζω ότι, είναι σωστό και πρέπον, να έχουμε μια σαφή και ξεκάθαρη άποψη – κι ότι αυτό δεν είναι μη-ανεκτικό (intolerant).  Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να αφήνουμε τις άλλες απόψεις των ανθρώπων, πράγμα το οποίο όμως δεν σημαίνει ότι τότε αυτές είναι σωστές και αληθινές. Όχι, υπάρχει το σωστό και το λάθος, το αληθινό και το ψεύτικο. Αυτό το βλέπουμε παντού στην καθημερινότητα, σκέψου μόνο τα μαθηματικά. Όταν πρόκειται για τη ζωή σου, στις περισσότερες περιπτώσεις, είσαι εξαιρετικά μη-ανεκτικός. Και τώρα, ειλικρινά, γιατί θα πρέπει να είσαι διαφορετικός, μόνο όταν πρόκειται για την αιωνιότητα;

————————————–

* Στα κείμενα και παγκοσμίως, βέβαια, χρησιμοποιείται πολύ ο αγγλικός όρος intolerant, που σημαίνει μη-ανεκτικός, αλλά συχνά του αποδίδεται λανθασμένα ή και σκόπιμα η αρνητική έννοια του «αδιάλλακτος».

** Η θρησκευτική ανοχή (από τον μέλλοντα «ανέξομαι» του ρήματος ανέχομαι+θρήσκος) είναι η κανονική απόδοση του γαλλικού όρου tolérance (religieuse) που εισήχθη από τον Ευγένιο Βούλγαρη.

Κατά συνέπεια, ως θρησκευτική ανοχή ή «ως ανεξιθρησκία ορίζεται η αναγνώριση και ανοχή του δικαιώματος του κάθε ανθρώπου είτε να πιστεύει σε όποια θρησκεία επιθυμεί και να θρησκεύεται ελεύθερα, κατά το δόγμα του, χωρίς περιορισμούς, είτε ακόμα και να μη πιστεύει σε καμία (αθεΐα)».

(Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/ανεξιθρησκία  30/5/2015)

0 απαντήσεις

Γράψτε εδώ το σχόλιό σας!

Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Μη διστάσετε να συμβάλλετε με το σχόλιό σας!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.