Παγιδευμένος στη δίνη των πορνογραφικών ιστοσελίδων

TheDigitalArtist/pixabay.com

Η πορνογραφία έχει εισβάλλει στην καθημερινή ζωή πολλών ανθρώπων. Διαφορετικές έρευνες [5], παγκοσμίως, έδειξαν ότι το 50-99% των ανδρών και το 30-86% των γυναικών του πλανήτη αρέσκεται στην πορνογραφία. Κάθε δευτερόλεπτο, 372 χρήστες πληκτρολογούν σε μηχανές αναζήτησης λέξεις σεξουαλικού ενδιαφέροντος. Το 90% των παιδιών μεταξύ 8-16 χρονών έχουν δει διαδικτυακό πορνό [0]. Δυστυχώς, ούτε οι χριστιανοί εξαιρούνται απ’ αυτήν τη μάστιγα. Περίπου δύο με τρεις χριστιανοί παρακολουθούν πορνό τουλάχιστον μία φορά το μήνα [2]. Είναι γεγονός ότι η πορνογραφία αποτελεί σύγχρονο πρόβλημα, ωστόσο, δυστυχώς, αποτελεί και ταμπού θέμα της κοινωνίας μας. Πολλοί προσπαθούν να βγουν από αυτόν το λαβύρινθο, αλλά δεν το πετυχαίνουν. Πώς γίνεται να είμαστε τόσο πολύ εκτεθειμένοι στην πορνογραφία και ποιες επιπτώσεις έχει αυτό; Τι λέει η Βίβλος γι’ αυτό το θέμα και τι μπορεί να μας βοηθήσει πραγματικά; Απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε παρακάτω…

Πρόβλημα: μαζική προσφορά

Στις μέρες μας την πορνογραφία την συναντάμε σχεδόν παντού. Υποθέτουμε ότι περίπου τα 2/3 των εφήβων που αντιμετωπίζουν πρόβλημα μ’ αυτό το θέμα, εκτέθηκαν, την πρώτη φορά, ακούσια σε πορνογραφικό υλικό.

Διαφήμιση:  Στη διαφήμιση μας παρουσιάζονται διάφορα προϊόντα από νεαρές γυναίκες με πολύ αποκαλυπτικά ρούχα. Ειδικά οι άντρες, που το οπτικό ερέθισμα τους επηρεάζει πολύ, μαγνητίζονται αμέσως από το γυμνό σώμα. Η φαντασία τους διεγείρεται κι έτσι το προϊόν γίνεται πιο ενδιαφέρον γι’ αυτούς και καταγράφεται στον εγκέφαλό τους.

Ταινίες:  Ακόμα και οι ταινίες γίνονται όλο και πιο πορνογραφικές. Δύσκολα μπορεί να βρει κάποιος, σήμερα, μια ταινία που να μην περιέχει μία ή περισσότερες σκηνές σεξ. Ανεξάρτητα από το πόσο «ακίνδυνες» ή «αθώες» μπορεί να εμφανίζονται στην αρχή,  χρησιμοποιούνται συνειδητά για να ερεθίσουν σεξουαλικά τον θεατή [3] και να διεγείρουν τη φαντασία του. Και, φυσικά, μετά τα μεσάνυχτα η τηλεόραση προβάλει και διαφημίσεις πορνογραφικού περιεχομένου.

Διαδίκτυο:  Η άμεση πρόσβαση και η δυνατότητα ανωνυμίας του διαδικτύου αποδεικνύονται τοξικός συνδυασμός. Είναι προσιτό σε όλους και προσφέρει εύκολη και δωρεάν πρόσβαση σε απεριόριστες και ποικίλες σελίδες. Το 12% όλων των ιστοσελίδων παγκοσμίως είναι πορνογραφικές. Στην αρχή, ο χρήστης, όντας άμαθος, μπορεί να αισθανθεί άβολα ή και αηδιασμένος βλέποντας μία ροζ σκηνή. Όμως, όταν μπει στο μυαλό του η περιέργεια και η επιθυμία, άγεται και φέρεται απ’ αυτά τα συναισθήματα και μετά σειρά έχουν τα spam mails και ψευδείς σύνδεσμοι, που σκόπιμα οδηγούν σε διάφορες πορνογραφικές σελίδες. Μ’ αυτήν την μέθοδο, η βιομηχανία πορνό κάνει συχνά το πρώτο βήμα στη ζωή ενός ατόμου.

Συνέπειες

Kurious/pixabay.com

Στα περισσότερα πορνό, προτείνεται επίσης ένα λανθασμένο μοντέλο ρόλων ανδρών και γυναικών. Μία κοπέλα θα μπορούσε να σκεφτεί ότι οι άντρες προτιμούν το πορνό. Το ευρύ φάσμα της πορνογραφίας – από τους σεξουαλικούς σκλάβους μέχρι το σεξ με τα ζώα ή ακόμα και πέρα απ’ αυτά – μπορεί να έχει επιζήμιες συνέπειες για τη μελλοντική σεξουαλική ζωή της. Και το αγόρι, επίσης, αποκτά μια λανθασμένη αντίληψη. Του προτείνουν να έχει μια κυρίαρχη στάση ως ισχυρός άνδρας. Επιπλέον του περνούν την εικόνα ότι οι γυναίκες είναι μόνο ένα σεξουαλικό αντικείμενο για ικανοποίηση των αντρών, αλλά δεν χαίρουν εκτίμησης.Η πορνογραφία έχει άμεση επίπτωση στη ζωή του εφήβου. Επηρεάζει τις σεξουαλικές επιθυμίες του, με αποτέλεσμα να αποκτήσει προβληματικά μοντέλα ρόλων και εξάρτηση. Τα σενάρια πορνογραφίας δείχνουν μια σεξουαλική συμπεριφορά που ασκεί πίεση στον έφηβο. Προβάλουν μια σεξουαλική συμπεριφορά ως κανονική, γεγονός που απέχει πολύ από την πραγματικότητα.

Η πιο επικίνδυνη συνέπεια της κατανάλωσης πορνογραφίας είναι, η πιθανότητα ο χρήστης να αποκτήσει μια εθιστική συμπεριφορά. Σε έρευνα του 2002 του Kinsey Institute το 72% των εθισμένων ατόμων θεωρεί ότι οι πορνογραφικές ιστοσελίδες είναι ένας ακίνδυνος «χώρος» για εκτόνωση πολλών ερωτικών φαντασιώσεων και το 80% απάντησε ότι ένιωσαν «καλά» με την χρήση πορνογραφικού υλικού. Η ικανοποίηση του «καλά», οδηγεί έναν χρήστη σ’ ένα σταθερό «θέλω». Στη συνέχεια, το συχνό «θέλω» του γίνεται εμμονή και τον ωθεί στο «θέλω όλο και περισσότερο». Οι ειδικοί λένε: «Η πορνογραφία στο διαδίκτυο μπορεί «να γεμίσει» εύκολα ένα κενό στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, που γενετικά ή αναπτυξιακά μπορεί να παρουσιάζει έλλειψη». [6]  Ο συνδυασμός αυτής της αμβλυμμένης ευτυχίας – μέσω του συστήματος της ανταμοιβής του εγκεφάλου – οδηγεί  σ’ αυτήν την μάστιγα της εποχής μας. Κι όταν βέβαια συμβεί αυτό, τότε έχει επηρεαστεί ολόκληρη η ζωή του εξαρτημένου ατόμου. Πρώτον, καταρρίπτονται οι παλιές αξίες στη σκέψη του (σεβασμός, αγνότητα, απέχθεια της βίας) και θεωρεί πλέον την πορνογραφία «όχι τόσο κακή». Οι σκέψεις του στρέφονται μόνο γύρω από ένα πράγμα: το σεξ. Παντού, όπου κι αν βρίσκεται, ο εξαρτημένος αναζητεί τη σεξουαλική διέγερση και «σκανάρει» τους ανθρώπους. Τραγικό είναι το γεγονός ότι το άτομο αυτό δεν μπορεί πλέον να ελέγξει και να σταματήσει τη συμπεριφορά του. Ακόμα κι αν προσπαθήσει ξανά και ξανά και θέσει στόχους, μετά από λίγο καιρό ο εθισμός γίνεται ισχυρότερος κι «αυτό» συμβαίνει και πάλι. Τότε, εμφανίζεται η απελπισία και τον ακολουθεί πιστά στη ζωή του. Κι αυτή, μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε αυτο-μίσος και ακόμη και σε αυτοκτονία.

Βιβλική προοπτική

 

Η πορνογραφία, από κάθε άποψη, έρχεται σε αντίθεση με το Λόγο του Θεού, επειδή εξυμνεί την

stevepb/pixabay.com

πορνεία και την μοιχεία. Η Αγία Γραφή σαφώς μας διδάσκει ότι η σεξουαλικότητα βιώνεται μόνο στο γάμο μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας (Γένεση 2:24). Οποιαδήποτε άλλη σεξουαλική δραστηριότητα εκτός αυτού του πλαισίου, εμπίπτει στον ορισμό της «πορνείας» ή «μοιχείας» που απαγορεύεται σε πολλά εδάφια (π.χ., Α’ Κορινθίους 5:1, 7:2, Γαλάτας 5:19, Εφεσίους 5:3, Κολοσσαείς 3:5, Α’ Θεσσαλονικείς 4:3). Καταναλώνοντας πορνογραφικό περιεχόμενο, ο χρήστης αποκτά ένα αίσθημα σφοδρής επιθυμίας και πόθου. Και τότε, σύμφωνα με το Ματθαίος 5:28, κάποιος έχει ήδη διαπράξει μοιχεία στη σκέψη του. Ανεξάρτητα αν κάποιος είναι ήδη παντρεμένος ή όχι, αυτό είναι πορνεία. Ακόμη και ο αυνανισμός είναι προβληματικός, επειδή κι αυτός είναι ένα είδος σεξουαλικότητας που βιώνεται εκτός γάμου. Ο αυνανισμός στο γάμο είναι εγωιστική πράξη, επειδή το σώμα του ενός ανήκει στην πραγματικότητα στο σύντροφό του (Α’ Κορινθίους 7:4). Η εθιστική συμπεριφορά βάζει την επιθυμία στην πρώτη θέση στη ζωή του ατόμου. Αυτή η θέση, όμως, ανήκει μόνο στον Θεό, και όλα τα πράγματα που παίρνουν τη θέση του Θεού είναι είδωλα, που δεν μπορούν να είναι ανεκτά απ’ Αυτόν (Έξοδος 20:3, Ματθαίος 22:37).

Νίκη με τον Χριστό

Παγιδευμένος στο στρόβιλο της πορνογραφίας. Ένας τίτλος, που περιγράφει εύστοχα τις συναρπαστικές και ελκυστικές επιπτώσεις της πορνογραφίας. Επειδή αυτός ο στρόβιλος ξυπνά μέσα μας πολύ δυνατές επιθυμίες και πόθους, συχνά είναι δύσκολο να ξεφύγουμε απ’ αυτόν. Ακόμα και με πρακτική βοήθεια κι άλλα μέτρα, είναι πιθανό ο εθισμός στην πορνογραφία να μην μπορέσει να εξαλειφθεί. Άρα, ο εθισμός στην πορνογραφία είναι μία απελπιστική και μη αναστρέψιμη κατάσταση;

congerdesign/pixabay.com

Την απάντηση την βρίσκουμε στην Αγία Γραφή. Το ίδιο βιβλίο που ξεσκεπάζει την πορνογραφία ως αμαρτία, μας δείχνει, επίσης, και την διέξοδο απ’ αυτήν. Στη Ρωμαίους 8:31-39 διαβάζουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού. Ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η λαχτάρα και πόσο βαθύς ο εθισμός στην πορνογραφία, η αγάπη του Θεού είναι ισχυρότερη. Απόδειξη γι’ αυτή την αλήθεια είναι το γεγονός ότι ο αναμάρτητος Ιησούς πέθανε στο σταυρό για την αμαρτία σου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης απ’ αυτό! Ο Χριστός επιθυμεί να έχει κοινωνία μαζί σου, με κάθε κόστος. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να παραδεχτείς ενώπιον του Θεού την αμαρτία και την ανικανότητά σου. Ζήτησέ Του να σε βοηθήσει κι Αυτός θα σου απαντήσει. Κανένας στρόβιλος δεν είναι τόσο δυνατός ώστε ο Θεός να μην μπορεί να σε σώσει. Ζήτησε βοήθεια απ’ Αυτόν και άφησέ τον να σε τραβήξει έξω από το λασπώδες ρεύμα της αμαρτίας.

«Έχοντας γύρω μας μια τόσο μεγάλη στρατιά μαρτύρων, ας τινάξουμε από πάνω μας κάθε φορτίο και την αμαρτία που εύκολα μας εμπλέκει, κι ας τρέχουμε με υπομονή το αγώνισμα του δύσκολου δρόμου, που έχουμε μπροστά μας. Ας έχουμε τα μάτια μας προσηλωμένα στον Ιησού, που μας έδωσε την πίστη…» (Εβραίους 12: 1).

Πρακτικές συμβουλές

1. Παραδέξου την εσφαλμένη συμπεριφορά σου και το γεγονός ότι δεν μπορείς να αντισταθείς στην επιθυμία. Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου!

2. Ζήτησε συγχώρεση και βοήθεια από τον Θεό. Αυτός μόνο μπορεί να σε ελευθερώσει πραγματικά (Ιωάννης 8:36). Να ξέρεις ότι Αυτός, παρ’ όλ’ αυτά, σε αγαπά. Μισεί την αμαρτία όχι εσένα.

3. Εγκατάστησε φίλτρα και το λογισμικό προστασίας, ώστε να μην έχεις πρόσβαση σε πορνογραφικές ιστοσελίδες. Απόκοψε κάθε σημείο πρόσβασης.

4. Βρες ένα φίλο ή ένα σύμβουλο, τον οποίο εμπιστεύεσαι. Να είστε υπόλογοι ο ένας στον άλλο, να προσεύχεστε και να ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλον (Ιακώβου 5:16)

5. Τοποθέτησε τον υπολογιστή σε ανοικτό μέρος και μην κλείνεις την πόρτα.

6. Φύγε μακριά! (Π.χ. όπως ο Ιωσήφ, Α’ Κορινθίους 6:18). Απασχόλησε τον εαυτό σου με κάτι άλλο, θετικό και καλό (Φιλιππησίους 4:8). Πρόσεξε να μην αντικαταστήσεις τον εθισμό με κάτι άλλο κακό και εμπλακείς σε άλλη εξάρτηση!

7. Αν όλα αυτά δεν βοηθήσουν, τότε το μόνο που σου μένει είναι η απόλυτη απόρριψη του διαδικτύου ή άλλα πράγματα που σε παραπλανούν στην κατανάλωση πορνογραφίας (Ματθαίος 5:29-30).

7. Αν χρειαστείς επαγγελματική βοήθεια, πήγαινε στο:«Ελληνικό κέντρο απεξάρτησης από το σεξ από έναν πρώην εθισμένο». Στην Ελλάδα υπάρχουν τμήματα σεξουαλικών διαταραχών στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών, στο Αιγινήτειο και στο Τζάνειο, ενώ το μοναδικό ιδιωτικό κέντρο απεξάρτησης από το σεξ λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη. Ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης του κέντρου «Oasis», Δαμιανός Δουίτσης, ήταν εξαρτημένος επί χρόνια από τον τζόγο, τα ναρκωτικά και το σεξ. Επί 17 χρόνια και αφού ακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης στην Αγγλία, ασχολήθηκε με το αντικείμενο ως εθελοντής, συμμετέχοντας σε ομάδες αυτοβοήθειας. Μετά αποφάσισε να ιδρύσει το «Oasis» ώστε να μπορεί κάποιος να βρει έναν χώρο, βιβλιογραφία, συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία πραγματική και αποτελεσματική.

 

Πηγές:

[0] ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ https://hellanicus.lib.aegean.gr/bitstream/handle/11610/13177/file0.pdf?sequence=1&isAllowed=y

[1] Vgl. Krause, Tilman, https://www.welt.de/debatte/kommentare/article123172800/Warum-wir-Weltmeister-im-Porno-Gucken-sind.html#disqus_thread, 29.03.2016.

[2] Vgl. Franke, Nicolaus, https://www.weisses-kreuz.de/media/filer_public/7a/1f/7a1f7138-679c-48ce-8e1d-c8a6a9623700/weik_denkangebot-02-pornografie_low_2.pdf, 30.03.2016.

[3] Vgl. Autor Unbekannt, https://de.wikipedia.org/wiki/Erotikfilm, 30.03.2016.

[4] Dr. Pfeifer, Samuel, Internetsucht: Verstehen-Beraten-Bewältigen, Reihe: Psychiatrie und Seelsorge, Sonnenhalde: Psychiatrische Klinik Sonnenhalde, 2004, S.39.

[5] Εθισμένος στην Πορνογραφία: Ποια τα Αίτια & ποιες οι συνέπειες; https://www.lifemade.gr/2017/10/09/%CE%B5%CE%B8%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BD%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B1%CE%AF/

[6]  «Η γενετική προδιάθεση, η ανατροφή, το τραύμα, το άγχος ή η επανειλημμένη έκθεση σε μια ουσία ή συμπεριφορά, μπορούν να συμβάλλουν στην δημιουργία του εθισμού. Σε μερικούς ανθρώπους, η πορνογραφία στο διαδίκτυο μπορεί «να γεμίσει» εύκολα ένα κενό στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, που γενετικά ή αναπτυξιακά μπορεί να παρουσιάζει έλλειψη. Με άλλα λόγια, η ανακάλυψη της πορνογραφίας μπορεί να εκπληρώσει αμέσως μια κατά τα άλλα μη ικανοποιημένη ανάγκη ή μια γενετική κλίση προς επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Για άλλους, η επαναλαμβανόμενη αυτή έκθεση στο πορνογραφικό υλικό, μπορεί σταδιακά να απαιτήσει τη συνεχή αναζήτηση πορνογραφικού υλικού. Ακόμα και χωρίς γενετική τάση προς την εξάρτηση ή την κακή πυροδότηση στα κυκλώματα ανταμοιβής, ο εγκέφαλος μπορεί σταδιακά να αντικαταστήσει άλλες ανταμοιβές με την πορνογραφία σε βάθος χρόνου.»

Από την ιστοσελίδα psychologynow.gr Άρθρο: «Πορνογραφικός εθισμός μέσω διαδικτύου,», https://www.psychologynow.gr/psychic-health/psychopathology/4756-pornografikos-ethismos-meso-diadiktyou-marina-mosxa.html

Πώς έχεις ονειρευτεί τη ζωή;

Πώς έχεις ονειρευτεί τη ζωή; Άλλοι ονειρεύονται καριέρα, χρήματα, φήμη. Άλλοι ονειρεύονται οικογένεια, ένα όμορφο, περιποιημένο σπιτάκι με κήπο και παιδιά να παίζουν και να γελάνε μέσα σε αυτόν. Άλλοι ονειρεύονται μια όμορφη και ξέγνοιαστη ζωή και πολλά ταξίδια σε πολλά μέρη του κόσμου. Άλλοι πάλι, απλώς ονειρεύονται μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, τροφή, ασφάλεια, λύτρωση από τους φόβους και τις ενοχές.

Ίσως δεν αποκτούμε πάντα αυτά που ονειρευόμαστε, λόγω διαφόρων συνθηκών. Κάποιες φορές οι στόχοι μας είναι ουτοπικοί. Κάποιες άλλες φορές οι επιθυμίες και οι στόχοι μας είναι απίστευτα μικροί και περιορισμένοι σε σχέση με τα σχέδια του Θεού. Ο Θεός όπως οποιοσδήποτε καλός πατέρας φροντίζει το παιδί του να πάρει ηθικές αρχές και αξίες, να λάβει την απαραίτητη μόρφωση και να αναπτύξει τις απαραίτητες ικανότητες ώστε να γίνει χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία. Επίσης του δίνει απεριόριστη αγάπη ώστε να μπορέσει και το παιδί με τη σειρά του να δώσει αγάπη σε άλλους. Πολλές φορές το τιμωρεί και του εξηγεί τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.

 

Έτσι, κι ο Θεός ως Πατέρας έχει για μας όμορφα σχέδια κι ενώ εμείς συχνά κυνηγάμε το «εφήμερο» εκείνος θέλει να μας δώσει το «αιώνιο». Ο Θεός έχει όνειρα για μας, σαφώς υψηλότερα από τα δικά μας. Ακόμη, κι αν υπάρχει σε αυτά προσωρινή θλίψη σίγουρα οδηγούν σε κάτι όμορφο: στην ομοίωσή μας με Αυτόν!

Ας αφήσουμε λοιπόν τον Θεό να μας οδηγήσει σε αυτά τα όμορφα σχέδια!

 

«Σου είπα να είσαι θαρραλέος και δυνατός. Μη φοβάσαι και μη δειλιάζεις, γιατί ο Κύριος ο Θεός σου θα είναι μαζί σου όπου κι αν πας».

(Ιησούς του Ναυή 1:9)

Βίκυ Σ.

 

Μοναξιά – αυτό είναι το θέμα της ζωής σου;

©Andrea Kusajda/Pixelio.de

Το θέμα μοναξιά ήταν το θέμα της ζωής μου. Θυμάμαι ότι, ως παιδί, αισθανόμουν πολύ συχνά μόνη – παρεξηγημένη, αντιπαθής. Αποσυρόμουν στον δικό μου κόσμο σκέψεων, ήμουν πολύ μόνη και ασχολιόμουν με τα βιβλία, τη μουσική, τα παζλ και τον υπολογιστή. Ίσως δεν είχα και κάποια άλλη επιλογή – δεν ξέρω.

©Michael Andre May

Δεν είχα ποτέ πραγματικές φίλες, όπως θα τις φανταζόταν κανείς: να κοιμόμαστε κάποιες φορές στο σπίτι τους, να ανταλλάσουμε CD, να φοράμε η μία το μπλουζάκι της άλλης, να κάνουμε από κοινού κάποια μαθήματα, να γελάμε και να κλαίμε μαζί. Πάντα λαχταρούμε μια τέτοια φιλία. Ήμουν πάντα μάλλον στο περιθώριο ή τουλάχιστον έτσι ένιωθα.

Θυμάμαι μια φορά που ένιωσα φοβερά μόνη. Καθόμουν στο κρεβάτι μου και ήμουν σε απόγνωση: «Κανείς δεν με καταλαβαίνει σ’ αυτόν τον κόσμο!»

Στην απελπισία μου φώναξα στο Θεό – μια από τις λίγες συγκεκριμένες φορές των παιδικών μου χρόνων που θυμάμαι.

Όταν ήμουν δεκατεσσάρων ετών, σε μία  εφηβική κατασκήνωση,  προσευχήθηκα με τους συνεργάτες και ζήτησα από τον Χριστό να συγχωρέσει τις αμαρτίες μου και να γίνει Κύριος της ζωής μου. Στη συνέχεια, άρχισα να πηγαίνω τακτικά στον εφηβικό-νεανικό Όμιλο της εκκλησίας. Εκεί, για πρώτη φορά ένιωσα ότι μπορώ να ανήκω  κάπου, ότι είμαι αποδεκτή όπως είμαι, ότι έχω φίλους.

Όταν ήμουν μεγαλύτερη, περίπου είκοσι ετών, για πρώτη φορά απέκτησα μια «κολλητή» φίλη. Κάναμε πολλά πράγματα μαζί και η μια αγαπούσε την άλλη. Αυτή ήταν μια πολύ όμορφη και σημαντική περίοδος για μένα. Και μια από τις μεγαλύτερες απαντήσεις προσευχής της ζωής μου. Μετά, πάλι μετακομίσαμε μακριά. Και τότε κατέρρευσε ένας ολόκληρος κόσμος για μένα. Ήθελα πάλι μια τέτοια φιλία αλλά δεν καταλάβαινα τότε ότι αυτό χρειάζεται το χρόνο του και ότι μια φιλία δεν μπορεί ποτέ να είναι ακριβώς η ίδια. Έτσι, πολλά χρόνια ήμουν και ένιωθα χάλια – γιατί το λαχταρούσα πάντα τόσο πολύ και, ως εκ τούτου, δεν ήμουν ανοικτή για κάποιον άλλο.

Μέχρι που από «σύμπτωση» επισκέφτηκα ένα Βιβλικό Κολλέγιο και εκεί ξεκαθάρισαν πολλά πράγματα σχετικά με τη ζωή μου. Συνειδητοποίησα ότι ποτέ δεν άκουσα πραγματικά τα συναισθήματά μου. Και κατάλαβα ότι τα συναισθήματα είναι κάτι όμορφο και σημαντικό, κάτι που ανήκει σε μένα. Τώρα επιτρέπω στον εαυτόν μου να έχω συναισθήματα πάλι και προσπαθώ να μάθω πώς να τα διαχειρίζομαι. Ο Θεός μου έδειξε, επίσης, ότι πρέπει να ζητήσω συγγνώμη για κάποια θέματα και ότι πρέπει να συγχωρέσω και κάποιους ανθρώπους. Αυτό ήταν ταυτόχρονα σκληρό αλλά και όμορφο. Και το πιο σημαντικό πράγμα: κατάλαβα ότι μόνο Ένας μπορεί να ικανοποιήσει την πιο βαθιά λαχτάρα της καρδιάς μου: ο Θεός!

 

©Meg Lowe/Flickr

Έχω νιώσει εκ νέου την αγάπη του Θεού και ξέρω τώρα ότι ποτέ δεν με είχε εγκαταλείψει – και δεν πρόκειται ποτέ να με αφήσει μόνη. Ήταν πάντα εκεί, ακόμα και όταν εγώ, ως παιδί, ένιωθα τόσο μόνη ή ήμουν απελπισμένη.

Ο Θεός με έβγαλε από τον κόσμο που είχα φτιάξει και ζούσα. Άκουσε την προσευχή που είχα κάνει τότε και βήμα-βήμα με απελευθέρωσε και με έφερε σε μια αληθινή ζωή. Είμαι παιδί Του και ανήκω στην οικογένειά Του και μαθαίνω να ζω με πραγματικές φιλίες. Είμαι τόσο ευτυχής που ο Θεός με βρήκε. Δεν ξέρω πού θα ήμουν χωρίς Αυτόν!

Ο Θεός ψάχνει κι εσένα, επίσης. Θα τον αφήσεις να σε βρει;

 

Υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ,

που μπορεί να ικανοποιήσει την βαθιά σου επιθυμία.

 

Υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ,

που θα περπατήσει πάντα και παντού μαζί σου.

 

©Gabriella Fabbri/Stock.xchng

Υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ,

που σε αγαπά όπως το χρειάζεσαι.

 

Υπάρχει μόνο ΕΝΑΣ,

που σε ξέρει και βλέπει την αγωνία σου.

 

Υπάρχει ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ,

και μερικές φορές δεν το χωράει ο νους σου –

Υπάρχει ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ!

 

Κ. Ρ.

 

Εδάφια από την Αγία Γραφή:

Δεν είναι καλό να είναι ο άνθρωπος μόνος. (Γένεση 2:18)

Ο άνθρωπος βλέπει το φαινόμενο, ο Θεός όμως βλέπει την καρδιά. (Α’ Σαμουήλ 16:7)

Εσύ, Κύριε, … ενέργησε αποδίδοντας στον καθένα σύμφωνα με τα έργα τους. Εσύ γνωρίζεις την καρδιά του καθενός. (Α’ Βασιλέων 8:39)

Μαθαίνω – αλλά με ποια μέθοδο;

JESHOOTS/pixabay.com

Ο Μάρκος επιμένει να διαβάζει πάντα δυνατά. Η Βούλα κατέχει την ύλη, αρκεί να διαβάσει δυο φορές το κείμενο. Ο Αντρέας δεν χρειάζεται να κάνει πολλά στο σπίτι, γιατί προσέχει πάντα πολύ καλά στα μαθήματα του/της σχολείου/σχολής κι έτσι μπορεί να τα επαναλάβει χωρίς πρόβλημα. Η Καίτη είναι αρκετά διαφορετική – αυτή γράφει πάντα τη δική της περίληψη – την μαρκάρει με διαφορετικά χρώματα και μ’ αυτόν τον τρόπο νιώθει πολύ καλά προετοιμασμένη.

Όπως και σε όλα τ’ άλλα πράγματα, καθένας μας μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο.

Ο παρακάτω πίνακας είναι πολύ ενδιαφέρον:

ematha_posa_thymamai

Θυμόμαστε το πολύ 20%  από αυτό ακούμε. Το ποσοστό μνήμης ανεβαίνει στο 50%, αν ακούσουμε κάτι και το δούμε ταυτόχρονα. Και φτάνει στο 90% αν μπορούμε οι ίδιοι να επιλέξουμε την ύλη. Πιθανώς, τα χέρια των εκπαιδευτικών είναι δεμένα σε ό,τι αφορά την επιλογή της διδακτέας ύλης. Το πρόγραμμα σπουδών του υπουργείου είναι καθορισμένο.  Αλλά το αν θέλεις να παίρνεις μέρος στη συζήτηση στην τάξη σου ή να συμμετέχεις σε ομαδικές εργασίες, αυτή είναι δική σου απόφαση. Αυτός ο πίνακας πάντως, πάντως, μπορεί να σε ενθαρρύνει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Υπάρχουν πολλά διαφορετικά μοντέλα, τα οποία προσπαθούν να χωρίσουν τους ανθρώπους σε κάποιον τύπο μάθησης. Δεν ξέρω αν αυτό είναι δυνατό, αλλά εδώ σου παρουσιάζω το μοντέλο «ΔΑΒΕ»:

  • Δ = Μαθαίνω Διαβάζοντας
  • A = Μαθαίνω Ακούγοντας
  • Β = Μαθαίνω Βλέποντας
  • Ε = Μαθαίνω Ενεργώντας (συμμετοχή σε κίνηση, πείραμα, αφή, συζήτηση, …)

Μαθαίνω Διαβάζοντας

©Fran Priestley/Stck.xchng

Για αυτούς τους μαθητές ή φοιτητές, ιδανικά είναι τα ποιοτικά διδακτικά βιβλία και εγχειρίδια με πολύ κείμενο, επειδή αντλούν τις γνώσεις τους πιο εύκολα από γραπτές πηγές. Είναι σε θέση να κατανοήσουν δύσκολα θέματα, αρκεί να διαβάσουν μια λεπτομερή εξήγησή τους. Μαθαίνουν καλύτερα όταν μπορούν εκφράσουν το μάθημα με δικά τους λόγια, να προετοιμάσουν γραπτώς τα θέματα των εξετάσεων ή να προσαρμόσουν τον σκελετό του μαθήματος στον υπολογιστή. Έτσι φτιάχνουν περιλήψεις των κειμένων, με τη βοήθεια των οποίων μπορούν μετά να αναπαράγουν όλο το περιεχόμενο με δικά τους λόγια.

Μαθαίνω Ακούγοντας

©Andrea Kratzenberg/Stck.xchng

Αυτοί οι μαθητές και φοιτητές είναι η ιδανική περίπτωση για την «κανονική» παράδοση του μαθήματος, επειδή μαθαίνουν καλύτερα όταν κάποιος τους εξηγεί κάτι με λέξεις . Βασίζονται στην ικανότητά τους να ακούν προσεκτικά και να συγκρατούν το μάθημα που άκουσαν. Το βρίσκουν εύκολο να αφομοιώσουν τις πληροφορίες που ακούν, να τις συγκρατήσουν και να τις αναπαράγουν. Είναι, επίσης, σε θέση να προσέχουν και τις πιο λεπτομερείς προφορικές εξηγήσεις. Όμως, από μελέτες γνωρίζουμε, ότι πολύ λίγοι μαθητές μπορούν να ταξινομηθούν σ’ αυτόν τον τύπο (λιγότερο από 10%) . Οι συζητήσεις και οι συναντήσεις με ερωτήσεις-απαντήσεις, είναι ιδανικές για αυτό το στυλ μάθησης. Ο καλύτερος τρόπος για να συγκρατήσουν την ύλη είναι, να μιλήσουν γι’ αυτήν με κάποιον, να τους ρωτά κάποιος ή να το κάνουν επανάληψη εναλλάξ με κάποιον. Μερικοί προτιμούν να γράφουν το μάθημα ή μια διάλεξη (σε CD ή mp3) και να το ακούν συνέχεια και συνέχεια.  Έτσι, τα βοηθήματα γι’ αυτούς είναι τα μαγνητοφωνημένα κείμενα, οι συζητήσεις με άλλους συμμαθητές ή συμφοιτητές π.χ. σε ομάδες, οι διαλέξεις και κείμενα με μουσική υπόκρουση.

Μαθαίνω Βλέποντας

Αυτοί οι μαθητές προσαρμόζονται εύκολα στο νέο εκπαιδευτικό υλικό, όταν αυτό συνοδεύεται από εικόνες, σλάιντς σε power point, ταινίες ή βίντεο. Η παρατήρηση μιας διαδικασίας τους βοηθά να συγκρατήσουν το μάθημα. Συχνά, αυτοί οι μαθητές/φοιτητές αρέσκονται στο να σκιτσάρουν περίπλοκα πράγματα ή να ζωγραφίζουν με χρώματα. Μερικές φορές στολίζουν τα βιβλία τους με σκίτσα και εικόνες από τη διδακτέα ύλη. Επομένως, τα δικά τους βοηθήματα είναι τα βιβλία με σκίτσα, φωτογραφίες, εικόνες αλλά και αφίσες, βίντεο και ταινίες.

Μαθαίνω Ενεργώντας

Μερικοί μαθητές προτιμούν να δοκιμάσουν κάτι στην πράξη, αντί να καθίσουν και να διαβάσουν πρώτα αναλυτικές οδηγίες και μακροσκελείς εξηγήσεις. Επίσης, είναι ευτυχείς όταν κάποιος τους δείχνει κάτι με πρακτικό τρόπο και μετά μπορούν να το δοκιμάσουν και οι ίδιοι. Για αυτούς τους μαθητές/τριες είναι πολύ σημαντικό, να συσχετίζουν την διδακτέα ύλη με τις δικές τους εμπειρίες, να είναι δραστήριοι και να συμμετέχουν σε κάτι μαζί με άλλους μαθητές, π.χ. μέσα από το παιχνίδι, το πείραμα, τις ομαδικές εργασίες. Προτιμούν τεστ και εργασίες που επιτρέπουν την αυτόνομη συμμετοχή και μάθηση.

(Πηγή: www.stangl-taller.at)

Οι περισσότερες θεωρίες σχετικά με το στυλ μάθησης λένε: Καθένας μας είναι ένας «μικτός τύπος» με μια συγκεκριμένη τάση. Αυτό είναι αρκετά λογικό: Έχουμε διαφορετικές αισθήσεις και όσο περισσότερες αισθήσεις συμμετέχουν στην διαδικασία της μάθησης, τόσο καλύτερο είναι το αποτέλεσμα. Μαζί με την ύλη που μαθαίνουμε, αποθηκεύουμε και αρκετές διαφορετικές εντυπώσεις και εμπειρίες, τις οποίες μπορούμε αργότερα να θυμηθούμε!  Αλλά φυσικά, καθένας έχει τις προτιμήσεις του, όπως ο Μάρκος, η Βούλα, ο Αντρέας και η Καίτη.

Είναι φοβερό, αν σκεφτεί κανείς πόσα μπορούμε να αντιληφθούμε, πόσα καταλαβαίνουμε και πόσα μαθαίνουμε.

©Rodrigo Galindo/Stck.xchng

«Ένας άνθρωπος μπορεί μέσα σε μισό δευτερόλεπτο να καταφέρει τόσο περίπλοκες διαδικασίες, όπως π.χ. η αναγνώριση μιας εικόνας (= εντοπισμός και κατανόηση). Για το σκοπό αυτό, η πληροφορία μπορεί να περάσει το πολύ μέσα από μια αλυσίδα εκατό νευρώνων (κανόνας των 100-βημάτων) διαδοχικά, κι αυτό σε μαζική παραλληλία (= παράλληλα). Εκεί που ο εγκέφαλος απαιτεί μόλις 100 βήματα, ο

υπολογιστής χρειάζεται γι’ αυτό δισεκατομμύρια.»

(Πηγή: www.aiplayground.org/artikel/hawkins-gehirn)

Τέλεια, με ποιο τρόπο τον επινόησε ο Θεός!

Μπορεί η μάθηση να είναι διασκεδαστική;

Η εκμάθηση του λεξιλογίου είναι, φυσικά, ένα στεγνό πράγμα, όταν αυτή περιορίζεται μόνο στην επανάληψη λέξεων μέχρι τελικά να τις αποστηθίσεις. Δοκίμασε, να φανταστείς πώς είναι το πράγμα ή η δραστηριότητα της έννοιας που πρόκειται να μάθεις. Η διαδικασία αυτή μπορεί, επίσης, να γίνει και πολύ διασκεδαστική, αν π.χ. με την φαντασία σου δώσεις σ’ αυτή τη λέξη/έννοια ένα αστείο πρόσωπο: μια αγελάδα που σου χαμογελάει, ένα δέντρο με ανακατωμένα μαλλιά στον αέρα… Επίσης, μπορείς μαζί με την συγκεκριμένη λέξη να κάνεις κι έναν άλλο συνειρμό σκέψεων, μόνο και μόνο για να μην την ξεχάσεις ποτέ.

Όταν, όμως, πρόκειται για ένα κείμενο, το περιεχόμενο του οποίου πρέπει να μάθεις, π.χ. στο μάθημα της ιστορίας, διάβασέ το μια φορά όλο για να πάρεις μια γενική εικόνα. Στη συνέχεια, μπορείς να υπογραμμίσεις κάποιες σημαντικές λέξεις με τους ειδικούς μαρκαδόρους (σε διάφορα χρώματα) ή να γράψεις μια λέξη δίπλα και να επαναλαμβάνεις το περιεχόμενο με βάση αυτή τη λέξη. Ευχάριστη μπορεί να είναι και η μελέτη σε μια ομάδα. Σ’ αυτήν μπορεί ο ένας να κάνει ερωτήσεις στον άλλο κι αυτός να απαντά χωρίς το φόβο του κακού βαθμού.

Όσο καλοί, όμως, και να είναι οι μέθοδοι, η μάθηση εξακολουθεί να μην είναι πάντα διασκεδαστική. Πρέπει όλοι μας να μάθουμε, ότι υπάρχουν πάντα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή, που δεν μας ευχαριστούν αλλά τελικά μας οδηγούν σε μια επιτυχία: π.χ., καλοί βαθμοί, καλό απολυτήριο, επιτυχία στη σχολή που θέλουμε, καλές προοπτικές επαγγελματικής σταδιοδρομίας.

Σου εύχομαι να έχεις πάντα μια χαρούμενη καρδιά και επιτυχία στο/στη σχολείο/σχολή σου!

Τα Χριστούγεννα ήρθαν πάλι

Τα Χριστούγεννα ήρθαν  πάλι


Τα Χριστούγεννα ήρθαν  πάλι

όλοι στης γιορτής τη ζάλη…

αγοράζουν πολλά δώρα,

τα μαγαζιά είναι γεμάτα τώρα.

Η πλατεία στολισμένη

μ’ ανοιχτές αγκάλες περιμένει

τον κόσμο που θέλει να γιορτάσει

και τις έγνοιες να ξεχάσει.

 

«Τρίγωνα κάλαντα» ακούγονται παντού

μελωδίες χαρωπές στ’ αφτιά σου αντηχούν.

Οι πλανόδιοι  πωλητές σου προσφέρουνε πολλά…

εύχονται καλές γιορτές μέσ’ απ’ την καρδιά

θυμούνται σε … χαρά πολύ,

ότι γεννήθηκε ο Χριστός στη Γη!

 

Τα Χριστούγεννα ήρθαν  πάλι

γιορτάζουνε μικροί, μεγάλοι.

Η πόλη φόρεσε τα γιορτινά της

από νωρίς θέλει να δείξει τη χαρά της.

Το άγχος τις μαμάδες μας ταράζει

το πορτοφόλι των μπαμπάδων μας αδειάζει,

όμως οι καρδιές γεμίζουν με χαρά

το Θείο βρέφος γιορτάζουμε ξανά.

 

Τα Χριστούγεννα ήρθαν πάλι

τα χέρια πάρτε απ’ τη σκανδάλη,

τους πολέμους σταματήστε,

την ειρήνη αναζητήστε!

Ας πάψουνε τα πολυβόλα,

ας αφήσουμε τα όπλα όλα!

Είναι μια καλή αρχή

μια μέρα ειρήνης εδώ στη Γη.

 

Τα Χριστούγεννα ήρθαν πάλι

και η χαρά είναι μεγάλη!

Όμως ο Χριστός πριν χρόνια

γεννήθηκε στην καταφρόνια.

Χωρίς στολίδια και γλυκά,

χωρίς φώτα και νόστιμα φαγητά!

Σ’ ένα απλό, φτωχό παχνί,

στη Βηθλέεμ την ταπεινή…

 

Μήπως, τελικά, γιορτάζουμε με λάθος τρόπο

το θαύμα που έγινε στο μακρινό εκείνο τόπο?

Εσύ κι ο Θεός (ερωτηματολόγιο)

Κάποιος πιστεύει ή δεν πιστεύει… κάποιος μιλά γι’ αυτά  ή όχι… κάποιος γελά σχετικά μ’ αυτό ή όχι… Αλλά όλοι μας αναρωτιόμαστε κάποια στιγμή ορισμένα πράγματα και έχουμε τα ερωτηματικά μας.

Αυτό είναι ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το θέμα Θεός και Πίστη

 

  1. Η πιο σημαντική αξία για σένα είναι

α. Λεφτά

β. Φιλία

γ. Αστρολογία

  1. Στο σχολείο, πρέπει να γράψεις μια έκθεση σχετικά με την πιθανή ύπαρξη του Θεού

α. Αυτό το θέμα δεν σε εμπνέει καθόλου. Αφού για δύο ώρες ξοδεύεις όλη σου την ενέργεια σκεπτόμενος το θέμα, παραδίδεις λευκή κόλλα.

β. Γράφεις 3 ολόκληρες σελίδες σχετικά με τις προσωπικές εμπειρίες που έχεις με τον Θεό.

γ. Κάνεις μια φιλοσοφική περιγραφή για μια μυστηριώδη, υπερφυσική δύναμη.

  1. Προσευχή για σένα σημαίνει

α. Λόγια που απλά λες, όταν π.χ. χάνει η ποδοσφαιρική σου ομάδα

β. Συγκεκριμένη συνομιλία με τον Θεό. Έχεις πειραματιστεί τον Θεό στη ζωή σου.

γ. Δεν έχεις ιδέα για το πώς και σε ποιον να προσευχηθείς, αλλά δεν είσαι αντίθετος.

  1. Είσαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι και δεν μπορείς να κοιμηθείς

α. Αυτό δεν σου συμβαίνει. Μετράς μέχρι το 10 και ήδη έχεις αποκοιμηθεί.

β. Αντί να μετράς αστεράκια, μιλάς με τον Θεό, τον Καλό σου Ποιμένα.

γ. Σε απασχολούν διάφορα θέματα της ζωής: γιατί ζω, που θα πάω όταν πεθάνω …

  1. Ψώνια. Χρειάζεσαι ένα νέο τζιν

α. Εντοπίζεις στο e-bay ένα τέλειο τζιν. Τώρα πρέπει να κερδίσεις και στον πλειστηριασμό.

β. Χρησιμοποιείς αυτήν την ευκαιρία για να περάσεις την μέρα με τους φίλους σου.

γ. Μπορείς να περάσεις ώρες ολόκληρες ψάχνοντας στα καταστήματα για το τέλειο τζιν.

  1. Η υπόσχεση που δεν σου αρέσει λιγότερο

α. Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο!

β. Είμαι ο Πατέρας σου, ο Φίλος σου, ο Οδηγός σου!

γ. Δεν θα σε αφήσω!

  1. Ο μεγαλύτερος φόβος σου

α. Μήπως και δεν σου πάρουν οι γονείς σου το Playstation 4

β. Μήπως και δεν ζήσεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού

γ. Μήπως πεθάνεις εσύ ή κάποιος από τα αγαπημένα σου πρόσωπα.

Άθροισε τώρα τις απαντήσεις σου ανά κατηγορία (α/β/γ) και αξιολόγησέ τες χρησιμοποιώντας την παρακάτω περιγραφή.

Περισσότερες απαντήσεις α.

Ο Θεός; Μέχρι στιγμής δεν σε έχει απασχολήσει συχνά αυτό το θέμα. Το νέο iPod, το κινητό ή ο υπολογιστής σού είναι πιο σημαντικά. Ξέρεις, όμως, ότι ο εσωτερικός σου κόσμος λαχταρά και αναζητάει τον Θεό; O. Κ., εμείς δεν Τον βλέπουμε, και μερικές φορές δεν Τον ακούμε σ’ όλη αυτή τη βαβούρα που μας περιβάλλει. Αλλά Αυτός είναι παρών και θέλει να αλλάξει τη ζωή σου! Και το φοβερό είναι ότι είναι αιώνιος, δεν αλλάζει ποτέ, και κανείς δεν είναι μεγαλύτερος απ’ Αυτόν!

Έχε το θάρρος και διάβασε διεξοδικά το άρθρο «Ο Θεός και η Βίβλος» για να μάθεις περισσότερα για τον Θεό.

Υ.Σ. Αν δεν σε φτάνουν αυτά, συνέχισε τις εξερευνήσεις σου και στην super Homepage: https://www.discoverlife.gr

Περισσότερες απαντήσεις β.

Είναι τόσο ωραίο που ο Θεός είναι ήδη παρών στη ζωή σου. Είσαι πεπεισμένος για την ύπαρξή Του και τη δύναμή Του. Τώρα, ήρθε ίσως η ώρα που καλείσαι να δώσεις τη μαρτυρία σου και στους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν ακόμα τον Ιησού Χριστό {από τις ομάδες α και γ). Μην φοβάσαι, απλά πες τους τις προσωπικές σου εμπειρίες με το Θεό.

Στην κατηγορία «Ιεραποστολή» θα βρεις βοήθεια, για το πώς μπορείς να μιλάς για τον Χριστό. Στην ιστοσελίδα μας εδώ, θα βρεις πολλά άρθρα σχετικά με τις ερωτήσεις που απασχολούν εσένα και τους φίλους σου.

Περισσότερες απαντήσεις γ.

Θεός; Δεν είσαι εναντίον Του, αλλά όχι και μαζί Του. Είσαι στην αναζήτηση για το νόημα της ζωής σου. Ψάχνεις βοήθεια σε σκοτεινές περιοχές, όπως π.χ. η αστρολογία. Για να στο πω πιο απλά: Μόνο ο Θεός γνωρίζει τις απαντήσεις που ψάχνεις! Κι σ’ αυτό το άρθρο, επίσης μπορείς να διαβάσεις σχετικά με τον σκοπό της ζωής.

Από το περιοδικό “Friends for ever“, τεύχος 03/2009

I heard the bells on Christmas Day

Ένα Χριστουγεννιάτικο τραγούδι που έγραψε ο Henry Longfellow το 1864, κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του στον πόλεμο και τον σοβαρό τραυματισμό του γιου του, έγραψε αυτούς τους στίχους, καθώς άκουγε τις καμπάνες των εκκλησιών να χτυπούν τα Χριστούγεννα. Μ’ αυτά τα λόγια, ο Αμερικανός ποιητής και καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, εκφράζει την βαθιά του επιθυμία για μια ειρηνική συνύπαρξη. Τραγουδιέται ακόμα και σήμερα, κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, σε διάφορες παραλλαγές.

(Christmas Bells –  Οι καμπάνες των Χριστουγέννων) 

Κείμενο 

Άκουσα τις καμπάνες τη μέρα των Χριστουγέννων,

να παίζουν τα παλιά, γνωστά κάλαντά τους,

και άγρια και γλυκά

να επαναλαμβάνουν τις λόγια:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

 

Και σκέφτηκα πώς ήρθε η μέρα,
όλα τα καμπαναριά της χριστιανοσύνης

να ενωθούν μαζί σε μια φωνή,

τραγουδώντας  τον αδιάκοπτο ύμνο:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

 

Μέχρι που χτυπώντας και τραγουδώντας

ο κόσμος να μεταμορφωθεί, από νύχτα σε μέρα,

τραγουδώντας με μια φωνή, μ’ έναν ρυθμό

το μεγαλειώδες άσμα:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

 

Μετά, από κάθε βρωμερό, καταραμένο στόμα

το κανόνι βρόντηξε στο Νότο,

και με τον ήχο του

πνίγηκαν τα κάλαντα:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

 

Ήταν σαν ένας σεισμό να ενοικίασε

τις εστίες της καρδιάς μιας Ηπείρου,

και έφερε σ’ απόγνωση

τα νοικοκυριά που γεννήθηκαν μέσω της:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

 

Και στην απελπισία μου έσκυψα το κεφάλι

και είπα: «Δεν υπάρχει ειρήνη στη γη,

γιατί το μίσος είναι ισχυρό,

και ειρωνεύεται  τον ύμνο:

‘‘Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!’’»

 

Τότε οι καμπάνες επανέλαβαν πιο δυνατά και πιο βαθιά:

“Ο Θεός δεν είναι νεκρός, ούτε κοιμάται!

Η αδικία θα αποκατασταθεί,

Το δίκαιο θα επικρατήσει, με την:

«Επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία!»

Ο θεϊκός τρόπος για να σβήσεις τη δίψα σου

Ο αθλητισμός είναι μια από τις μεγάλες μου αγάπες. Μου αρέσει να σηκώνω βάρη στο γυμναστήριο και να βλέπω πόσες φορές μπορώ να σηκώσω το ένα ή το άλλο. Αισθάνομαι καλά όταν επιβάλω το σώμα μου σε τέτοιου είδους δοκιμασίες. Αυτό με βοηθά, επίσης, να διατηρώ το σώμα μου σε φόρμα και να αντιμετωπίζω καλύτερα τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής.

Μετά από κάθε τέτοια εξαντλητική ώρα στο γυμναστήριο, το σώμα μου απαιτεί μόνο ένα πράγμα: νερό! Όποιος έχει ξοδέψει πολύ χρόνο σε σωματική άσκηση ή σε όποια άλλη δραστηριότητα το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Αλλά μερικές φορές, δεν χρειάζεται καν να καταβάλλουμε μεγάλη σωματική προσπάθεια προκειμένου να νιώσουμε πραγματική δίψα – μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα είναι αρκετή.

Είναι σαφές: το νερό είναι μια φυσική ανάγκη του σώματός μας. Εάν δεν του ικανοποιήσουμε αυτήν την ανάγκη, θα έχουμε πονοκέφαλο ή θα νιώσουμε αδυναμία και εξάντληση – ειδικά μετά από μια αθλητική δραστηριότητα ή μια ζεστή μέρα.

Εκτός από τις φυσικές ανάγκες μας, όπως π.χ. η δίψα, η πείνα και ο ύπνος, έχουμε και ψυχικές ανάγκες. Όλοι μας έχουμε την ανάγκη για αγάπη, ασφάλεια, αναγνώριση και ειρήνη. Και, όπως το σώμα μας θέλει να ξεδιψάσει, έτσι και η ψυχή μας «κράζει», μέχρι να ικανοποιήσει κι αυτές τις ανάγκες.

Έτσι, κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να εντυπωσιάσουμε τους άλλους με τα ταλέντα μας, ώστε να λάβουμε την αναγνώρισή τους. Είμαστε φιλικοί, ευγενικοί και εξυπηρετικοί, ώστε οι άλλοι να μας χαρίσουν την αγάπη τους.

Ή παραβλέπουμε οδυνηρά πράγματα που μας προξένησαν οι άλλοι, προκειμένου να μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά μαζί τους. Μερικές φορές καταφέρνουμε να ικανοποιήσουμε τις ψυχικές μας ανάγκες μέσω αυτών των ενεργειών μας – αλλά άλλες φορές όχι.

Αλλά ακόμα κι αν όλα λειτουργούσαν όπως θα έπρεπε, θα εξακολουθούσαμε να αισθανόμαστε κάποιο κενό μέσα μας. Η ανθρώπινη αναγνώριση, η επιθυμία για ειρήνη και αγάπη δεν είναι καθόλου άσχημα πράγματα, αλλά ποτέ δεν θα μας ικανοποιήσουν πλήρως. Ακόμα κι αν τα απολαμβάνουμε όλ’ αυτά, έχουμε συχνά την εντύπωση ότι κάτι  μας λείπει, παρόλο που εξωτερικά είναι όλα εντάξει.

Αυτό το εσωτερικό κενό το νιώθουμε ακόμα περισσότερο, όταν τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Όταν στην ζωή μας έρχεται η μια ατυχία μετά την άλλη. Σε τέτοιες καταστάσεις, προσπαθούμε να γεμίσουμε το εσωτερικό κενό μας με ακόμη περισσότερα εξωτερικά πράγματα – συχνά ανεπιτυχώς. Έτσι, ο ένας εξασκείται καθημερινά, ώστε να μπορεί να έχει εξαιρετική απόδοση στον αθλητισμό και να παίρνει αναγνώριση. Ο άλλος διαβάζει και μαθαίνει μέρα και νύχτα, για να κάνει εντύπωση με τους βαθμούς του. Κι ένας άλλος μπορεί να θυσιάζεται συνέχεια για τους άλλους, προκειμένου να αισθάνεται ότι είναι απαραίτητος. Κάποιοι άλλοι, πάλι, πηγαίνουν ένα βήμα παραπέρα και καταφεύγουν στα ναρκωτικά, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν πια την γκρίζα καθημερινότητά τους ή τον ψυχικό τους πόνο.

«Όλα αυτά τα πράγματα καταπραΰνουν το κενό μας για μια στιγμή, μερικές ώρες ή ίσως μερικές μέρες, αλλά τελικά το κενό παραμένει».

Δεν είσαι πεπεισμένος γι’ αυτό; Τότε ρίξε μια ματιά στο συμπέρασμα που καταλήγει ο Βασιλιάς Σολομώντας, μετά από τα πλούτη, τη δύναμη, τη δόξα και τις πολλές γυναίκες που απόλαυσε στη ζωή του.

Αυτός ο άντρας είχε όλα όσα θα μπορούσες να φανταστείς ή να επιθυμήσεις ως άνθρωπος, αλλά παρόλ’ αυτά κάτι του έλειπε ακόμα. Αυτό μπορείς να το διαβάσεις  στη Βίβλο (Εκκλησιαστής 2:4-11).

Όσο απελπιστική και να φαίνεται σε μας μια κατάσταση, υπάρχει ένα μονοπάτι για να βγούμε απ’ αυτήν. Και αυτό το μονοπάτι δεν είναι: περισσότερη απόδοση, περισσότερα αγαθά ή περισσότερα ναρκωτικά. Όχι, αυτό το μονοπάτι είναι: Η ΠΙΣΤΗ, η εμπιστοσύνη ΣΤΟΝ ΘΕΟ.

Το κενό μας προέρχεται από το γεγονός ότι μία από τις βαθύτερες ανθρώπινες ανάγκες μας δεν ικανοποιείται, από μόνη της: η ανάγκη για ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ή με άλλα λόγια, η ανάγκη για μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. Κανένας άλλος εκτός από τον Θεό δεν μπορεί να ικανοποιήσει αυτήν την ανάγκη. Κανένας άνθρωπος, κανένας πλούτος, κανένα ναρκωτικό.

Ο Θεός θέλει να σβήσει τη δίψα μας για μια σχέση μαζί Του. Μας προσφέρεται και μας προσκαλεί να ξεκινήσουμε μια ζωντανή επικοινωνία ΜΑΖΙ ΤΟΥ. Η πρόσκλησή του έγινε ολοφάνερη, τη στιγμή που ο Θεός έγινε άνθρωπος, στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού (Ιωάννης 1:14, Λουκάς 1:35, Φιλιππησίους 2:6-7) και έζησε ανάμεσά μας, πριν περίπου 2000 χρόνια.

Και όταν έζησε ανάμεσά μας, δίψασε πραγματικά. Μια φορά ήταν καθ’ οδόν, όταν ζήτησε από μια γυναίκα να του δώσει νερό από το πηγάδι, όπου κάθισε να ξεκουραστεί για λίγο. Η γυναίκα ήταν φιλική και άντλησε πρόθυμα νερό από το πηγάδι για τον Ιησού. Εν τω μεταξύ, εκείνος άρχισε να της μιλά. Και κατά τη διάρκεια της συνομιλίας τους, ο Χριστός της είπε τα ακόλουθα λόγια:

«Όποιος πίνει απ’ αυτό το νερό θα διψάσει πάλι. Όποιος όμως πιει από το νερό που θα του δώσω εγώ δε θα διψάσει ποτέ, αλλά το νερό που θα του δώσω θα γίνει μέσα του μια πηγή που θ’ αναβλύζει νερό ζωής αιώνιας».

Μιλάει ο Ιησούς εδώ για ένα νερό που σβήνει τη δίψα μας για πάντα; ΝΑΙ; ΟΧΙ;

Ο Ιησούς χρησιμοποιεί εδώ το νερό ως μια εικόνα, για να μας δώσει να καταλάβουμε ότι Αυτός, ως Θεός, μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις ανάγκες μας.

Και εννοεί, όχι μόνο τις σωματικές μας ανάγκες, αλλά και τις ψυχικές και τις πνευματικές. Και δεν είχε μόνο αυτή η γυναίκα την ευκαιρία να πιει απ’ αυτό το «νερό» που της πρόσφερε ο Ιησούς, αλλά κι εμείς!

Οπότε, η ερώτηση είναι, αν πίνουμε από αυτό το «νερό». Το «νερό» που μας προσφέρει ο Θεός, μπορούμε να το απορρίψουμε, καθώς έχουμε την ελεύθερη επιλογή – να το αποδεχτούμε ή να το απορρίψουμε.

Αλλά πώς μπορώ να δεχτώ κάτι που δεν βλέπω; Πώς μπορώ να βρω λίγο απ’ αυτό το «νερό» που μας προσφέρει ο Θεός; Η απάντηση είναι: Με την πίστη.

Όποιος αρχίζει να πιστεύει στον Θεό, δηλαδή ΤΟΥ εμπιστεύεται όλη του τη ζωή, αυτός μεταφορικά πίνει από το «νερό της ζωής».

ΠΙΣΤΕΥΩ, σημαίνει δέχομαι την Αγία Γραφή ως αληθινή και ζω με τον τρόπο που απαιτεί ο Θεός μέσα σ’ αυτήν. Όποιος αρχίσει να πιστεύει στον Θεό, σβήνει τη δίψα του, γουλιά-γουλιά. Αυτή τη στιγμή, εδώ και τώρα, έχεις την ευκαιρία να πάρεις την πρώτη γουλιά του νερού της ζωής και να αποφασίσεις να ζήσεις με τον Θεό. Όμως, όπως είπα, αυτή είναι μόνο η πρώτη γουλιά από το νερό του Θεού.

Όποιος δέχεται τον Ιησού Χριστό ως προσωπικό του Σωτήρα, η βασική του ανάγκη για μια ζωντανή σχέση με τον Θεό ικανοποιείται και μπορεί να είναι σίγουρος ότι, μετά το φυσικό θάνατο, θα ζήσει για πάντα μαζί με τον Θεό. Αλλά μόνο στη μετά θάνατο ζωή θα είναι η σχέση με τον Θεό τέλεια, μόνο τότε θα σβήσει ο Θεός εντελώς τη δίψα μας. Όσο καιρό θα είμαστε ακόμα εδώ στη γη, θα πρέπει να επιλέγουμε να πίνουμε συνεχώς από το νερό της ζωής (του Θεού), γιατί μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να σβήνουμε τη δίψα μας.

Μόνο όποιος αποφασίζει να πίνει τακτικά μια γουλιά από το νερό του Θεού, θα μπορέσει να υπερνικά κάθε εμπόδιο στη ζωή του, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και με την υποστήριξη του Θεού.

Πώς μπορείς να πίνεις τακτικά μια γουλιά από νερό του Θεού; Μέσω της τακτικής προσευχής, της τακτικής ανάγνωσης της Βίβλου, της ακρόασης κηρυγμάτων, της περισυλλογής γύρω από τον Λόγο του Θεού και της επικοινωνίας (συντροφιάς) με άλλους πιστούς Χριστιανούς.

«Όσο περισσότερο εμπιστεύεσαι τον Θεό, τόσο περισσότερο θα διαπιστώνεις ότι σβήνει τη δίψα σου».

Εάν εμπιστευτείς τη ζωή σου στον Θεό, θα παρατηρήσεις επίσης ότι θα γίνεις πιο ανεξάρτητος από ορισμένα πράγματα. Όποιος αφήνει τον Θεό να τον ξεδιψάσει, γι’ αυτόν οι ψεύτικες και παραπλανητικές μέθοδοι ξεδιψάσματος (όπως πχ. τα ναρκωτικά, τα πλούτη και η κοινωνική θέση), θα χάνουν όλο και περισσότερο την αξία και την έλξη τους.

Εσύ, πού σβήνεις τη δίψα της ψυχής σου; Έχει πάρει, ήδη, μια μεγάλη γουλιά από το νερό της ζωής που προσφέρει ο Θεός; Αν όχι, αλλά θελήσεις να το κάνεις τώρα, παρακάτω θα βρεις μια προσευχή, με τα λόγια της οποίας μπορείς να απευθυνθείς στον Θεό. Αν το έχεις κάνει, ήδη, μην σταματήσεις ποτέ να σβήνεις τακτικά την δίψα σου στον Θεό. Μην περιμένεις πολύ, καλύτερα να πάρεις τώρα, αμέσως, την επόμενη γουλιά!

Προσευχή πίστης:

Κύριε, Ιησού Χριστέ, Σ’ ευχαριστώ που ενδιαφέρεσαι για μένα και που θέλεις να έχεις μια σχέση αγάπης και κοινωνίας μαζί μου! Σ’ ευχαριστώ που Εσύ ξέρεις τι ακριβώς χρειάζεται η ψυχή μου, προκειμένου να ξεδιψάσει. Κύριε, Ιησού Χριστέ, πιστεύω ότι είσαι ο Μόνος Αληθινός Θεός. Σ’ σένα εναποθέτω όλη την εμπιστοσύνη μου. Συγχώρεσέ με που μέχρι στιγμής δεν ζούσα όπως Εσύ ήθελες. Συγχώρεσέ με που δεν ξεδιψούσα με το δικό σου νερό της ζωής, αλλά δοκίμαζα άλλα πράγματα. Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να Σε γνωρίζω όλο και περισσότερο και να κάνω ό,τι Εσύ θέλεις. Βοήθησέ με να ζήσω μια ζωή που Σου δίνει χαρά. Σ’ ευχαριστώ για όλα όσα έχεις κάνει και θα κάνεις για μένα! Αμήν.

 

© Marc Messmer

Πώς μπορώ πραγματικά να ξέρω, τι είναι αλήθεια;

Αναρωτήθηκες ποτέ, κι εσύ, το ίδιο; Εδώ θα διαβάσεις την μαρτυρία μιας νεαρής γυναίκας που αναζητούσε οπωσδήποτε μια απάντηση. Στη διαδρομή της χρειάστηκε να προσπεράσει πολλά εμπόδια, όπως ο θάνατος, η μοναξιά, ο αποκρυφισμός, το YouTube και πολλά άλλα  – μέχρι να φτάσει στον στόχο …

Όταν έγινα 17 ετών, άρχισα να κατεβαίνω ένα-ένα τα σκαλιά της αβύσσου. Η ζωή μου άλλαξε απότομα. Μέχρι τότε, έκανα σχέδια για τη ζωή μου, είχα όνειρα και κίνητρα – μόνο μ’ αυτό δεν υπολόγιζα. Ξαφνικά, πέθανε ο πατέρας μου. Και τα πάντα έχασαν την αξία τους. Έφτασα σ’ ένα σημείο, όπου όλα τα έβλεπα εντελώς σκούρα κι απελπιστικά. Αναλογιζόμουν τα πάντα. Από το κενό που ένιωθα στην καρδιά μου, την κάθε μέρα που – με κάποιο τρόπο – έπρεπε να επιβιώσω και δεν ήξερα πώς, μέχρι όλα τα δεινά του κόσμου.

«Παρακολούθησα τους ανθρώπους και δεν είδα κανέναν που να φαινόταν πραγματικά χαρούμενος. Και τελικά, έμενα πάντα με το ερωτηματικό: Τι νόημα έχουν όλα αυτά;»

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ένιωσα τη μεγαλύτερη μοναξιά στη ζωή μου. Δεν ήμουν μόνη, αλλά ήμουν μοναχή. Ακόμα και όταν ήμουν ανάμεσα σε ανθρώπους, ένιωθα ότι κανείς ποτέ δεν θα με καταλάβαινε. Ήταν σαν να είχα γίνει ξένη γι’ αυτούς. Δεν ήμουν πλέον σαν τους άλλους, που φαίνονταν να έχουν τα πάντα υπό έλεγχο. Με βάραιναν όλα τα τυπικά και τα δήθεν. Όλα αυτά τα εξωτερικά πράγματα, γύρω από τα οποία φαίνονταν να περιστρέφονται όλα, αυτά τα κούφια λόγια.

Σύντομα έγινα ένα άτομο που δεν ήθελε πια να βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη. Συνειδητοποίησα ότι σ’ αυτόν τον κόσμο αξίζει μόνο όποιος πετυχαίνει κάτι. Έτσι, ζούσα κάτω από την υπό συνεχή πίεση, να γίνω κι εγώ κάποιος/α. Όταν έκανα κάποιο λάθος, ήταν η τέλεια καταστροφή. Δεν ήμουν πια σε θέση να δεχτώ την αγάπη, ακόμη κι από τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους. Το μόνο που ένιωθα ήταν ντροπή.

«Ζούσα υπό την συνεχή πίεση, να γίνω κάποιος/α».

Για μένα, η ζωή φαινόταν να είναι μόνο ένας αγώνας για αναγνώριση και πλούτο – κι αυτό το μισούσα. Κουράστηκα να κυνηγώ κι εγώ τα ίδια. Το μυαλό μου, μου έλεγε συνεχώς: «Δεν το μπορώ πια αυτό». Χρειαζόμουν απαντήσεις. Ένιωθα ότι με είχε παρασύρει το ρεύμα ενός ποταμού και δεν ήξερα πού θα με οδηγούσε. Έτσι, σταμάτησα τις σπουδές μου και μέρα-νύχτα έψαχνα για προσανατολισμό στη ζωή μου.

Κατά τη διάρκεια αυτής της αναζήτησης, βρέθηκα στον αποκρυφισμό. Ακολούθησα  μια Youtuber που διέδιδε τέτοιου είδους διδασκαλίες και με γοητεύτηκε. Όλα αυτά τα υπερφυσικά πράγματα με εντυπωσίασαν και μου έδωσαν ένα αίσθημα υπεροχής και δύναμης. Μου προτάθηκε να διαβάσω το βιβλίο «Συνομιλίες με τον Θεό» και αυτό η αιτία να σχηματίσω μια νέα, εντελώς διαφορετική εικόνα για τον Θεό. Άρχισα να πιστεύω ότι όλα είναι ένα, ότι όλα είναι Θεός, κι ότι κι εγώ είμαι Θεός. Το ζητούμενο ήταν να φτάσω στην φώτιση, οπότε έψαχνα για απαντήσεις μέσα στην ονειρομαντεία και το διαλογισμό. Πίστεψα, επίσης, ότι και τα ναρκωτικά χρησίμευαν στην διεύρυνση της συνείδησης.

Έτσι μπαίνει κάποιος όλο και περισσότερο σ’ έναν αγώνα για να γίνει επιτέλους πιο τέλειος και φωτισμένος. Η θεϊκή σωτηρία που υπόσχεται ο εσωτερισμός, μετατρέπεται με αργό κι απαρατήρητο τρόπο στο ακριβώς αντίθετο. Εάν δεν φτάσεις εκεί που επιθυμείς, απλά πρέπει να δοκιμάσεις περισσότερο και να ξοδέψεις περισσότερα χρήματα για συμβούλους (οδηγούς). Οδηγείσαι αλλά δεν φτάνεις. Σε ωθεί μόνο η ελπίδα ότι ο κόσμος θα εξελιχθεί προς το καλύτερο.  Ωστόσο, από βιβλική άποψη, αυτό δεν γίνεται – πράγμα που όλοι βιώνουμε από πρώτο χέρι. Όλα ακούγονταν καλά. Μου έδωσαν το λάκτισμα και κατάφερα να ξεφύγω από την πραγματικότητα. Ασβεστώνεις τον κόσμο με θετική σκέψη, την ώρα που εκεί έξω όλα καταρρέουν. Προσπαθείς να αφαιρέσεις το αρνητικό στοιχείο, αλλά στο τέλος καταλήγει να είναι πολύ μεγαλύτερο.

«Το ζητούμενο είναι η αυτοπραγμάτωση – κι αυτή οδηγεί στον εγωισμό, πράγμα καθετί άλλο, παρά αγάπη».

Με έξυπνο τρόπο ακυρώνουν τον σταυρό. Σου λένε: «Όλα είναι καλά και χρήσιμα – βασικά, δεν μπορείς να κάνεις κάτι λάθος, απλά ζήσε τη ζωή σου στο έπακρο. Κάνε ό,τι σου αρέσει». Έτσι χάθηκα κι εγώ σε λάθος μονοπάτια, χωρίς να το καταλαβαίνω. Δεν μπορούσα να αποδεχτώ ότι έκανα λάθη και δεν μπορούσα και να συνειδητοποιήσω ότι κατέστρεφα όχι μόνο τον εαυτό μου αλλά και τους άλλους. Και προ πάντων ότι η καρδιά μου συνέχιζε να απομακρύνεται από τον Θεό. 

Ταυτόχρονα, πήγαινα και σε μια ομάδα νέων μιας εκκλησίας και προσπαθούσα με κάποιον τρόπο να συνδυάσω τη διδασκαλία του αποκρυφισμού με τη χριστιανική. Στον εσωτερισμό σου λένε ότι, «ναι μεν υπήρξε ο Ιησούς, αλλά ήταν μόνο ένας φωτισμένος άνθρωπος». Μάλιστα συχνά γίνεται λόγος για την «ενέργεια του Χριστού» ή «τη συνείδηση ​​του Χριστού» στην οποία πρέπει να φτάσουμε. Μερικές φορές ανέφεραν και εδάφια από την Αγία Γραφή, που τα χρησιμοποιούσαν όμως εκτός του πλαισίου τους. Έτσι κι εγώ, προσπάθησα να ερμηνεύω τα λεγόμενά τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να ταιριάζουν στο δικό μου καλούπι και θεωρούσα τον εαυτό μου ψηλότερα ανεπτυγμένο απ’ τους Χριστιανούς.

«Δείξε μου την αλήθεια!»

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σκοτάδι και το φως ήταν σε μια διαρκή μονομαχία μέσα μου. Μερικές φορές έγραφα χριστιανικές κι άλλες φορές αποκρυφιστικές σκέψεις στο ημερολόγιό μου. Είδα ακόμη και ένα όνειρο, όπου ο Θεός μου είπε: «Εγώ πέθανα για να ζήσεις εσύ». Ωστόσο, τότε δεν καταλάβαινα αυτήν την βιβλική αλήθεια, και επειδή πίστευα στην μετενσάρκωση, σκέφτηκα ότι αυτή η πρόταση εννοεί ότι «θα πέθανε το προηγούμενο ’’Εγώ’’ μου».  Αλλά, όσο περισσότερο περπατούσα σ’ αυτό το μονοπάτι, τόσο πιο πολύ μπερδευόμουν – και τελικά, δεν ήξερα τι να πιστέψω. Καθένας λέει κάτι διαφορετικό, αλλά πώς μπορώ να ξέρω εγώ τι είναι αλήθεια; Από πού να ξέρω, αν πρέπει να εμπιστεύομαι αυτά που μου λένε οι άνθρωποι ή ό,τι λένε τα βιβλία και το διαδίκτυο; Έτσι, μια μέρα φώναξα δυνατά από τα βάθη της ψυχής μου: «Δείξε μου την αλήθεια!» Εκ των υστέρων, είμαι σίγουρη ότι αυτή η καυγή για τον Θεό προήλθε από τον Ίδιο τον Θεό, γιατί δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που θα Τον αναζητήσει από μόνος του, εκτός αν ο Θεός τον ελκύσει. 

Λίγο καιρό αργότερα, η Youtuber που διέδιδε τις διδασκαλίες του αποκρυφισμού, ανέβασε ένα βίντεο στο οποίο ζητούσε συγνώμη για όλα όσα είχε διδάξει. Κι αυτό το έκανε, «επειδή τώρα βρήκε τον Ιησού Χριστό». Στην αρχή ήμουν τόσο τυφλωμένη, που δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει. Αλλά ήρθε μια στιγμή που έγινε ένα «κλικ» μέσα μου. Τότε, η καρδιά μου χτύπησε τόσο δυνατά και ένοιωσα να με κατακλύζει το απροσδόκητο. Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που είχε πραγματικά συνέβη σ’ αυτήν την κοπέλα. Μέχρι τότε, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ο Σατανάς σαγηνεύει και χειραγωγεί αυτόν τον κόσμο, ώστε να μην τον αναγνωρίζει. Τότε ήταν που διάβασα με νέα μάτια και νου το εδάφιο από τη Βίβλο (Ιωάννης 14:6), που λέει: «ΕΓΩ είμαι η ΟΔΟΣ, η ΑΛΗΘΕΙΑ και η ΖΩΗ· κανείς δεν πηγαίνει στον Πατέρα παρά μόνο αν περάσει από μένα». Αυτά τα λόγια μού άγγιξαν την καρδιά και τώρα μπορούσα να τα δω με άλλο φως. Και απέκτησα μια τέτοια χαρά, που ξαφνικά ήμουν βέβαιη πως: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ. Ο Ιησούς είναι Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ. Δεν μπορώ να πάω στον Θεό μέσω της δικής μου προσπάθειας, αλλά μέσω Αυτού. Με μιας μπόρεσα να καταλάβω ότι τόσο καιρό ζούσα μέσα στο σκοτάδι, κάνοντας τα πάντα, εκτός από του να λατρεύω τον Θεό.

«Το γεγονός ότι, αυτός ο Θεός με πλησιάζει με ανοιχτή αγκαλιά και απλά με δέχεται και πάλι, ήταν κάτι περισσότερο από απλή γνώση της αλήθειας, ήταν σαν να επιστρέφω σπίτι μου. Ήταν μια ανακούφιση, επειδή υπάρχει Κάποιος στον Οποίο μπορώ να εμπιστευτώ τη ζωή μου και ο Οποίος με ξέρει καλύτερα από ό,τι ξέρω εγώ τον εαυτό μου». 

Ο αποκρυφισμός είναι βασικά σαν ένα προϊόν μάρκετινγκ: «Αν δεν αισθάνεσαι ωραία, τότε χρησιμοποίησε αυτήν την κρέμα». Σε κολακεύει με λέξεις όπως: «Είσαι μια χαρά όπως είσαι, όλα είναι Ο.Κ., …» κι από πίσω του υπάρχει το αντίθετο της αφοσιωμένης αγάπης – υπάρχει μόνο εμπόριο με πολλά λεφτά και ψέματα. Γιατί, ποιος θέλει να ακούσει ότι είναι αμαρτωλός; Η Αγία Γραφή, όμως, δεν μιλά έτσι κολακευτικά. Αντιθέτως, τα λόγια της είναι σαν το χτύπημα του σφυριού. Μου δείχνουν πόσο μικρός κι αδύναμος  είμαι εγώ και πόσο μεγάλος είναι ο Θεός. Μου λένε πως ο Θεός είναι τόσο άγιος, που εγώ δεν θα μπορέσω ποτέ από μόνος μου να σταθώ ενώπιόν Του. Ο Λόγος του Θεού είναι, επίσης, σαν έναν καθρέφτη που μου δείχνει ότι είμαι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λέει ο αποκρυφισμός, ότι δηλαδή «στο βάθος είμαι πολύ καλός – είμαι Θεός». Αν κοίταζα ειλικρινά τη ζωή μου, θα έπρεπε να ομολογήσω ότι δεν υπάρχει κανένας καλός, εκτός από έναν: τον Ιησού Χριστό. Επειδή, όταν σέρνεσαι στο έδαφος, δεν σε βοηθά καμιά θετική σκέψη πια ούτε κάποιο ασβέστωμα. Η λύση είναι, η καρδιά σου να αναγνωρίσει την αλήθεια, να έρθει μέσα της το φως του Θεού. Αλλά ποιος θέλει να παραδεχτεί ότι είναι αδύναμος;;; Κι ακριβώς αυτό είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να φτάσεις. Όταν το παραδεχτείς αυτό, η αγάπη του Θεού να σε κατακλύσει, λέγοντάς σου: «Εγώ σ’ αγαπώ παρ’ όλ΄αυτά!». Όταν ερχόμαστε στον Θεό με όλα τα λάθη και τα συντρίμμια μας, τότε Αυτός θα μας θεραπεύσει. Θα έρθει στην καρδιά μας και θα μας δώσει μια νέα ζωή.

«Αν ειλικρινά κοίταζα τη ζωή μου, θα έπρεπε να ομολογήσω ότι υπάρχει μόνο ένας καλός, και αυτός είναι ο Ιησούς!»

Μέσω του Ιησού Χριστού απέκτησα μια νέα ταυτότητα. Τώρα μπορώ να δω τον εαυτό μου, όπως Εκείνος με βλέπει. Είμαι αγνός μέσω του αίματός Του, αποδεκτός και αγαπημένος. Ακόμα κι αν οι συνθήκες της ζωής μου δεν άλλαξαν αμέσως, άλλαξαν τα πάντα μέσα μου. Και τώρα καταλαβαίνω πόσο δεσμευμένη ήμουν παλιά. Όσο κι αν προσπαθούν οι αποκρυφιστές να είναι ελεύθεροι από το «εγώ» τους, δεν μπορούν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του Πνεύματος του Θεού, το οποίο λαμβάνουμε όταν λέμε «ναι» στον Ιησού Χριστό. Το Άγιο Πνεύμα μάς ικανώνει να Τον αγαπάμε περισσότερο απ’ τον κόσμο. Και αυτό είναι ελευθερία. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να είσαι σκλάβος στα δεσμά αυτού του κόσμου – γιατί ό,τι κι αν σου χαρίσει, δεν θα σε κάνει ποτέ ευτυχισμένο.

«Η Βίβλος απαντά, επίσης, στο γιατί δεν νιώθω σαν στο σπίτι μου σ’ αυτόν τον κόσμο. Επειδή το σπίτι μου είναι στον Θεό, εδώ είμαι μόνο περαστικός».

Μέσω του Ιησού Χριστού απέκτησα μια νέα ελπίδα και χαρά στην καρδιά μου. Αυτή θεράπευσε τη λύπη μου. Δεν χρειάζεται να φοβάμαι πια το μέλλον. Επειδή τώρα ξέρω ότι, το καλύτερο θα έρθει όταν θα ζω μαζί Του στην αιωνιότητα. Η Βίβλος μού απαντά, επίσης, και στο γιατί δεν νιώθω σαν στο σπίτι μου, σ’ αυτόν τον κόσμο. Επειδή το σπίτι μου είναι στον Θεό, εδώ είμαι μόνο περαστικός.

Η αγάπη του Θεού με αναγέννησε σε μια νέα ζωή και έδωσε νόημα στην ύπαρξή μου. Τώρα ξέρω για Ποιον ζω. Εμείς οι άνθρωποι κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να έχουμε ασφάλεια και για να μας αγαπήσουν, αλλά τελικά όλα είναι αβέβαια και πρόσκαιρα. Ο Θεός μου έδειξε τα μονοπάτια στα οποία πλανήθηκε η καρδιά μου και έσπασε το μεγάλο τείχος που είχα χτίσει γύρω μου. Ο Καλός Βοσκός ξέρει, πού να βρει τα πρόβατά Του. Αυτός περιμένει και το δικό σου «Ναι».

 

Ο αθλητισμός ήταν πιο σημαντικός για μένα

Θα σου πω, πώς απέκτησα μια προσωπική σχέση με τον Χριστό. Θα διαπιστώσεις ότι, ναι μεν …

Να ανήκω – πάση θυσία;

Η Ρία…

… είναι δεκαπέντε ετών και ανήκει σε μια κλίκα κοριτσιών. Αλλά έχει ένα πρόβλημα: δεν είναι πια μια κλίκα κοριτσιών. Όλες οι φίλες της έχουν έναν φίλο, εκτός από αυτήν. Η Ρία αισθάνεται σαν τον τελευταίο τροχό της άμαξας. Μετά από ένα πάρτι-μπάρμπεκιου στην καλύτερη φίλη της Στεφανία, καταγράφει τη θλίψη της καρδιάς της.

«Αγαπητό μου ημερολόγιο, σήμερα ήμουν προσκεκλημένη στο πάρτι της Στεφανίας. Διασκεδάσαμε πολύ. Αλλά κάποια στιγμή ήρθαν τα αγόρια και έμειναν μαζί μας. Ένιωσα τόσο ηλίθια και θα ήθελα, αν μπορούσα, να έχω φύγει μια ώρα νωρίτερα. Γιατί εγώ δεν μπορώ να βρω έναν φίλο; Δεν είμαι τόσο όμορφη και ελκυστική όπως οι άλλες; Ξέρω ότι δεν είμαι τόσο όμορφη όπως η Άννα, αλλά δεν είναι οι εσωτερικές αξίες αυτές που μετράνε; Δεν είμαι και τόσο απαιτητική. Θέλω απλά ένα αγόρι με το οποίο να καταλαβαινόμαστε, με το οποίο να μπορώ να μιλήσω και να με παίρνει στην αγκαλιά του, όταν νιώθω άσχημα. Είναι τόσο δύσκολο;

Ο Σάκης μου είναι συμπαθητικός και έχει ωραία εμφάνιση. Στην τάξη μας είναι δημοφιλής. Μήπως θα πρέπει να του ζητήσω τον αριθμό του κινητού του; Αλλά ξέρω, επίσης, ότι δεν είναι συνειδητός Χριστιανός. Στην πραγματικότητα, θα ήθελα κάποιον που να πιστεύει στο Θεό. Θέλω όμως τόσο πολύ ένα φίλο. Τι πρέπει να κάνω;»

Ο Γιάννης …

… πηγαίνει στην ίδια τάξη με την Ρία. Κι αυτός, επίσης, αισθάνεται μοναξιά. Έχει ελάχιστους φίλους και στο διάλειμμα κάθεται, ως επί το πλείστον, μόνος του. Ο Γιάννης είχε πάντα ένα cool ρητό έτοιμο. Τολμά να κάνει πράγματα που κανείς άλλος δεν τολμά. Έτσι, κάνει φάρσες στους καθηγητές και αποτολμά τις πιο τρελές δοκιμασίες θάρρους. Αλλά κανείς δεν θέλει να δίνει την εντύπωση ότι κάνει παρέα με τον «τρελο-Γιάννη». Πρόσφατα, ο Γιάννης δέχτηκε τον Χριστό στη ζωή του, ναι, πίστεψε συνειδητά στον Χριστό. Έτσι, ο Χριστός είναι ο μόνος φίλος του. Αυτή τη φορά, αφού έπαιξε πάλι τον κλόουν μπροστά στα κορίτσια, και όλοι τον περιγέλασαν, αποσύρθηκε στην τάξη και προσευχόταν.

«Κύριε, Ιησού Χριστέ, αισθάνομαι μόνος. Σήμερα πάλι έκανα πάλι τον κλόουν, κι αυτό μπροστά σ’ όλα τα κορίτσια. Στην πραγματικότητα, δεν είμαι αυτός που φαίνομαι, Κύριε. Απλά, αυτά τα κάνω, επειδή θέλω να αρέσω. Γιατί όμως δεν το πετυχαίνω; Ξέρω ότι ποτέ δεν θα γίνω τόσο δημοφιλής, όσο ο Σάκης. Αυτός παίζει βόλεϊ, είναι αθλητικός τύπος, όλα τα κορίτσια είναι ενθουσιασμένα μαζί του και οι καθηγητές τον συμπαθούν. Γιατί να μην μπορώ να είμαι λίγο, σαν αυτόν; Κύριε, δεν μπορείς να μου χαρίσεις μια φίλη; Τότε δεν θα ήμουν τόσο μόνος και θα σταματούσα να κάνω ανοησίες. Θα ένιωθα ότι, τέλος πάντων, ανήκω κάπου.»

Η Ρία και ο Γιάννης έχουν το ίδιο πρόβλημα.

Επιθυμούν έναν φίλο/η, ώστε να μπορούν να ανήκουν κάπου. Κι εγώ αισθανόμουν συχνά έτσι. Ήθελα να ανήκω κάπου, πάση θυσία. Αυτό που όντως με βοήθησε είναι το γεγονός ότι μίλησα γι’ αυτό – ναι, είπα ότι ένιωθα μοναξιά. Τότε, οι γονείς μου, μου εξήγησαν ότι ο Θεός ξέρει ακριβώς, τι επιθυμούμε. Αλλά ο Θεός θέλει, επίσης, να μάθουμε να Τον εμπιστευόμαστε. Αυτός ξέρει πόσο ώριμοι είμαστε για μια σχέση. Όμως, εμείς συχνά είμαστε πολύ ανυπόμονοι. Όταν ήμουν δεκαεννέα ετών, συνάντησα το πρόσωπο με το οποίο είμαι ακόμα μαζί. Εκεί που δεν το περίμενα και αφού είχα σταματήσει να ψάχνω αγωνιωδώς, ήρθε στη ζωή μου αυτός ο άνθρωπος. Ο Θεός με εξέπληξε με το σχέδιό Του και μου έδωσε μεγάλη χαρά. Αξίζει να εμπιστευτούμε τον Θεό, ακόμα κι αν μας είναι δύσκολο.

Έλενα Σ.

Είναι εδώ και δύο χρόνια παντρεμένη.

Υπερφαγία – ή έλλειψη όρεξης – στον Κορωνοϊό

Η πρωτόγνωρη ανά την υφήλιο πανδημία του κορωνοϊού επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει όλα τα επιμέρους κομμάτια που συνθέτουν την καθημερινότητά μας, όπως αυτό της διατροφής. Πολλοί από εμάς είτε τρώμε περισσότερο από ότι συνήθως, είτε λιγότερο. 

Αξιοσημείωτο είναι, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, ότι όλοι μας βρισκόμαστε σε μια δυνατή, δια βίου ένωση με το φαγητό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιες λέξεις που περιγράφουν τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους χαρακτηρίζουν εξίσου τις σχέσεις μας με το φαγητό -αγάπη, απέχθεια, ευχαρίστηση, πόνος, απογοήτευση, ενθουσιασμός, αλλαγή-.

Γιατί συμβαίνει 

O τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε το φαγητό είναι τελείως διαφορετικός από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ο κάθε ένας από εμάς θα μεταβολίσει το ίδιο γεύμα αρκετά διαφορετικά λόγω της μοναδικής μας ψυχολογίας και σκέψης. Με άλλα λόγια, αυτό που σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε για ένα φαγητό καθορίζει τη θρεπτική του αξία και την επίδρασή του στο σωματικό μας βάρος όπως και τα ίδια τα θρεπτικά συστατικά.

Ας δούμε πως λειτουργεί η επιστήμη της ψυχολογίας της διατροφής:

Οι πληροφορίες του εγκεφάλου επικοινωνούν σαν ένα τηλεφωνικό σύστημα με τα πεπτικά μας όργανα. Ας πούμε ότι πρόκειται να φάμε ένα μπισκότο. Εάν καταναλώσουμε με χαρά το μπισκότο, ο υποθάλαμος θα διαμορφώσει αυτή τη θετική εισροή στέλνοντας σήματα μέσω παρασυμπαθητικών νευρικών ινών στους σιελογόνους αδένες, τον οισοφάγο, το στομάχι, το λεπτό έντερο, το πάγκρεας, το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Η πέψη θα διεγερθεί και θα έχουμε μια πλήρη μεταβολική διάσπαση του μπισκότου.

Εάν αισθανθούμε ένοχοι για το μπισκότο ή για τον εαυτό μας κατά την κατανάλωσή του, ο υποθάλαμος θα λάβει αυτή την αρνητική εισροή και θα προκληθούν ανασταλτικές αποκρίσεις στα πεπτικά όργανα, πράγμα που σημαίνει ότι τρώμε το μπισκότο αλλά δεν το μεταβολίζουμε πλήρως ενώ παράλληλα αποθηκεύουμε μέρος του μπισκότου, ως λίπος.

Επιπλέον, δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που έχουν μάθει να χρησιμοποιούν τα τρόφιμα ως μηχανισμό αντιμετώπισης συναισθημάτων άγχους, βαρεμάρας από τον εγκλεισμό στο σπίτι ή ακόμη και για να παρατείνουν το συναίσθημα της χαράς. Αν και αυτό μπορεί να βοηθά βραχυπρόθεσμα, στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα που προκαλεί το άγχος ενώ το σώμα μας εισέρχεται σε μια πιο μόνιμη κατάσταση στρες -αυξημένος καρδιακός ρυθμός και αρτηριακή πίεση, μειωμένη πεπτική λειτουργία-. Όταν συμβαίνει αυτό, απελευθερώνουμε κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες, η οποία παράγει περισσότερη ινσουλίνη. Η ινσουλίνη μπορεί να επηρεάσει την επιλογή των τροφίμων που θέλουμε να καταναλώσουμε, κάνοντας μας να ζητάμε υδατάνθρακες ή τρόφιμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά.

Πως να το αντιμετωπίσω

Το να αναγνωρίσουμε την επίδραση του άγχους και των ενοχών σε εμάς – και στο μεταβολισμό των τροφών μας – είναι το πρώτο βήμα. Το αμέσως επόμενο, είναι να τα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά με εύκολους και άμεσους τρόπους μέσα από το σπίτι μας.

  • Δε χρειάζεται να «φας όλο το φαγητό σου» ούτε «η τελευταία μπουκιά είναι η δύναμή σου». Ειδικά αυτές τις μέρες, σέρβιρε σε μικρό πιάτο τα γεύματα και τα σνακ σου και αν νιώσεις πως είσαι χορτάτος, σταμάτα. Δε χρειάζεται να φας όλη την ποσότητα φαγητού που έχεις μπροστά σου.
  • Αν έχεις συνηθίσει να τρώς ένα συγκεκριμένο φαγητό ως ανταμοιβή για κάποιο επίτευγμα, αυτές τις ημέρες μπορείς να βρεις αρκετές αφορμές (π.χ. έκανα γενική σε όλο το σπίτι). Το κλειδί σε αυτή την περίπτωση είναι να ανταμείψεις τον εαυτό σου με κάτι άλλο αντί για το φαγητό, όπως ένα χαλαρωτικό μπάνιο.
  • Μπορεί ακόμη να υπερκαταναλώνεις σνακ και ενδιάμεσα γεύματα γιατί αισθάνεσαι ότι το μόνο που σκέφτεσαι αυτές τις μέρες είναι το φαγητό. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει σε εσένα, βεβαιώσου ότι τα τρόφιμα που προσλαμβάνεις δεν είναι μόνο συσκευασμένα επεξεργασμένα σνακ και φρόντισε να συμπεριλάβεις φρέσκα τρόφιμα όπως φρούτα και λαχανικά.
  • Αν ανήκεις στην κατηγορία που ξεχνάς να φας (και ενδεχομένως να τρως πάρα πολύ όταν τελικά είσαι πεινασμένος), θα σε βοηθήσει να προγραμματίσεις τα γεύματα σου σε ένα ημερολόγιο, όπως θα έκανες για οποιοδήποτε άλλο ραντεβού της ημέρας. Ακόμη, όρισε ξυπνητήρι για να θυμηθείς να προσλάβεις τα καθορισμένα σου γεύματα αλλά και γιατί όχι να πιείς ένα ποτήρι νερό.
  • Άλλοι έξυπνοι τρόποι για να αντιμετωπίσεις την υπερπρόσληψη τροφής είναι η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μέσω της άσκησης (είτε με βίντεο στο σπίτι είτε με τρέξιμο), το διάβασμα ενός καλού βιβλίου, το να καλέσεις έναν φίλο και το να αλλάξεις δωμάτιο ή ρούχα. Οι παραπάνω δράσεις θα σε κάνουν να μειώσεις το άγχος και την οκνηρία που μπορεί να αισθάνεσαι και άρα θα μειώσουν τις σκέψεις σου ως προς το φαγητό.

Extra Tips

  1. Να είσαι συγκεντρωμένος στο πιάτο σου όταν τρως. Μην τρως ενώ παρακολουθείς τηλεόραση, μαγειρεύεις, μιλάς στο τηλέφωνο.
  2. Να τρως σε συγκεκριμένο μέρος του σπιτιού καθισμένος (π.χ. τραπέζι κουζίνας).
  3. Κατανάλωσε επαρκή ποσότητα νερού σε καθημερινή βάση.
  4. Μην παραλείπεις γεύματα.
  5. Φάε μέχρι κάποια συγκεκριμένη ώρα το βράδυ.
  6. Απέσπασε ή καθυστέρησε την αίσθηση της λιγούρας σου (με τους τρόπους που αναφέραμε παραπάνω).
  7. Ενθάρρυνε τον εαυτό σου! Προσπάθησε να εστιάσεις στα καλά επιτεύγματα της κάθε σου ημέρας και κράτα τα στη θύμησή σου.

 

Φρίντα Π., Exclusive Νutritionist

 

Πηγή: https://www.ioannalaoumtzi.gr/eat-exclusive/iperfagia-ellipsi-oreksis-koronoio/?fbclid=IwAR32EIz9SiWcZRwbVwhVj8Ynq6SA51pFyGMePbPei3f6xcZiK6Kgofs1eeA

Ταμπλό: ένας διαφορετικός τρόπος διάδωσης του Ευαγγελίου

Ο Ανέστης ζωγραφίζει και μιλάει, ρωτά και εξηγεί τα Καλά Νέα του Χριστού.

Με διαδραστικό τρόπο, δείχνει πώς ο άνθρωπος που ζει στο σκοτάδι στης αμαρτίας, μπορεί να έρθει στο φως!

Πώς ένας πνευματικά πεθαμένος, μπορεί να επιστρέψει στη ζωή!

Και με την προσωπική του μαρτυρία, ομολογεί ότι μόνο ο ΧΡΙΣΤΟΣ μπορεί να μεταμορφώσει την ζωή μας!

Μέσω του ταμπλό καλεί τους ανθρώπους σε ΜΕΤΑΝΟΙΑ και ΠΙΣΤΗ τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ!

Το ταμπλό είναι ένας διαφορετικός τρόπος προσέγγισης των ανθρώπων, στο δρόμο.

Ο Ανέστης είναι ένας πιστός νέος με πολλά χαρίσματα.
Σπουδάζει στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης & Τέχνης.
Παίζει βιολί και υπηρετεί τον Θεό και τη σημερινή νεολαία μ’ όλα του τα χαρίσματα.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για την πίστη στον Ιησού Χριστό ή για την τέχνη του ταμπλό, επικοινωνήστε μαζί του στο facebook (όνομα: Anestis Ketz).
Δείτε το βίντεο που τραβήχτηκε στο Αιγάλεω, έξω από το μετρό.

Ανανέωση

Μελέτη της Βίβλου μέσω Facebook, YouTube και Instagram γίνεται;
Από 2 Σεπτεμβρίου 2019 γίνεται!
Με ιδιαίτερη χαρά σας παρουσιάζουμε την Ανανέωση, μια νέα interactive σειρά που αλλάζει ριζικά τον τρόπο που μελετάμε τη Βίβλο στον 21ο αιώνα, κάνοντάς την πιο απλή, πιο ενδιαφέρουσα, πιο interactive, και πιο συλλογική.
Για πολλά χρόνια, οι 5 συχνότερες προκλήσεις στη μελέτη της Βίβλου είναι: (1) Δεν ξέρω τι να διαβάσω, (2) Δεν έχω χρόνο, (3) Δεν έχω όρεξη, (4) Δεν καταλαβαίνω πώς μπαίνουν όλα σε μια σειρά, (5) Έχω απορίες για αυτά που διαβάζω.
Η Ανανέωση δημιουργήθηκε για να ανταποκρίνεται και στις πέντε αυτές προκλήσεις, καθώς μέσα από εβδομαδιαία posts (1) προτείνει περικοπές προς ανάγνωση για όλη τη βδομάδα, (2) οι οποίες περιλαμβάνουν μόνο ένα κεφάλαιο / μέρα, (3) τις συνδυάζει με τα καλύτερα βίντεο του The Bible Project, (4) τα οποία εξηγούν και πώς οι ιστορίες σχετίζονται μεταξύ τους και (5) προσφέρει τη δυνατότητα να μας ρωτήσετε ό,τι απορία έχετε στα comments κάθε ανάρτησης.
Παράλληλα, μπαίνετε σε μια ομάδα από όλη την Ελλάδα που, σαν ένα σώμα, μελετά μαζί τη Βίβλο, προσεύχεται μαζί, και αλληλεπιδρά συζητώντας αυτά που διαβάζει.
Και ακριβώς επειδή ο Λόγος του Θεού φέρνει ΑΝΑΝΕΩΣΗ, ευχόμαστε αυτή η εμπειρία να ανανεώσει την σχέση μας με τον Θεό, αλλά και με τα αδέλφια μας.
Το 1ο season ξεκινάει τη Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου, και σε αυτό θα μελετήσουμε ως τα Χριστούγεννα τη Γένεση, την Έξοδο, το Ευαγγέλιο του Λουκά (Δευτέρα-Σάββατο) και μια επιλογή από Ψαλμούς (Κυριακές).
Bonus: Κάθε εβδομάδα θα ανεβάζουμε και έναν από τους καλύτερους καινούριους ύμνους σε βίντεο κλιπ, ή παλιότερο σε μια «φρέσκια» διασκευή.
Είναι online, είναι δωρεάν και είναι ανοιχτό σε όλους!
Κάνε εγγραφή σήμερα σε όποιο social media σε βολεύει:
Facebook: Κάνοντας join στο www.facebook.com/groups/ananeosi

Ένας μικρός, πράσινος κάκτος

Τις προάλλες αποφάσισα ότι χρειάζομαι κάτι μικρό, αλλά «πράσινο» στο διαμέρισμά μου. Κάνει μια κάποια διαφορά, όταν υπάρχουν μερικά φυτά στο δωμάτιο! Άκουσα, επίσης, ότι αυτό συμβάλει και στην υγεία. Φωτοσύνθεση και έτσι … Αλλά, υπάρχει πάντοτε ένα μικρό πρόβλημα μ’ αυτό το θέμα. Βλέπετε, τα φυτά χρειάζονται πάντα φροντίδα, πρέπει να τα ποτίζεις τακτικά και γενικώς να τα προσέχεις για να μην μαραθούν. Κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει μια κάποια εργασία. Καθώς το ξανασκέφτηκα, ξαφνικά βρήκα τη λύση: κάκτοι! Πρόκειται για εκείνα τα φυτά που σχεδόν ποτέ δεν χρειάζεται να τα ποτίσεις. Τέλεια! Αποφασισμένη, λοιπόν, αγόρασα οκτώ γλαστράκια με διάφορους κάκτους και τα έβαλα στο διαμέρισμά μου. Το πρόβλημα λύθηκε!;

Λοιπόν, τουλάχιστον αυτό σκέφτηκα. Πιθανόν, αυτό σκέφτονται και οι περισσότεροι άνθρωποι. Αλλά οι κάκτοι ανήκουν στα φυτά που συχνά υποτιμόνται. Είναι αλήθεια ότι οι κάκτοι δεν χρειάζονται σχεδόν καθόλου νερό. Ωστόσο, είναι λάθος να τα ταξινομήσουμε σ’ αυτά με την εύκολη φροντίδα. Για να ανθίσει ένας κάκτος, χρειάζεται το σωστό μέρος, υπομονή και πολλή φροντίδα. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν ένα κάκτο απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς αρχικά. Τα αγκάθια του π.χ. σχηματίζονται μέχρι το εσωτερικό του φυτού. Ωστόσο, ορατό από εμάς είναι μόνο αυτό το μέρος τους που προεξέχει σαν κεραίες από το φυτό. Αυτές οι λεπτές βελόνες απορροφούν την υγρασία του αέρα, αλλά και το απαραίτητο νερό από την ομίχλη και τα κατευθύνουν στο εσωτερικό του φυτού. Εκεί, στο βλαστό, υπάρχουν «δεξαμενές» αποθήκευσης νερού που εξασφαλίζουν την επιβίωση του φυτού. Πολύ πιο περίπλοκο από ό,τι θα περίμενε κανείς αρχικά.

Και κατά κάποιο τρόπο, ο κάκτος μου θυμίζει τη ζωή μου. Τα αγκάθια του κάκτου πρέπει να τεντωθούν προκειμένου να συνάξουν το νερό που είναι ζωτικής σημασίας γι’ αυτά. Παρόμοια, κι εγώ πρέπει να στρέφω την καρδιά μου προς τον Θεό ξανά και ξανά (Ιωάννης 4:14). Μόνο μέσω του Θεού και της σχέσης μου μ’ Αυτόν παίρνω ό,τι χρειάζομαι για να ζήσω. Ο Θεός θέλει να είναι το νερό της ζωής μου για να είμαι καλά. Θέλει να μεγαλώνω σταθερά στη σχέση μου μ’ Αυτόν. Και θέλει, επίσης, να φέρω καρπούς.

«Εγώ είμαι το αληθινό κλήμα, εσείς οι κληματόβεργες. Εκείνος που μένει ενωμένος μαζί Μου κι εγώ μαζί του, αυτός δίνει άφθονο καρπό, γιατί χωρίς Εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε» (Ιησούς Χριστός – Ιωάννης 15:5).

Κι ας είμαστε ειλικρινείς: όσο βαρετός και όχι ιδιαίτερα εντυπωσιακός μπορεί να είναι ένας κάκτος με την πρώτη ματιά, όταν ανθίσει και φέρει φρούτα είναι πολύ όμορφος! Οι αρεόλες είναι τα χαρακτηριστικά εξογκώματα στον κάκτο απ’ τους οποίους βγαίνουν τα αγκάθια, τα λουλούδια και στη συνέχεια τα φρούτα (π.χ. φραγκόσυκα, κίτρινα pitahayas, opuntia, succulent). Αλλά η καρποφορία απαιτεί χρόνο, πολλή υπομονή και συχνά πρέπει πρώτα να ξεπεραστεί μια εποχή μεγάλης ξηρότητας και αδυναμίας. Έτσι, πρέπει να ξέρουμε ότι, όταν ευθυγραμμίζουμε τη ζωή μας με τον Θεό, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι όλα θα είναι εύκολα και όμορφα. Θα υπάρξουν επίσης και στιγμές «ξηρασίας», που θα αγωνιζόμαστε με διάφορα προβλήματα: διαμάχες, θλίψη, αδιέξοδα, αδυναμία, φόβος και πολλά άλλα.

Αλλά σε τέτοιες στιγμές είναι καλό να γνωρίζουμε ότι έχουμε έναν προμηθευτή που ποτέ δεν θα μας αφήσει μόνους. Ο Θεός θα μας δώσει πάντα τόσο νερό, όσο χρειαζόμαστε. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να αναζητούμε συνεχώς την παρουσία Του, να μένουμε κοντά Του και να συνεχίζουμε να Τον εμπιστευόμαστε. Τότε θα φέρουμε κι εμείς καρπούς. Φροντισμένοι, λοιπόν, από το φως και την αγάπη του Θεού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα δυνατά μας σημεία και τα χαρίσματά μας για να καταφέρουμε κάτι καλό. Μπορούμε, σαν τον κάκτο, να είμαστε μάρτυρες της αγάπης και της μεγαλοφυΐας του Θεού μας.

Η συμβουλή μου για σήμερα: Να είσαι, απλά, ένας «κάκτος». Στρέψε την προσοχή σου στον Θεό και πάρε απ’ Αυτόν ό,τι χρειάζεσαι. Ξεπέρασε τις δύσκολες φάσεις της ζωής με τη βοήθεια του Θεού και απόλαυσε τη χαρά του να φέρεις καρπό.

Πολύ ωραία … τότε θα είμαι Χριστιανός(ή)!

Θυμάμαι ακόμα πολύ καλά, πώς ήταν, όταν πήγα στο γυμνάσιο. Παρά το γεγονός ότι μαζί μου ήταν και δύο από τις παλιές μου συμμαθήτριές – όμως οι καλύτερές μου φίλες πήγαν σε άλλο σχολείο. Και αυτές ήταν οι κολλητές μου φίλες που, όπως κι εγώ, πήγαιναν σε μια εκκλησία και ήταν εξοικειωμένες με την χριστιανική πίστη. Τώρα, όλα άλλαξαν: Νέοι συμμαθητές, νέο σχολείο, πολλοί και διαφορετικοί καθηγητές και εκεί μέσα κι εγώ.

Ναι, τον Ιησού Χριστό τον γνώριζα και Του είχα ήδη εμπιστευτεί τη ζωή μου όταν ήμουν μικρό παιδί. Και σ’ αυτό τίποτα δεν θα άλλαζε.  Οι γονείς μου μού έδωσαν τη συμβουλή, να ομολογώ  στην τάξη ότι ανήκω στον Χριστό και να ζω αυθεντικά – μια πολύτιμη και καλοπροαίρετη παραίνεση. Αλλά τώρα ήμουν εκεί και έψαχνα να βρω τη θέση μου στη νέα τάξη. Ένιωθα λες και ήμουν η πιο ανασφαλής από όλους. Δεν ήθελα να με προσέξει κανένας, επιθυμούσα μόνο να βρω μια-δυο φίλες και να τελειώσω τη σχολική μου σταδιοδρομία με σχετικά καλούς βαθμούς.

Σε μια τάξη, βέβαια, καταλαβαίνεις γρήγορα, ποιοι είναι οι ευσυνείδητοι μαθητές που κάνουν πάντα και σωστά τα σχολικά τους καθήκοντα. Επίσης, βλέπεις ποιος είναι και σε ποια μαθήματα καλός. Και τότε ζητάς από αυτούς τα μαθήματα και τις εργασίες ή τους ρωτάς αν μπορείς να καθίσεις δίπλα τους. Οι επιμελείς και ευσυνείδητοι μαθητές απολαμβάνουν ασφαλώς πάντα την αναγνώριση των άλλων. Οι καλές μαθήτριες τυχαίνουν πάντα της συμπάθειας των αγοριών. Αυτό προσπάθησαν να κάνουν και με μένα. Και μέσα μου υπήρχε μια σύγκρουση. Από τι μια πλευρά, ήθελα να ανήκω στην παρέα και να κολυμπάω σύμφωνα με τη ζωή της μάζας. Από την άλλη, ήξερα ότι ο Χριστός απαιτεί από μένα υπακοή. Κι αυτό δεν ήθελα να το αγνοήσω.

birgitH/pixelio.deΞέρεις αυτήν την αίσθηση στην τάξη, να είσαι μόνος  ως χριστιανός; Δεν θέλεις να ξεχωρίζεις, επιθυμείς να ανήκεις στην ομάδα. Αλλά ακούς, επίσης, και την συνείδησή σου που σου θυμίζει σε κάθε περίπτωση να κρατάς την πίστη σου: «Αν πραγματικά θέλεις να είσαι χριστιανός, σ’ αυτό το σημείο δεν πρέπει να υποχωρήσεις.» Είναι δυνατόν να αντέξεις αυτήν την άσκηση ισορροπίας – από τι μια να μην είσαι αουτσάιντερ και παρόλα αυτά να μην συμμετέχεις σ’ όλα; Επειδή, χωρίς αμφιβολία: Η αντιγραφή είναι ανέντιμη.

Η ένταση είναι μεγάλη και συχνά παραμένει για αρκετά σχολικά χρόνια. Οι άλλοι δεν μπορούν να καταλάβουν, γιατί δίνεις τόση σημασία στις «μικρολεπτομέρειες» τη στιγμή που και εσύ ο ίδιος νιώθεις ανασφαλής. Καθώς το σχολείο πλησιάζει στο τέλος, τα πράγματα συνήθως γίνονται λίγο πιο εύκολα. Από έφηβος γίνεσαι ενήλικας με διαφορετικές απόψεις. Μαθαίνεις να αποδέχεσαι τον άλλο ως προσωπικότητα. Κι εσύ αποκτάς μεγαλύτερη σιγουριά. Αυτό που πίστεψες στην παιδική σου ηλικία, γίνεται προσωπική σου πεποίθηση, την οποία εύκολα πια μπορείς να εκφράζεις. Έτσι είναι. Την ένταση στην οποία βρίσκεσαι δεν μπορώ να την καταργήσω. Μπορώ μόνο να σε διαβεβαιώσω ότι γνωρίζω καλά τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου. Και μ’ αυτά δεν είσαι μόνος/η. Σου εύχομαι να βρεις το προσωπικό σου δρόμο, να τον περπατήσεις καλά και θα δεις ότι με τα χρόνια τα πράγματα θα γίνουν ευκολότερα και σαφέστερα.

 

Ρεβέκκα Ντ.

Είναι πεισμένη ότι είναι πάντα σημαντικό να είμαστε ειλικρινείς και αυθεντικοί.