Big Bang κόντρα στην σκέψη;

Η μεγαλύτερη συνομιλία που είχα μέχρι τώρα, σχετικά με τα θέματα της πίστης, ήταν τον Απρίλιο του 1989 όταν έκανα την εθελοντική μου υπηρεσία (αντί για στρατιωτική θητεία). Διήρκησε εννιά ώρες! Μίλησα με τον συγκάτοικό μου, τον Γιώργο, για τον Θεό, για τη ζωή και το θάνατο, για τα θαύματα και για τη δημιουργία και την εξέλιξη.

Στο τέλος της συζήτησης κι ενώ ήμασταν σχεδόν μισοκοιμισμένοι και οι δύο, με ρώτησε: «Μάρκο;». «Μμ!». «Μπορεί κάποιος να πιστεύει στον Χριστό, παρότι αμφιβάλλει για το αν η δημιουργία έγινε σε έξι μέρες;», «Ναι!». «Καληνύχτα, Μάρκο!». «Καληνύχτα!». Απάντησα θετικά στην ερώτηση του Γιώργου, επειδή δεν δικαιωνόμαστε ενώπιον του Θεού μέσω της πίστης στη δημιουργία, αλλά μέσω της πίστης στο πρόσωπο και στο έργο του Ιησού Χριστού. Αυτό θα πρέπει να το  έχουμε πάντα υπ’ όψιν μας, πριν μπλεχτούμε σε ατελείωτες συζητήσεις σχετικά με το Πότε και το Πώς προήλθε η ζωή! Από τη στιγμή που ένα πρόσωπο δέχεται τον Χριστό στη ζωή του, το Άγιο Πνεύμα κατοικεί μέσα του και σταδιακά θα το «οδηγήσει σε όλη την αλήθεια». Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει επίσης και την απόλυτη βεβαιότητα, ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο όπως ακριβώς αναφέρεται στο βιβλίο της Γένεσης.

Φυσικά, αυτό που διδάσκεται στα σχολεία και μεταδίδεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης  είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που γράφουν οι πρώτες σελίδες της Αγίας Γραφής. Μήπως το «Εξέλιξη κόντρα στη Δημιουργία» ισοδυναμεί με το «Σύγχρονη Επιστήμη κόντρα στην παλιά Κοσμοθεωρία»;

Carsten-Przygoda/pixelio.de

Πίστη στη δημιουργία

Οι επιστήμονες που βλέπουν τον Θεό ως την πηγή όλης της δημιουργίας, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύουν στην αρχαία κοσμοθεωρία. Η διδασκαλία της Δημιουργίας στηρίζεται σε επαληθεύσιμα στοιχεία, από τις επιστήμες της χημείας, γεωλογίας, φυσικής, βιολογίας, πληροφορικής, παλαιοντολογίας, κλπ. Ήδη από τα μέσα του 20ου αιώνα, χριστιανοί ερευνητές απ’ όλες τις επιστήμες, μας προσκομίζουν βάσιμα επιχειρήματα για την δημιουργία του κόσμου σε έξι μέρες. Κάθε χριστιανός θα έπρεπε να ασχοληθεί με τα πορίσματά τους. Έχετε ακούσει για το λεγόμενο «Μοντέλο Βασικών Τύπων»; Ή μήπως γνωρίζεται τη διαφορά μεταξύ μικρο- και μακροεξέλιξης; Τα είδη είναι ευμετάβλητα και αναπτύσσονται- χωρίς αμφιβολία – αλλά αποδεδειγμένα μόνο μέσα σε ένα είδος!

Η πίστη του Δαρβίνου

Οι όροι «μεταβλητότητα», «απομόνωση», «επιλογή» και «μετάλλαξη» είναι παλιές και προέρχονται από τον Κάρολο Δαρβίνο. Το 1859 ο Δαρβίνος δημοσίευσε τα συμπεράσματά του, από όσα είχε παρατηρήσει σε αρκετές ηπείρους, σ’ ένα βιβλίο με τον τίτλο «Η Καταγωγή των Ειδών» (αγγλ.: On the Origin of Species). Ο Δαρβίνος δεν δεχόταν το Θεό ως κυβερνήτη του κόσμου. Δεν ήταν άθεος, αλλά δυϊστής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 2 Απριλίου 1873 σε μια επιστολή του σ’ έναν ολλανδό φοιτητή, έγραψε: «Η αδυναμία να φανταστεί κανείς ότι αυτό το θαυμάσιο και υπέροχο σύμπαν, συμπεριλαμβανομένων και των συνειδητών όντων, προέκυψε τυχαία, μου φαίνεται ότι είναι το κύριο επιχείρημα για την ύπαρξη του Θεού». Η δυστυχία του κόσμου τον έκανε να εναντιώνεται σ’ έναν προσωπικό Θεό. Ο ίδιος ήταν όλη τη ζωή του άρρωστος, πράγμα που ενίσχυσε την παραπάνω θέση του.

Η αντίληψη του Thomas Nagels

Στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης διδάσκει ένας διάσημος φιλόσοφος, ο Thomas Nagel. Το επίκαιρο βιβλίο του «Mind and Cosmos» προκαλεί πολύ έντονες συζητήσεις  στις ΗΠΑ. Ο Nagel εκφράζει την κριτική του για τον Δαρβινισμό, περιέργως χωρίς καν να πιστεύει στο Θεό. Αυτός ο εξαιρετικά ευφυής άνθρωπος εξακρίβωσε ότι αυτά που διακρίνουν το ανθρώπινο πνεύμα – η συνείδηση, η σκέψη και οι αξίες – δεν μπορούν να εξηγηθούν από φυσικούς νόμους. Ως εκ τούτου, ο Δαρβινισμός εξακολουθεί να είναι μια θεωρία, που αδυνατεί να κατανοήσει όλα αυτά, και είναι αναγκαστικά ελλιπής, και ναι, – σύμφωνα με τον Nagel – είναι με σχεδόν απόλυτη σιγουριά, λανθασμένη.

Ο Nagel καταλήγει: «Ζούμε σ’ ένα κλίμα, όπου κυριαρχεί ο επιστημονικός νατουραλισμός. Αυτός εξαρτάται βασικά από όλες σχεδόν τις θεωρητικές δαρβινικές εξηγήσεις, και είναι με χέρια και με δόντια οπλισμένος ενάντια στις επιθέσεις από την πλευρά της θρησκείας … Αντιλαμβανόμαστε πολύ λίγα για τον κόσμο. Θα ήταν πρόοδος, αν το κοσμικό κατεστημένο και η υπάρχουσα κουλτούρα του διαφωτισμού, ξεφύγει από τον υλισμό και τον αντικαταστάτη του, Δαρβινισμό. Ο Nagel δεν προσφέρει μια εναλλακτική λύση σε σχέση με τη θεωρία της εξέλιξης, αλλά η εικόνα ενός λογικού, καθαρά υλιστικού κόσμου είναι μάλλον θαμπή στην πραγματεία του.

Russische-M.I.R./pixelio.de

Το πραγματικό πρόβλημα

Η επιστήμη δεν είναι αυτή που αποκλείει τον Θεό, αλλά η κοσμοθεωρία. Δεν εξουδετερώνουν τον Θεό οι διαδικασίες του μυαλού μας.  Αντιθέτως, το «όργανο» που απορρίπτει τον Θεό, είναι η ανθρώπινη καρδιά.

Στην επιστολή προς Ρωμαίους 1:20-21 αναφέρονται τα εξής: την αόρατη αιώνια δύναμη του Θεού και τη θεϊκή Του ιδιότητα, οι άνθρωποι μπορούσαν να τις δουν μέσα στη δημιουργία, από τότε που έγινε ο κόσμος. Γι’ αυτό και δεν έχουν καμιά δικαιολογία. Γιατί, ενώ Τον γνώρισαν μέσα από τη δημιουργία, ούτε Τον δόξασαν ούτε Τον ευχαρίστησαν ως Θεό. Αντίθετα, η σκέψη τους ακολούθησε λαθεμένο δρόμο, και η ασύνετη καρδιά τους βυθίστηκε στο σκοτάδι της πλάνης.

Ενάντια στο σκοτάδι βοηθά μόνο το φως. Την πρώτη ημέρα, όταν δεν υπήρχε ήλιος, ο Θεός είπε, «Γενηθήτω φως!». Ο ίδιος ο Θεός είναι το Φως. Και παρότι οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν από το Θεό, ο Ιησούς Χριστός ήρθε στον σκοτεινό κόσμο μας, με την ανεξέλεγκτη ασέβεια, και είπε: «Εγώ είμαι το Φως!».

Η ελπίδα μας βρίσκεται στο ότι ο Θεός ακόμα και σήμερα, με τη δημιουργική Του δύναμη, φωνάζει σε πολλές καρδιές που τους λείπει η επίγνωση: «Γενηθήτω φως!» Η πίστη στον Ιησού Χριστό φωτίζει το νου και ικανώνει τους ανθρώπους να δουν πιο καθαρά.

«Μάρκο;», «Μμ!» «Μπορεί κάποιος να πιστεύει στον Χριστό και παρόλα αυτά να αμφιβάλλει, αν η δημιουργία έγινε σε έξι μέρες;», «Ναι, καληνύχτα!».

Μάρκος Β.
Μιλά συχνά με ανθρώπους που δεν πιστεύουν σ’ έναν προσωπικό Θεό, καθώς παίρνει μέρος στα ευαγγελιστικά προγράμματα «Lifeismorebus».

Σχετικά με το Admin Greek